"Lion Room"
"This Week's Sales"
‫خیلی خب، برای امروز تا همین‌جا کافیه.
‫یادتون باشه که سال بعد برای ‫آزمون دانشگاه باید بخونید.
Katagiri High School
‫پس تابستون سال بعد عشق‌وحال تعطیله.
‫الآن که وقتشُ دارید برید و کیفِ استخر و ساحلُ ببرید.
‫معلم‌‍تون هر موقع که بگید باهاتون میاد.
هــا؟! چرا باید از یه معلم بخوایم که باهامون بیاد؟
‫چرند نگو، ایشیکاوا!
چه فایده‌ای داره بدون یه گله مَرد بری استخر یا ساحل؟
‫آه، اینم هست.
‫احمقن اینا!
‫یاسودا تا زمانی که دهنشُ وا نکنه جذابه.
‫معلمِ خوبی هم هست.
‫کلاً محلش ندید.
‫هوری، بین تو و یاسودا-سنسی اتفاقی افتاده؟
‫آره صبح.
‫هوری، غمت نباشه!
چی؟ چرا؟
‫یه چیزی رو بگم که کمتر کسی می‌دونه: ‫«معلمت از دخترای سینه‌تخت خوشش میاد»
‫پس اعتماد به نفس داشته باش.
‫مثلاً خواست بهم روحیه بده.
‫شرمنده، نمی‌دونم چه منظوری داشت.
‫آها، راستی هوری.
‫یه پسر از یه مدرسه‌ی دیگه ازم شماره‌ی ‫تو رو خواسته، چی‌کار کنم؟
می‌تونم بهش بدم؟
‫جربزه‌ی اینم نداشته که شخصاً ‫از خودم بپرسه، پس نه. ردش کن.
عــه، بازم؟
می‌گم... تو راه برگشت بریم یه سر کارائوکه؟
کارائوکه؟
‫این کوپن‌هارم دارم که تا امروز وقت داره!
‫تخفیف 50 درصدی برای دوساعت؟ ‫چه خوبه.
بریم، هوری؟
‫بریم دیگه!
‫شرمنده، رد می‌کنم.
‫عــه؟!
‫تو که همیشه رد می‌کنی.
‫واقعنی می‌گم، ببخشید.
‫هوری-سان!
ها؟
‫تلفنتُ انداختی.
‫آه، ممنونم.
‫میامورا مأیوس و گرفته‌ست ‫البته به گمونم مثل همیشه‌ش.
‫اوتاکو: به آدمایی که خیلی بحر یه چیزی‌ان که از زندگی افتادن و تعاملات اجتماعی‌‍شون صفره (اینجا بیشتر مانگا و انیمه مدنظره)
‫شرط می‌بندم یه اوتاکوی به تمام معناست!
‫از این زاویه عجب چیزیه!
‫موئه: علاقه‌ی بیش از حد و وسواسی و فتیش‌وار به یه چیز ناز و زیبا (معمولا دسته‌ خاص دختران برای مثال: ‫خدمتکار دختر، خواهر کوچکتر و ... و یا یه قسمتی از پوشش فرد برای مثال: عینک، یونیفرم مدرسه و ...)
از اون «موئه» هاست؟
‫آره آره، یه همچین چیزی.
اون واقعاً چجور آدمیه، تورو؟
‫اونُ واقعاً نمی‌شناسم.
‫انگار رفیقی هم نداره که ازش بپرسیم.
‫شرمنده، من زودتر می‌رم.
‫می‌گم هوری همیشه عجله داره بره خونه.
‫شاید به خاطر اینه که دوست‌پسری چیزی داره.
‫دوست‌پسر؟!
‫خُب، وقتی اونقدر زیبا و محبوب باشی... زیادم عجیب نیست.
‫خیلی خب!
‫بله، مامان.
‫فهمیدم، شام با من.
‫اضافه‌کاری داری دیگه، کاریش نمی‌شه کرد.
‫خدافظ.
‫کم‌کم دیگه بهتره برم...
‫سوتا!
‫اونه-چان!
‫خوش اومدین!
Karaoke
‫همینُ بگو!
‫می‌خوای یه سر به اون مغازه که تو مجله مُد دیدیم بزنیم؟
چی، جدی می‌گی؟
‫اوهوم، بزن بریم.
‫امشب همبرگر بخوریم.
‫ایول!
"page 1: A Tiny Happenstance"
‫واقعاً که...
‫اضافه کاری اونم تو روز غیرکاری...
‫کاش بتونه یاد بگیره چطوری به مردم «نه» بگه...
‫اونه-چان!
چی شده؟
Bleed
‫ســوتا! ‫با خودت چی‌کار کردی؟
‫خوردم زمین.
‫از دست تو! ‫ دستمال با خودت نبرده بودی؟
‫چیـ... چیزه...
‫ها؟!
‫به نظر طوریش نیست، من دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫بالکل نادیده‌ش گرفتم.
‫چیزه... معذرت می‌خوام شما رو هم به زحمت انداختیم...
‫چیزی نیست.
‫خُب پس، من دیگه―
سوتا؟
‫آه، چیزه...
‫می‌گم... اگه عجله ندارید، ‫برای مدت کوتاهی تشریف بیارید داخل.
‫آه... باشه، ولی...
‫خودمم می‌خوام لطفتونو جبران کنم، لطفاً بفرمایید.
‫از سگ ترسید و خورد زمین.
‫ببخشید که انقدر زحمتتون دادیم.
‫نه اصلاً، حرفشم نزنید. ‫من بیشتر زحمت دادم.
اونی-چان، قهوه‌‍ت تلخه؟
‫آره چجــورم.
‫واقعاً که بچه‌ی خوب و باهوشیه، ‫اسم و همه چیشُ کامل گفت.
‫نه، مبالغه می‌کنید، اکثر اوقات بچه‌ی شَرّیه... واقعاً می‌گم.
‫ولی اینکه تنهایی خونه رو می‌گردونید... ‫واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫اصلاً انتظارشُ نداشتم، هوری-سان.
‫نفرماییـــ...‍د!
خب، هوری-سان هستید دیگه؟ کلاس 1؟
‫آ... آ... آره خودمم ولی...
تو هم همون مدرسه می‌ری؟
جان؟ چی دارید می‌گید؟
‫من هم‌کلاسیتون میامورا هستم!
هه؟ ها؟ هــــا؟
‫خدایی این همون آدمه؟!
‫حتی الآنم باورم نمی‌شه.
‫هوری، قیافت خیلی عجیب شده... ‫حالت خوبه؟
‫چیزی نیست بابا!
واقعنی؟
عه؟ هوری؟
میامورا، یه لحظه وقت داری؟
چی؟ بازم می‌تونم بیام وقت‌گذرونی؟
‫بـ... با من نه! ‫با سوتا!
‫سوتا می‌گه می‌خوام بازم با «اونی-چان» ‫بازی کنم، به خاطر همون.
‫واقعاً؟ پس یه کتاب مصوری چیزی براش می‌گیرم.
‫نیازی نیست، به خودت انقدر زحمت بدی.
‫آآه، خداروشکر... حالا دیگه سوتا خوشحال می‌شه.
‫جا خوردم.
برای چی؟
‫اینکه باهام حرف می‌زنی، هوری-سان.
‫از دیروز مطمئن بودم که...
‫قراره بالکل ازم دوری کنی.
چرا باید همچین کاری کنم؟
‫خب یه خرده ناجور بود، کمی هم جا خوردم.
‫با اونی که مدرسه هستی بالکل فرق داری.
‫اما هر دومون یه جوریم،
‫پس واقعاً دلیلی ندارم که ازت دوری کنم یا...
چرا گل انداختی؟
‫خُب نـه، به شنیدن این‌جور حرفا عادت ندارم...
‫چطور بگم، یه جوریه.
‫ولی ممنونم.
چیـ... چیه؟
‫لبخند قشنگی داری.
‫جان؟!
‫بهتره موهاتُ مثل دیروز اغلب بدی عقب.
‫عینکتم برداری.
پیرسینگ: به قطعه فلز یا جواهری که با سوراخ کردن قسمتی از بدن آویزون می‌کنن، مثل گوشواره و حلقه‌هایی که به لب می‌اندازن
‫ولی اینطوری «پیرسینگ» هام دیده میشن.
چندتایی داری، دقیقاً چندتان؟
‫به گمونم نُه تا. رو هر گوش چهارتا، یکی هم رو لبم.
‫خُب این دیگه خیلی زیادیه.
‫مادرمم همینُ گفت.
‫یه سری چیزا از میامورا هست که تا الآن ازش فهمیدم:
‫مانگا رو دوست دارم اما «موئه» و اینجور چیزا نیستم...
‫اوتاکو هم نیست.
‫کیک آوردم.
‫خونواده‌ش یه کیک فروشی رو می‌گردونن.
‫آره، وقتی انجامش دادم واقعاً درد گرفت.
‫اون تو مدرسه راهنمایی پیرسینگ ‫(سوراخ کردن) رو با سنجاق قفلی انجام داده.
‫و...
‫واتفاک...
‫تو درس زیاد خوب نیست.
‫هوری-سان تو فوق‌العاده‌ای، تقریباً نمره‌ی کامل رو گرفتی!
‫چیز خاصی نیست که.
‫اینا به کنار، مگه نباید آدمای ساکت و عینکی ‫تو درس خوب و باهوش باشن؟
جون من؟
‫تو این‌جور مواقع متوجه می‌شم که...
‫... برداشت اولیه‌ی من از میامورا کاملاً اشتباه بود.
چیه اون؟ تبلیغات سوپرمارکت؟
‫آره آره.
‫برای فردا تخم‌مرغا تخفیف خوردنـ―
‫مژه‌هاش واقعاً بلنده.
‫هوری-سان؟!
‫آه، اهم.
‫فردا یه حراج موقت برای تخم‌مرغ ‫بدون محدودیت خرید هست.
‫اما این که می‌گه: «فقط تا ساعت 4 بعد از ظهر»
‫طوری نیست!
‫تا زمانیکه جلسه کمیته اضطراری یا چیزی نداشته باشم، ‫می‌تونم تو راه برگشت یه بار کامیون تخم‌مرغ بخرم.
‫تمام اعضای کمیته،
‫لطفاً پس از اتمام کلاستون به اتاق کنفرانس مراجعه کنید.
‫آخه چرا تو این زمان...
‫ولی از تخم‌مرغا...
‫دست نمی‌کشم!
‫اوه، هوری-سان..!
Coming over today, right? Get me those eggs asap
‫حالا من باید بخرمشون؟!
‫و حالا باید تو این هوای گرم بدوم؟!
‫بیست دقیقه‌‌ی دیگه مونده!
‫میانبر می‌زنم.
‫ببخشید ولی تخم‌مرغا...
‫صبر کن، هـــهه؟!
‫تخم‌مرغ؟!
‫ای‌بابا، شرمندت شدیما!
‫این زنای خانه‌دار متعصب خدایی ترسناکن... ‫دیگه پامُ تو حراجیا نمی‌ذارم.
‫آهان، چیزه... اتفاقی برخورد کردم... با یکی.
‫چی؟ کی؟ کجا؟!
‫همون دخترِ «یوکی» نامی که باهاشی.
‫اوه.
برخورد کردی؟ با همین سر و وضع؟
‫اوهوم، ولی به گمونم نفهمید که منم.
‫پس اینطور.
‫بابت غذا ممنون.
‫مواظب باش، می‌ریزه ها.
‫باشه.
‫یه جورایی نمی‌خوام کسی غیر از من ‫تو رو این شکلی ببینه.
‫ببخشید، بیخیالش.
‫فراموشش کن.
یادم رفت نوشیدنی بیارم، چای جو خوبه؟
‫اونی-چان، نمی‌خوری؟
‫هوری-سان، چیزه...
‫منم وقتی اینطوری می‌بینمت،
‫شام درست می‌کنی یا وقتی که ‫عصبانی می‌شی و بلند داد می‌زنی...
‫و این حقیقت که برات مهم نیست موهات تو خونه چه شکلیه...
‫یا طوری که عضلانی هستی، از جهت خوب می‌گم―
‫دیگه کافیه!
‫منم نمی‌خوام کسِ دیگه‌ای این وجهه از تو رو ببینه.
‫اونُ خودمم نمی‌خوام.
‫یه جورایی انگار این زمان فقط متعلق به ما دوتاست.
‫انقدر—
‫انقدر مزخرف نگو، دیوونه!
به منم چای می‌دی، لطفاً؟
‫ممنونم.
‫واقعاً که... چجوری می‌تونه این حرفای ‫خجالت‌آور رو بگه و ککش هم نگزه؟
‫یعنی انقدر گیراییش پایینه؟ ‫یعنی انقدر نادونه؟
‫- دیوونه‌ای تو! واقعاً خری! واقعاً که خنگی!
‫- من خرم...؟
‫- خرِ نفهمِ خنگِ دیوونه‌ی نادونِ احمقی تو میامورا
‫- «خر» گفتنای خواهرم وقتی شروع بشه دیگه تموم شدنی نیست، خودت ببین!
‫- مرگ من؟
‫خرِ دیوونه‌ی پخمه!
‫آره راس می‌گی.
‫چیه ها؟!
‫هر کسی وجهه‌ای داره که نمی‌خواد دیگران ازش باخبر شن.
‫اینطورم نیست که از شکلی که تو مدرسه هستی بدم بیاد، ولی...
‫این وجهه ازت که عصبانی می‌شی و تو خونه ‫لباس ساده می‌پوشی رو دوست دارم.
‫این هوری-سان خوشگل‌تره.
‫در نهایت ما این زمانِ «خود پنهانی‌‍مونُ» ‫با هم دیگه شریک شدیم.
‫هر چی می‌خوای واسه خودت بگو، دیوونه!
‫از حالا به بعد هوا گرم‌تر هم می‌شه.
‫آره.
‫پوشیدن این ژاکت اونم همه‌وقت‌ قراره عذاب‌آور باشه.
‫خب آره، حداقل...
‫هوری-سان چه غلطی کنم؟ ‫قراره کلاس شنا شروع بشه.
‫گاوم زاییده.
‫آه، حالا که گفتی.
‫چشه مگه؟ از دوی ماراتون که بهتره.
‫چیش نیست آخه؟! ‫از همه چیزم خبردار میشن.
‫منظورت از «همه چیز» چیه؟―
‫اینُ چی‌کارش کنم؟!
‫گهگداری به ذهنم برمی‌خوره که تو آیا واقعاً محشری یا...
‫یا واقعاً خری، اصلاً نمی‌دونم کدومشی.
‫... حداقل کلاسای شنا اختیاری بود، خوب شد نه؟!
‫آره، به گمونم...
‫اما اگه دوی ماراتون اجباری بود، اونوقت چی؟ ‫ من باید ژاکتمُ بپوشم.
‫از فرط گرمازدگی احتمالاً جون بدم.
‫دیگه فکر نکنم بگن باید حتماً دوی ماراتون برید.
‫یه جورایی اخیراً این دونفر رو با هم زیاد می‌بینی.
‫فکر نمی‌کردم پای اون یارو وسط باشه.
‫هــوری، دفترتُ بده بهم.
‫آه، منم می‌خوام.
‫از دست شما، خودتون انجام بدید دیگه...
‫دستت درست، هوری.
‫محبوبه، نه؟
‫آه، چیزه، چی؟
‫هوری رو می‌گم.
‫آه، آره. ای کاش می‌تونستم مثل اون نمره بیارم.
‫میامورا.
‫ها؟ چیـ... چیه؟
‫این اواخر با هوری خیلی با همید و صمیمی شدی.
‫با هم قرار می‌ذارید؟(منظور تو رابطه‌اید؟)
‫نه! نه بابا... احمقانست.
‫آره همینُ بگو.
‫تو و هوری اصلاً شبیه هم نیستید.
‫آره، حق باتوئه. ‫من و هوری-سان اصلاً زوج خوبی نمی‌شیم.
‫چی می‌گن... چیزه... بهم نمیایم...
‫عین آدم واضح حرف بزن.
‫خیلی نادره اون دوتا رو باهم دیدن.
‫هوری، بیا سریع‌تر بریم.
‫معذرت می‌خوام.
‫چی؟
‫ایشیکاوا-کون، رو هوری-سان کراش داری؟
‫چی―؟!
‫گیـ―
‫گیریم که دارم، خب که چی؟!
‫چی، خدایی روش کراش داری؟
‫هــا؟!
‫پس به همین خاطره که هر وقت دارم با هوری-سان ‫حرف می‌زنم، منُ داری با چشمات می‌خوری!
‫خـ... خُب همینطوره... پس دیگه...
‫شرمنده! نمی‌دونستم رو هوری-سان کراش داری!
‫صداتُ بیار پایین دیوونه!
‫اوخ ببخشید، پس این یه رازه؟ خدایی شرمنده‌ام.
‫آهای، چی‌کار دارید می‌کنید؟ ‫بعدی زنگ ورزشه‌ ها!
‫همین الآنشم دیرمون شده، ‫پس دیگه نمی‌خواد عجله کنیم.
‫یه مدتی تو ذهنم این فکر هست که...
‫...چرا وسط تابستون یونیفرم زمستونتُ پوشیدی؟
‫چیزه...
‫چون سردم می‌شه؟
‫خیس عرقیا!
‫می‌دونم چجوری قراره به نظر برسه ایشیکاوا-کون،
‫ولی راستش جز هوری-سان کسی منو بدون لباس ندیده.
‫هوری؟! چرا؟!
‫ولی ایشیکاوا-کون، به سنسی که نمی‌فروشیم؟
‫عمراً نمی‌فروشم!
‫اگه بفهمن واقعاً دردسر می‌شه...
‫پس لطفاً به کسی نگو.
‫این چیه؟ اونا تتو ان؟ وایستا ببینم، واقعین؟!
‫اوهوم.
‫راست می‌گی، حالا می‌فهمم چرا نمی‌تونی ‫یونیفرم آستین کوتاه بپوشی.
‫آره.
‫چه خفن.
‫بالکل تصورم از تو این بود که آدم عجیب و گرفته و اوتاکویی...
‫ولی سخت در اشتباه بودم.
‫درباره اوتاکو در اشتباه بودی، ولی بقیه همه درست بود.
‫حالا که خوب نگاه می‌کنم انگاری صورت خوبی داره.
‫با اینکه موهاش منزجرکننده‌ست.
‫زنگ ورزش امروز تو باشگاه بود؟
‫هوری از اینجور قیافه‌ها خوشش میاد؟
‫چیـ...چیه؟
‫هو! پیرسینگ هم داشتی تو؟
‫هیـ... هیــس!
‫خُب، بعدی.
‫یه جورایی تو آدم باحالی هستی.
‫چرا وقتی قراره مخفیش کنی ‫برداشتی خودتُ تتو یا پیرسینگ کردی؟
‫دیدی بعضی وقتا تو لحظه تحریک ‫می‌شی یه کاری رو انجام بدی؟
‫نه ندیدم.
‫ولی خُب اگه می‌خوای مخفیش کنی به کسی نمی‌گم.
‫با اینکه می‌خوام بدونم که چرا یهویی ‫با هوری انقدر صمیمی شدی.
‫یهویی نبود. ‫راستش یه مدت کوتاهی می‌شه.
‫و اینکه این حسُ دارم که فقط از رو لطفه.
‫چیزی بیشتر از یه دوست نیستیم، واقعاً می‌گم.
‫پس مشکلی نیست باهاش قرار بذارم؟
‫چـ- چرا داری از من اجازه می‌گیری؟
‫نمی‌دونم، حس کردم باید بپرسم.
‫تصمیمش با هوری-سانه، نه من.
‫باورم نمی‌شه ورزشُ پیچوندی، تورو...
‫تازه تو هم مسئولیت باشگاه باهات بود! ‫عوضت، مجبور شدم خودم همه رو جمع و جور کنم!
‫گفتم ببخشید!
‫راجع به کاری که کردی فکر کن!
‫کردم! می‌دونم!
‫پیش تورو بودی؟ عجیبه.
‫آها آره. فقط داشتیم حرف می‌زدیم.
‫می‌گم، چرا داری ازم دوری می‌کنی؟
‫همچین منظوری ندارم.
‫حرف می‌زنی تو چشمام نگاه کن!
‫نه، آخه...
‫چیه؟ من کار اشتباهی کردم؟
‫نـ- نه ولی...
‫هوری!
‫ها؟
‫می‌خوام بعداً باهات حرف بزنم. برگشتنی وقت داری؟
‫برگشتنی؟
‫آه، آخه―
‫هوری-سان!
‫من جات می‌رم سوتا رو میارم.
‫برو با ایشیکاوا-کون حرف بزن، باشه؟
‫ها؟ ولی...
‫اونه-چانه!
‫اگه اون دوتا با هم قرار بذارن،
‫اونوقت زیادی مزاحم به حساب میام.
‫ببخشید دیر کردم، سوتا! ‫یه خرده دیگه شام می‌ذارم.
‫باشه!
‫خوش برگشتی.
‫باید حرف بزنیم.
‫اگه بگه، «دیگه نباید بیای»، کاریش نمی‌شه کرد.
‫تورو بهم همه چی رو گفت.
‫آهان.
‫واقعاً بهش گفتی فکر می‌کنی به هم نمیایم؟
‫ها...؟ چی؟!
‫واقعاً گفتی فکر می‌کنی من... من فقط بهت لطف دارم؟!
‫صبر کن... ‫راستی ایشیکاوا-کون چی شد؟
‫تورو فعلاً مهم نیست!
‫ها؟!
‫اینارو گفتی؟
‫اینارو بهش گفتی میامورا؟!
‫گفتم.
‫واقعاً اینطوری فکر می‌کنی؟
‫تمام مدتی که میومدی اینجا همچین چیزی تو سرت بود؟
‫نه!
‫نه، فقط... همونطور که ایشیکاوا-کون می‌گه، ‫من مأیوس و نچسبم،
‫فکر کردم داشتم به آبروت لطمه می‌زدم، یا مزاحم بودم.
‫به همین خاطر راست راستی اینطوری فکر نمی‌کنم —
‫هوری-سان؟! چرا—؟
‫چرا...؟ چرا؟
‫چرا باید نگران «آبرو»ی من باشی؟!
‫بدون اینکه حتی بپرسی برای خودت نتیجه‌گیری نکن!
‫دیگه هیچوقت همچین چیزی نگی، دیوونه!
‫شرمنده، هوری-سان. ببخشید.
‫همین که یادم میاد چی گفتی
‫دیوونم می‌کنه!
‫چـ-؟ هوری-سان؟!
‫اگه دیگه نیای اینجا میامورا،
‫- کی وقتی پای فیلم خوابم برد بیدارم می‌کنه؟
‫- چیـ...چیزه...
‫- یا سهم شامتُ می‌خوره؟
‫جانم؟!
‫- غذا اضافه رو دستم می‌مونه!
‫تورو؟
‫جواب منفی دادم.
‫آهان. خوب پسری بود ولی.
‫چی می‌گی؟ چندشم شد!
‫روش کراش داری میامورا؟
‫چرا شماها نمی‌رین با هم؟
‫فکر نکنم به هم بیایم.
‫اولین واکنشت اینه؟
page 2: You Wear More Than One Face
‫صبح بخیر، میامورا.
‫می‌گم، خب، من، دیروز...
‫لازم نیست جار بزنی، ایشیکاوا-کون!
‫چقدر پسر خوبی هستی!
‫چه خبره؟
‫شاید داره بهش اعتراف می‌شه.
‫کدوم یکی؟
Horimiya
AnimDL.ir | @Animelist_ir
کاری از تیم ترجمه‌ی اختصاصی انیمه لیست
Vincent
‫ مترجم:
AnimDL.ir | @Animelist_ir
کاری از تیم ترجمه‌ی اختصاصی انیمه لیست
Vincent
‫ مترجم:
AnimDL.ir | @Animelist_ir
کاری از تیم ترجمه‌ی اختصاصی انیمه لیست
Vincent
‫ مترجم:
صفحه‌ی دو: بیشتر از یه رو داری
دبیرستان کاتاگیری
کارائوکه
تصادفی کوچک
‫‌ امروز میای دیگه، درسته؟ ‫تخم‌مرغا رو هر چه سریع‌تر بگیر
‫خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــریزی...