~تیم ترجمه چنل ویشن وی تقدیم می کند~ @weishenV
هوانگ شوشی *لوکاس*
هوانگ گون هنگ *هندری*
چیئن کون *لیدر کون*
لی یونگ شین *تـن*
دونگ سیچنگ *وین وین *
شیائودجون *شیائوجون*
لیو یانگ یانگ *مکنه یانگ یانگ*
وی وی دریم پلن قسمت ششم
این دیگه چیه؟
[چی به سر کون گه می یاد؟] چرا اینقدر استرس دارم؟
[هیچی نمی بینه]
اونا دیوونه شدن
[آزمون شجاعت] [شیائوجون: حس شنوایی.یانگ یانگ: حس چشایی تن: حس بویایی. کون: حس لامسه]
شیائوجون، درست انجامش بده
[آزمون شنوایی] [چی همچین صدایی تولید میکنه]
[گوش دادن توی تاریکی]
این چه صداییه؟
[محسور شدن]
جارو کردن زمین
اشتباه! تنبیه
چه طوری جارو کردن نیس؟
[یک تنبیه از جنس پر از طرف مامورین]
[اصلا آمادگی شو نداشت]
این دیگه چیه؟
[لمس هر چیزی توی تاریکی ترسناکه]
این صدا خیلی کلی نیست؟
سعی دوم
[شانس دوم شیائوجون]
[به دقت گوش میده]
[حقیقتا چیه؟]
[چیه؟]
چه صداییه؟
[بزارید فکر کنم]
-فهمیدم چیه -ماراکاست (اون جقجقه هایی که باهش آهنگ می زنن) -یک چیزی مربوط به لوبیاست
-لوبیاست -آره لوبیاست
انگار اونا لوبیا رو روی الک گذاشته باشن
درسته!
[شیادوجون کلید شنوایی رو به دست آورد]
[صدای لوبیا روی الک]
بعدی یانگ یانگه
[این خوراکی جلوش می تونه چه مزه ای بده؟] آح...این چیه؟
هنوز داری می خوری؟
-پودینگه -درسته!
[یانگ یانگ کلید چشایی رو به دست آورد]
خیلی سریع بود
[اون چیزی که جلوشه چه بویی می ده؟] این چیه؟
جایو...زود باش
-این یک نوع سبزیه -واااووو...سخته
-جعفری؟ -درسته!
[تن کلید بویایی رو به دست آورد]
[جواب های درست: پودینگ و جعفری]
آسونه
[یک شی ناشناخته برای کون آورده شده]
این چیه؟
-کون گه درست انجامش بده -زود باش
مرده ست یا زنده؟
این چیز نرم چیه؟
نرم؟ اوه نه
- نرم؟ -ماهی ـه؟
[واقعا؟]
آح...صدا در آورد
یک وزرغه
[از یادآوریش ترسیده]
[یک حیوون کوچیکه؟]
تو باید توی 5 ثانیه بهم یک جواب بدی
توی 5 ثانیه؟
تو می تونی
[کون گه فایتینگ
این خیلی حس چندشی داره
[تحمل این حس منزجرکننده]
[با ترسش روبه رو میشه و چیزی که داخل جعبه ست رو بلند میکنه]
بگو اون چیه
-زود باش بگو -بگو چیه
ژله ست؟
اشتباه! تنبیه
-این چیه؟ -نــه
[کدوم یکی شون اینجوریه؟]
[مامورین دوباره تنبیه شون می کنن]
کون، تلاش دومتو شروع کن
خیلی حس بدی داره
یک چیز نرم بلنده...صب کن
انگار دستمو گاز گرفت
کون...زودباش
می خوام از اینجا برم
-تکون می خوره آره؟ -صبر کن
فک کنم فهمیدم چیه
-فک کنم فهمیدم -بگو
هشت پا
درست!
[کون کلید لامسه رو به دست آورد]
[اینقدر سخت بود حدس بزنی من چیم؟]
هشت پا بود؟
قطعا من از هشت پا نمی ترسم
دستام چسپناک شده...خیلی چندشه
تبریک می گم برای به دست آوردن هر چهار کلید
[دومین قسمت می کروفون توی جعبه قفل شده]
بچه ها جعبه جلوی شماست
-جلومون؟
اوه پیداش کردم
اما اینجا چهار تا قفل هست
همه رو امتحان کنید...اوه من اولیشو باز کردم
من کلیدو کردم تو قفل ولی باز نمیشه
احتمالا مال اون فقل نیست...جاتو عوض کن
خیلی سخته
من می خوام یکی دیگه رو انتخاب کنم...صبر کنید...با تو ججامو عوض میکنم
بازش کردم
پس من باید با تو جامو عوض کنم
اوکی...بازش کردم
بازش کن
بزار ببینم چیه این اطراف...اوه گرفتمش
اینحاست...پیداش کردیم...درست همینجاست
میکروفونمون
[دومین قطعه میکروفون شجاعت رو پیدا کردن]
تمومه؟
[قطعا نه]
شما باید برگردین همون جایی که نشسته بودین و سه تا عضو دیگه هم می یان پیشتون
اون سه تا هم می یان اینجا؟
-چی شد؟ واضح نشنیدم -صبر کنید...وایستید
این اینجاست
مال ماست؟
ممکنه این آخری باشه؟
بقیه اعضا ماموریتشونو تموم کردن
شما باید خیلی راحب اون اتاق کنجکاو باشید
پس برید داخل اتاق
چیزهای بیشتر منتظر شما و چهار عضو دیگه هست
خب پس این شروعش بود
وایستید باید یک چیز عجیب غریب اونجا باشه
تهیه کننده اینقدرم ساده نمی گیره...بزارید بهتون بگم...از اولش فکر کنید
اوه...فقط آبه؟
ببخشید...ما خیلی فکر کردیم...ممنون
وین وین از تاریکی می ترسه (وین وین دقیقا از چی نمی ترسه؟)
اره اون از تاریکی می ترسه
شوشی و گون هنگ فک نکنم براشون مشکلی باشه
ساکت باشید...بیاید آروم حرف بزنیم
چرا این آدما اینقدر ترسناکن؟
اینجا یک چاله ست...من اول رد می شم
صب کن...چه چاله ای؟ مثل دره ست؟
کی بهم دست زد؟
خیلی تاریکه
-بچه ها کجایید؟ -این دیگه چیه؟
نگران نباش وین وین...من پشتتم
-لطفا بشینید -بشینیم؟
صبر کنید...ماموریت ما اینکه با اونها بشینیم؟
هر چهار نفرشون کنارتونن
شمایید، درسته؟
یک چیزی بگید...چرا کسی حرف نمیزنه؟
تو کی هستی؟
اون هم تیمی مه؟
با من بیا...نفر دوم...بیا بریم
نمی زارم برید...یعنی چی که برید؟ نمی خوام
-من اینجام -کجا؟
[کاملا دلتنگ هم دیگه ان]
-کیی بود؟ -منم
نگران نباش
-من خیلی میترسم تکون بخورم -نگران نباش
قرار نیست که اینجا چیزی بخوریم؟
دقیقا قراره همین کارو بکنید
[وقت ناهاره...تجربه ناهار خوردن در تاریکی]
این مامورا چه جوری می بینن؟
ماموراش جغدن؟
اونا واقعا محشرن
این قاشقه
آهنگم داریم؟
[صحبت رو قطع کردن و در موزیک فرو رفتن] حس یک رستوران غربی رو داره
[تاریکی لمس حس آروم بودنه]
اوبین بشقاب سرو شد
-بشقاب جلو منه؟ -داغه
یانگ یانگ...اول تویی...اون اینجاست
بوی نون میده
خرچنگ
-تن چرا صدات درنمی یاد؟ حالت خوبه؟ -من خوبم
من غذا رو نمی دیدم برای همین می ترسیدم بخورم
من واقعا ترسیده بودم ولی وقتی صدای نفس های اعضا رو کنارم شنیدم آروم شدم
با اینکه ما نمی دیدیم چی می خوریم ولی صحبت کردن توی اون فضا واقعا مزه داد
-شما با چی دارید می خوری؟ من با دست دارم می خورم -منم
-من هیچی ندارم -من چیپس میگو دارم
-من دارم برعکس می خورم -می دونم...دستتو دراز کن
همیجا...یکم دورتر
-واااووو چه بزرگه -اره واقعا بزرگه
تنها موندن تو تاریکی ترسناکه ولی وقتی که بدونید دوستاتون اونجان اوکیه
- شما یم فهمید که تنها نیستید و یک جامعه دورتونو گرفته -واسه همین احساس ترس نمی کنید
من فکر می کنم هر هفت تامون قبل از اینکه بیام اینجا یک حس رو داشتیم
[سکوت ترسناکی حکم فرماست]
[همه چیز نابود شد]
[چی شد؟]
-ما هنوزم نگرانیم -درسته
من میخوام یک چیزی بگم
به کسایی که نابینان فکر کنید...اونا هر روزشونو اینجوری می گذرونن
غذا خوردن برای اونها هم همینقدر سخته
پس اگه به کسی برخوردیم که به کمکمون نیاز داست باید با همه ی عشقمون بهش کمک کنیم
فکر کنم شما یک ناهار فراموش نشدنی رو تجربه کردین
حالا. بریک به جایی که نور داره
[آخرین ذره های غذا رو توی تاریکی می خورن]
-بریم - باید دستای همو بگیریم
بریم دست در دست هم
باهم دیگه بریم
[بین صدای موسیقی پسرا وارد بخش اجرایی رستوران می شن]
اینجا موزیکم هست
این خیلی باحاله
خییلی باحال بود
-باورنکردنیه -شگفت انگیزه
خیلی جذابه
ممکنه مردم بدونن یا نه ولی ما کاملا نابینا هستیم
ما می تونیم مقدار کمی از نو رو تشخیص بدیم اما هیچی نمی بینیم
پس برای ما فرقی نداره مه توی اتاق قدم بزنیم یا بیرون اتاق
اح...پس یکم پیش
-من شما رو گرفته بودیم وقتی رفتیم تو؟ -درسته
یکی حتی جلیقه مو گرفته بود...کی بود؟
من...سلام!
صبر کن...نه
اون یک جلیغه پوشیده
-ببخشید -اشکالی نداره
بزارید خودمو معرفی کنم
من مدیر رستورانی ام که الان اونجا بودیم
این دو نفر هم دوستان نزدیک من هستن
اینی که توی دستشه آکاردئون هست
خارج از گروه ما هم اون خیلی خوب می تونه بزنه و اجرا کنه
این دوستم شی شی
اون توی یکی از 100 دانشگاه برتر جهان پدیرفته شده
اون دانشجوی عالی دانشگاه شفیلد انگلیسه
-واقعا محشره -ممنون
من براتون یک هدیه آوردم...می تونید بازش کنید
اینجا...این برای شماست
ممنون ممنون
بیاین ببینیم چیه
این بِریِله!
چه جوری خونده میشه؟
این علامت های موسیقه عه؟
علامت موسیقی نیست
یک نامه ست
این خاطرات ژو وو یی هست
من معمولا خاطراتمو می نویسم
من راجب تجربه های کوچیک شخصیم می نویسم
و دوست دارم با بقیه به اشتراک بزارمشون
یکم سخته حس کردنش اگه بزارمش روی شکمم
با این کتابه بهتر میشه؟
عالیه
خیلی از مردم از من می پرسند که چه جوری می تونم ایندر راحت در تاریکی قدم بزنم
چه طوری می تونی وسط این مصیبت بخندی و حرف بزنی
از نظر من تاریکی به معنی خلا و تهی بودن نیست
مانع های دشوار تری توی محدوده ی ذهن ما وجود داره
همونطور که بزرگ می شدم با مشکلات و سخیت های بیشتری روبه رو می شدم
اما براش تشویق خودم...اینو به خودم می گفتم که
با اینکه تو نمی تونی دنیای مقابل خودت رو بیبنی ولی می تونی یک کاری بکنی
اینکه تو می تونی دنیایی رو بسازی که تو رو ببینه
[سعی می کنه جلوی اشکاشو بگیره]
به رویا پردازی ادامه بده...به امیدوار بودن ادامه بده
همیشه اعتقاد داشته باش که یک اتفاق قشنگ قراره رخ بده
[ممنون که این خاطره ی پر احساس رو برامون خوندین]
امروز واقعا ....واقعا یک روز برای قدردانی بود
-کون گه من اینو به شما هدیه می دم. -ممنون
خیلی خیلی ممنونیم..این باعث افتخاره
از مهمون نوازی امروزتون واقعا سپاسگزاریم
ممکنه که من برای شما و اعضا مون پیانو بزنم؟
بله...بفرمایید
[من می خوام قدم به قدم بالا برم]
[در انتظار تابش نور خورشید که به صورتم بتابه]
[این یک رویای بزرگ توی یک روز کوچیکه]
[حتی پوسته ی سخت صدف هم به نور امید داره]
[اگه نتونیم خواب ببینم زندگی چه قدر کسل کننده می شه]
[اما توی هر جاده ای که به رویاها می رسه، خار وجود داره، مشکلات وجود داره]
[تا وقتی که امید داری تو فقط لحظه ها یخوب رو به یاد می یاری]
یک روز دنیا می بینه...بال های جوانی تو رو می بینه...نوری که از رویاهات می یاد رو می بینه
اما حداقل شما می تونید یک کاری انجام بدین
که اجازه بدین دنیا شما رو ببینه
من وقتی که برگشتم و به خودم نگاه کردم، گریه م گرفت
اونها خیلی سخت تر از ما برای ساخت موسیقی و اونچه که عاشقش کار می کنن
[به پشتکار اونها غبطه خورد]
امروز، ما واقعا احساس زیبایی رو با موسیقی تجربه کردیم
و همین طور بزرگی و عظمت شما رو حس کردیم
با همه ی اینها شما هنوز می تونید یک موسیقی زیبا بسازید
من فکر میکنم این واقعا....
(الهی بگردمممم)
و واقعا به شما غبطه می خورم...ممنونم
این چیزی بود که به من اجازه داد واقعا عظمت موسیقی رو درک کنم
[حتی با اینکه براشون سخته ولی اونها موسیقی رو رها نکردن]
[این حس شجاعت قطعا تک تک اعضا رو تحت تاثیر قرار داده ]
هر وقت که با مشکلی رو به رو شدیم باید مقابلش بایستید ، تلاش کنید تا بتونید ازش رد بشید
هر کسی چیزی داره که ازش می ترسه
اما وقتی که برای رفعش یک قدم به جلو بردارید اون موقع است که شایسته ی احترامید
شجاعت و اراده از امروز در قلب اونها رسوخ خواهد کرد
[یک ماموریت رازآلود دیگه در حال شروع شدنه]
وقتی که شروع شد من اولین نفری بودم که رفتم داخل و خیلی ترسیده بودم
چون اونجا نه صدایی بود و نه کسی اونجا بود و من فقط نقطه قرمز رو می دیدم
من فکر یم کنم چون ما می دونستیم که تو داخلی زیاد نترسیدیم
من فکر می کنم خوب بود...ترسناک نبود (اونی که جیغ می زد من بودم)
چیش ترسناک بود؟ تاریکی ترسناک نیست (جــآنم؟)
اینجا یک کارت ماموریته
وین وین! خودت بخون
شخصی که این چالش رو انجام می ده دونگ سیچنگه
آخرین قطعه ی میکروفون وسط یک دریاچه قفل شده
واقعا باید شنا کنه؟
-احساس رهایی تنها راه به دست آوردنشه -احساس رهایی دیگه چیه؟
-اینجوریه -باجی جانپینگه
حس شجاعتتو برای به دست آوردن این میکروفون جمع کن...موفق باشی
[موفق باشی سیچنگ]
[چه خوبه که من نیستم]
این خوبه که همه باهم میریم...کار تیمی خیلی خوبه
بیاین باتر یهامونو شارژ کنیم
اوکی...توی موقعیت بعدی می بینیمتون
اونجا می بینمتون
یاح رسیدیمممم
-بریزید پایین -رسیدیم
-مراقب باشید -اینجا دیگه کجاست؟
-واااووو...بوی طبیعته -این بوی طبیعته
بوش خیلی خوبه
-بوی جنگل میده -چرا همینجوری داریم می ریم؟
لطفا وقتی برمی گردید مراقب باشید
به چپ بچرخید
چشم بند هاتونو بردارید
[بله! شما درست دیدید]
[در ارتفاع 55 متری]
[اونها باید به ترسشون به ارتفاع غلبه کنند تا بتونن ماموریتو تموم کنن]
کی دل و جرئتشو داره؟
منکه می رم...ممنون از همگی
ما امیدواریم که شما هفت نفری این ماموریتو تموم کنید
اوکی...مشکلی نیست
دونگ سیچنگ آخرین نفر میپره
آخرین نفر بودن استرسش بیشتره
عالیه...چون تعدادمون 6 تاست می تونی دوتایی بپریم
[یانگ یانگ و تن باهم]
من با تو ام
-بریم داداش -موفق باشید
ما تیم لوبیا قرمزیم
واقعا خیلی بلنده
تا پایین نگاش کنید...واقعا بلنده
اما ما دوستای خوبی هستیم که باهم انجامش میدیم
دوست خوبم...فرشته نگهبان من پس کجاست؟
من فرشته نگهبان ندارم
تو فرشته ی نگهبان منی
فردا هر کدوم از شما یک نفرو دارید که مخفیانه ازش مراقبت کنید
برادرانه مرغی...ما دوباره باهمیم
-بانجی جانپینگ -چرا اینقدر بلنده
می فهمی که اونجوری نیست که وقتی اونجا ایستاده بودی می دیدی
من اصن بهش فکر نیم کنم...فقط دارم از منظره لذت م یبرم
پس اینجاست؟ اوکی
سعی می کنن جوری رفتار کنن که انگار هیچی نیست
اونجا دوربین هست...باید شجاع نشون بدن
بسه دیگه...می خوام گریه کنم
فقط به حرف مربی گوش بده و بهترینتو انجام بده
مربی روزی چند بار می پره پایین؟
هر روز صبح باید یک تست انجام بدیم و پرش هایی که برای شو ها هست
-استرس نداشته باش -ندارم
من واقعا منتظرش بودم...می دونی؟
صورت هاتونو مقابل هم بزارید...محکم همو بگیرید و از کنار بپرید
[فقط...فقط بپریم؟]
بلند شید
ما اومدیم
[آیا شیائوجون می تونه یک پرش موفق با لیدر کون داشته باشه؟]
[اولین پرش موفق آمیز خواهد بود؟]
[شیائوجون قدرت ابراز هیجانشو از دست داده]
این اولین باری بود که شیائوجون بانجی جانپینگ انجام می داد و یکم ترسیده بود
منم محکم گرفتمش و بهش گفتم ک نگران نباشه
اینکه با کون گه پریدم باعث شدم کمتر بترسم
[در این لحظه اونها به تشویق هم احتیاج دارن]
[چالش تیم لوبیای قرمز]
اون دوتا واقعا ترسیدن
من خیلی ترسیدم...حتی می ترسم نگاه کن
[تحت حمایت کون گه]
[شیائوجون برای اولین بار پرید]
[برای اولین پرش...من اومدمممم]
[تشویق و حمایت هم تیمی هامون باعث میشه شجاعت مقابله با چیزهای ناشناخته رو داشته باشیم]
[مشوق و دلگرم کننده]
[توی این لحظه ما دنیا رو توی دستامون داریم]
یهو خیلی رمانتیک شد
می دونم..یهو خیلی رمانتیک شد
خیلی باحال بود
من استرس ندارم...تو داری
من می تونم انجام بدم
می تونی انجامش بدی؟
ببینید وقتی که اون اینجوری می کنه...قطعا استرس داره
الان یکم ترسناک شد...خیلی بلنده
سلام
-فقط صبر کن و ببین -لیو یانگ یانگ
اونا خوبن...فک کنم نترسیدن
سلام سلام، یانگ یانگ، لی یونگ شین؟
الان چه حسی داری؟
ما حس خاصی نداریم، خیلی هم خوشحالیم
-خوشحال؟ شما واقعا نترسیدین؟ -واقعا نترسیدیم
ما دوتا باهم بودیم و برای همین نمی ترسیدیم...مخصوصا اینکه موقع پریدن همون بغل می کردیم
برای من این چالش مل یک تفریح بود (خدایا این بچه از هیچی نمی ترسه)
جایو~~~
[این صدای دلفینی از کجا می یاد؟]
[خیلی باحاله]
[وی گو عاپ]
[و دوباره می یایم پایین]
حس خوبی داشت...حس ریلکسی و تازه شدن داشت
من حس آزادی داشتم...چون من واقعا بانجی جانپینگ دوست دارم
داد زدنشون خیلی آهنگین بود
صداشون واقعا خوبه
ما بهتون اجازه می دیم این بار یک صدای کلفت بشنوین...فک کن وقتی من و شوشی بریم
[تیم صدا کلفتا] (جرررررر بابا)
اون دوتا اینجوری ان و ما دوتا اینجوری
اوکی وقتشه که ما بریم
داریم کم کم می ریم...دورت داره خالی میشه
می ریم که ببینیم وضعت برات چه طوره
خدافظ
همشون رفتن
یهو همشون رفتن
نگاه کردنشون تنهایی ترسناکه
وقتی اعضامون کنارم نیستن احساس ترس می کنم
نبابا...من ترسیدم...من خوبم
می تونم بابا
[حالت خوبه؟]
[چه بلایی سر این بچه اومده]
پاهام ضعف کردن
گه...شماها ترسیدین؟
چرا باید بترسم؟
من می بینم که یکم ترسیدی
ناح
هندری جایو~ شوشی قطعا می تونی انجامش بدی
[منو محکم بچسب گوان هنگ]
[یک جو پر استرس دیگه]
اینجوری بود که انگار طناب داشت از پایین کشیده میشد
توی اون لحظه حس می کنردم دیگه مردم...یکم پشیمون شده بودم
خیلی ترسیده بودم
[محکم کمربند شوشی رو چسبیده]
جایو~
[برییید پرواز کنید داداشا]
[این پرش جذاب سزاوار ستایشه]
[اما...]
[مگه شما نبودین که قرار بود خیلی کلفت داد بزنید؟]
اون همون اول فریاد زد همون موقع که طناب کشیده شد
اما من بهش گفتم که نترس..من اینجام...بعد محکم بغلش کردم و پریدم (چه رمانتییییک)
واقعا فکر می کنم که اینکه کسی باهت باشه خیلی خوبه
[پس من چی؟]
من حالم اوکیه بعد از اینکه بپرم درسته؟
عضله هام که نمیگیره بعدش نه؟
نه...نمی شه
من می تونم
می تونم...اسم من دونگه...می تونم
واقعا پنیک زده بودم وقتی داشتم می رفتم بالا...من تنها بودم و بعد از همه شون می پریدم...من تنها کسی بودم که مونده بود واقعا پنیک زده بودم (پنیک: حمله عصبی)
صبر کنید...خیلی سریع گره نمی زنید؟
این برای امنیته درسته؟
درسته...صد درصد امنه
لازم نیست چند بار دیگه امتحانش کنید؟
هنوز لازمه که امتحان بشه
هر شش تامون داریم از این پایین نگات می کنیم...برو انجامش بده
پایین نگاه کردن خیلی ترسناکه
من ترس از ارتفاع دارم و بانجب جانپینگ یکم ترس داشت
این یک چالش بزرگ برای من بود
وین وین می خوای تنها بپری یا میخوای کسی انتخاب کنی که باهات بپره؟
می تونم تنها انجامش بدم...فک کنم تنهایی می تونم
[قدم به قدم به جایگاه نزدیک میشه!]
[چشم همه به اونه]
[پر استرس ترین تجربه از اول این شو]
لحظه ای که روی اون سکو ایستاده بودم واقعا وحشت کرده بودم
وین وین
[سیچنگ...جایو]
می تونم یک چیزی رو داد بزنم؟
آره آره
آح! دونگ سیچنگ! تو بهترینی
[همه نفسشونو نگه داشتن...برای هم تیمی شون نگرانن]
[آماده]
WayV!
[سیچنگ تیک عاف]
[پریـــد]
[در میان انتطار همه سیچنگ این قدم رو برداشت]
[از اونجایی که شما همیشه کنارم بودید منم به ترس و تنهاییم غلبه کردم]
[دونگ سیچنگ چالش خودش رو انجام داد]
من حس می کردم که این توی اون لحظه واقعا فوق العاده ست چون من حس پرواز داشتم
اون لحظه واقعا باحال بود
من ممنونم که اون انجامش داد...من می دونستم که می تونه
[من بهترینم]
[من الان خیلی باحال نبودم؟]
حسش مثل وقتیه که دارم تمرین های سیکس پک انجام میدم
من واقعا خوبم
اینم پاداش پرش منه
ما موفق شدیم اینو به دست بیاریم
همه شبرای وی وی بود
[با افتخار برمی گرده]
خوش برگشتی
چی روی دستت نوشتی؟
عاشقتونم وی وی
[همچنان تشویق...شما پسرا به دستش آوردین]
حضور اونها اونجا واقعا بهم کمک کرد
اون ادم معمولا این چیزای احساساتی و لطیفی رو نمیگه
اما یهو اینبار روی دستش می نویسه : عاشقتونم وی وی
واقعا واقعا تکون دهنده بود اصلا فکر نمی کردم وین وین همچین چیزی رو بنویسه
[دیگه چی منتظر ماست؟]
ما برگشتیم! وایستید
صندوق پستمون دوباره اینجاست
-حالا ماموریتمون چیه؟ -بازش کن و ببین
اینکه آسمون آبی رو بغل کردید واقعا فوق العاده بود
تبریک میگم...شما همتون سخت کارکردید و با ترس هاتون مقابله کردین و میکروفون رو به دست آوردین
سریع سوار اتوبوس شید...یک غذای لذیذ و دلچسب متنظر شماست
[ترس های ما ممکنه یک چیزای کوچیک باشن]
[اما ترس ما باعث میشه که اون ها روی قلبمون سنگینی کنن و ازشون بترسیم]
[حتی اگه نمی تونید شکستشون بدین یک بار باهشون روبه رو بشید]
[شما قطعا می تونید از پس خودتون بر بیاید]
[روی استیج رویاهاتون بایستید و جوری شروعش کنید که انگار از هیچی نمی ترسید]
~تیم ترجمه چنل ویشن وی~ @weishenV مترجم: winkey