چرا تغییر کردن اینقدر سخته؟
،و چرا اینقدر افراد در مورد آینده بهتر بدن بهتر، ذهنیت بهتر حرف میزنند
اما هنوز به نظر نمیرسه که بتونند واقعا در سطح عمیق تری تغییر کنند
،چرا بیشتر ما برای بحران، آسیب، بیماری
تشخیص، خیانت یا حتی از دست دادن صبر می‌کنیم؟
.تا بعدش فکرهایمان را بکنیم که تغییر کنیم
من باور دارم که در سطحی از درد و عذاب، میتوانیم یاد بگیریم تغییر کنیم
یا میتوانیم در سطحی از شادی و الهام یاد بگیریم تغییر کنیم
شما کدام را انتخاب میکنید؟
تغییر چیست؟
بیاید فرض کنیم که افکار شما یه ارتباطی به سرنوشت یا آینده‌ی شما دارند
که یعنی شما باور دارید که افکار شما زندگی شما رو میسازند
در ویدئوی قبلی به این اشاره کردم که
شما در یک روز به 60 تا 70 هزار اندیشه فکر میکنید
،و 90 درصد این افکار ،همان افکار روز گذشته هستند
بنابراین اگر شما باور داشته باشید که
افکار شما به آینده شما ربط دارند و 90 درصد آن افکار
،دقیقا همان افکار روز گذشته هستند پس منطقی است که
،زندگی شما یا آینده شما قرار نیست خیلی تغییر بکند
،چون همان افکار همیشه به همان انتخاب‌ها منتهی میشوند
همان انتخاب‌ها، همیشه به همان رفتارها منجر میشوند
،همان رفتارها دقیقا همان تجربه‌ها رو میسازند
،و همان تجربیات همان احساسات رو می‌سازند
و همان احساسات، شروع به تاثیر گذاری بر روی همان افکار میکنند
و همه چیز در بیولوژی شما مثل قبل باقی می‌ماند
مدارهای عصبی شما، مواد شیمیایی عصبی شما، هورمون های شما
و حتی بیان ژنی شما، برابر با اینه ،که شما چگونه فکر میکنید
چگونه رفتار می‌کنید، و چگونه احساس می‌کنید
و اینکه چجوری فکر می‌کنید چجوری رفتار می‌کنید و
،چجوری احساس می‌کنید شخصیت شما نامیده میشود
و شخصیت شما از نزدیک به زندگی شما یا واقعیت شخصی شما متصل است
دلیل آن را با من پیدا کنید
اصلی در علم اعصاب هست به نام قانون هب
قانون هب میگوید سلول های عصبی‌ای که ،باهم فعال میشوند، بهم متصل‌ می‌شوند
بنابراین اگر شما به همان افکار مشابه فکر کنید
،همان انتخابات رو داشته باشید همان رفتارها را نشان دهید
همان تجربه ها را بسازید
و همان احساسات و عواطف ده سال گذشته را ایجاد کنید
،پس منطقی است که
شما در حال محکم کردن مغزتون در یک قالب بسیار محدود هستید
،و این جعبه درون مغز شما در زمانی که به سن 35 سالگی برسید
به مجموعه ای بسیار سخت که از برنامه پر شده
که این به هویت یا شخصیت شما تبدیل شده
و آن اثر 35 ساله به این معناست که
بیشتر افراد به محض اینکه به این سن میرسند
،به یک مجموعه رفتارهای ذخیره شده
،واکنش های عاطفی ناخودآگاه عادتهای خودکار
،رفتارها، باورها و ادارکات خشک که مانند یک برنامه کامپیوتری عمل میکنند
بنابراین هنگامی که شخص تصمیم میگیره تغییر کنه
و از 5 درصد ذهن خودآگاهش استفاده میکنه
تا علیه چیزی اقدام کنه که 95 درصد به طور ناخودآگاه حفظ کرده
آنها میتونند هر چقدر که میخواهند ،مثبت فکر کنند
اما در واقع اون فکر هیچ وقت نمیتونه از ساقه مغزشون وارد بدنشون بشه
چون فکر آنها یه چیزی میگه
و بدنشون، مشروط به گذشته شده است
بنابراین من ادعا میکنم که اگر شما از افکارتون
،که توسط چشم اندازی از آینده تعریف شده برای ساختن یک زندگی جدید استفاده نکنید
سپس شما با خاطرات گذشته‌تان زندگی می‌کنید
و شما در زندگی‌تان قابل پیش‌بینی خواهید بود
بنابراین بیشتر افراد
،وقتی صبح از خواب بیدار می شوند یک صفحه‌ی پاک هستند
آنها به چیزی فکر نمی‌کنند و چیزی هم احساس نمی‌کنند
،و در یک لحظه، چون مغز مخزنی از گذشته است
،آنها شروع میکنند به فکر کردن در مورد مشکلات
مشکلاتی در زندگیشون که به افرادی خاص، و موضوع های خاص
،و چیزها و زمان ها و مکان های خاص وابسته هستند
لحظه ای که آنها شروع به فکر کردن به آن مشکلات میکنند
آنها در گذشته فکر می‌کنند چون آنها خاطراتی از گذشته هستند