‫ترس تنها به این دلیله که با ‫لحظه‌هاتون، زندگی نمی‌کنید
‫بلکه در ذهنتون زندگی می‌کنید
‫ترس شما همیشه درباره‌ی ‫اینه که بعدا چی میشه
‫که این یعنی همیشه ترسیدن نسبت ‌به ‫چیزی که اصلا وجود نداره
‫اگه از چیزی که وجود نداره می‌ترسید، ‫پس ترس شما صد درصد خیالی هست
‫اگه از چیزی که وجود نداره ‫رنج می‌برید، ما به این میگیم دیوانگی
‫پس ممکنه که مردم در سطحی از دیوانگی ‫به سر ببرند که مورد قبول جامعه باشه
‫اما، اگه می‌ترسید و از چیزی رنج می‌برید ‫که وجود نداره، این عین دیوانگیه، اینطور نیست؟
‫مردم همیشه دارن از چیزی رنج می‌برن
‫حالا واسه چیزی که دیروز اتفاق افتاده ‫یا قراره فردا اتفاق بیوفته
‫پس رنج کشیدن شما همیشه برای ‫چیزیه که الان وجود نداره
‫و تنها دلیلش هم، اینه که ‫در لحظه واقعیت قرار ندارید
‫بلکه همیشه توی ‫ذهنتون گیرکردید
‫بخشی از ذهن رو حافظه، و بخش ‫دیگریش رو تخیّل تشکیل میده
‫هر دوشون به نوعی خیالی هستن ‫چون هیچکدوم در حال حاضر وجود ندارن
‫شما در تصوراتتون گم شدید ‫و این اساس ترسیدن هستش
‫اگه در لحظه‌ی واقعیت قرار داشته باشید ‫دیگه هیچ ترسی وجود ندارد