وقتی به اعماق فضا نگاه می کنید، متوجه می شوید که
اقیانوس وسیع تاریکی وجود دارد و ما در این جزیره کوچک هستیم.
بدون شک، وقتی در حال پرتاب به فضا از موشک خود هستید،
وقتی موتور خاموش می‌شود و می‌توانید به زمین نگاه کنید، مطلقاً هر فداکاری ارزشش را دارد،
هر رویایی ارزش آن را دارد، کل جاده آنجاست. ارزشش را دارد، هر ذره آن ارزشش را دارد.
به جرأت می‌توانم بگویم، فکر کردن به این که چگونه می‌خواهم این را توصیف کنم، تقریباً غمگینم کرد؟
هرگز آن منظره، خط آبی نازک جو، منحنی افق را فراموش نمی کنم.
آن موقع بود که واقعی شد. واقعاً در سطح روده، من در واقع در فضا هستم.
تمام زندگی در این سیاره به هم متصل است و
هر کاری که من انجام می‌دهم این است که بر روی شخص دیگری
که من این سیاره را با او به اشتراک می‌گذارم یا موجود دیگری که این سیاره را با او به اشتراک می‌گذارم تأثیر بگذارد .
مهم‌ترین درک برای من این بود که به بیرون نگاه کنم و متوجه نشدم که چقدر
از زمین فاصله دارم، بلکه چقدر به زمین نزدیک هستم و چقدر به زمین متصل هستم.
من برای دیدن دوباره آن منظره چیزهای زیادی می دهم.