افسرده
انگار نه انگار که دوک ایم منو میشناسه
واقعا؟
به خاطر هوابین
فیلمبرداری همین چند وقت پیش...
دوک ایم عمدا به سان نگاه نمیکنه
دوک ایم نگاه نمیکنه...
(...تو نقشش فرو رفته)
شونه هام افتاده
افسرده ام
پشت صحنه قسمت 15 سریال سر آستین قرمز @Leejunho_daily
مهم نیس که اون چه جور آدمیه
اون فقط باید یه وارث به دنیا بیاره
چی در مورد اون مهمه؟ (لحجه ساتوری)
جاهوا و دوسونگ: پس باید دور بر اون با نزاکت رفتار کنیم
معلومه
همه ما میدونیم
شما هر دوتاتون میدونین
زنای تو توی خونه در مورد اون صحبت می کردن
همه اونا مردهای بی نزاکتی ان
نه...
اونا زن دیگه ای رو کشیدن وسط تا موضوع رو عوض کنن (درباره دوک‌ رو)
چرا اسم صیغه اش از بین این همه موضوعا...
آب رو بپاشم رو لباسش؟
نه، خودش این کار رو میکنه
اگرچه شاهزاده خانم مهربونه، اما خودش این کار رو نمی کنه
فقط بگو "توخیس شدی"
تو همه جات خیسه
سه یونگ: حتی به حرکت دستات فکر نکن کارگردان: درسته
تو آدمی با موقعیت بالایی هستی
اونوهمه این کارها رو تنهایی انجام میده
اونو دیدم!
(سونگ دوک ایم ~ نوشیدنی میخوای؟)
دوک ایم ما زود نوشیدنی رو میگیره
برای شروع هیچ وقت از من نمی ترسیدی
متاسفم
برو
صبر کن
تو«تربیت اخلاقی برای زن ها» رو جا گذاشتی
یه چیز عجیبی تو کتاب دیدم
چرا تو اونو داری؟
جونهو:سوال سه یونگ:چی؟
سه یونگ: چی؟ جونهو: مهم نیس، فراموشش کن!
من دیگه با تو کاری ندارم
تو
و هونگ دوک رو هم
تو مغرورتر و گستاخ تر شدی
پس مجازاتم کنید به خاطر گستاخی و بی ادبیم
وقتی روبان باز میشه، شب اونا سپری شده در نظر گرفته میشه
جونهو: بی چون و چرا... سه یونگ: این چیزیه که دوک ایم میدونه
اوه؟ چی (اون) میخواد روبان منو باز کنه
یه شانس
یه بار شب رو با من گذروندی
تو دیگه نمیتونی یه بانوی دربار عادی باشی
تماشاگرا الان خنده دارترن، اونا اینو نگا میکنن
اونا با علاقه زیادی نگاه میکنن
بالاخره ترسیدی؟
پس بند لباستو باز می کنم
دانگ سکسی؟
این چوپا چوپسه
باید کار متفاوتی انجام بدیم؟
چه برسه به اینکه دوک ایم اونو به سمت خودش بکشه
تو این بار این کار رو انجام میدی
پس بند لباسم رو باز کن!
خیلی خوب!
واقعاً باید حتما روبان رو لمس کنیم؟
(حتما)
شاید ما باید
حتی اگه نزدیکتر هم نیاد، کافیه
تو دیگه نمیتونی یه بانوی دربار عادی باشی
در واقع همین الان ...
اگه هرکدومتون ی قدم برید عقب این باز میشه
چون نگهش میداری
نه تو میتونی به جلو بری نه به عقب
این کارو بکن و بعد...
عالیه
برای محدودیت سن 15 خوبه درسته؟
سه یونگ: حتی خودم اونو باز کردم(؟) جونهو: روبان
آستین... روبان....
روبان آستین قرمز
سانسور،فایتینگ!
فایتینگ!
مغرورتر و گستاخ تر شدی
باید اینجا به اون نزدیک شم؟
به چه جراتی؟
بعد زود اونو دور می کنم
پس مجازاتم کن به خاطر گستاخی و بی ادبیم
تو فقط می تونی منو مجازات کنی
این شوخی نیس
واو،پس!
روبان لباست رو باز میکنم
درسته، و از اونجایی که دوک ایم به سمت سان میاد
اون اذیت میشه
نزدیک میشم
"بلا بلا بلا"
کی اینکارو کردم
همین الان
سعی کن تمرین کنی
من اینو تو اون جا انجام میدم
ما به شما اعتماد داریم اعلیحضرت
یه زوج قوی چام چام چام
تو اونو دیدی
هوابین: پس یکم دنبالش برم؟
بله لطفا انجامش بده
برگشتی
بله، اعلیحضرت
من مسیر های کاخ رو بلد نیستم
همه تا صبح صبر میکنن (در حالی که پادشاه و هوابین شب رو میگذرونن)
کی می خوابیم؟
تو این کارو نمیکنی
ما نمی خوابیم؟
تو باید همین جا وایستی
واقعا نمی خوابیم؟
این یه درامه!
خیلی خوب، خیلی خوب
بهتر نیس تو حیاط منتظر بمونیم تا توی راهرو؟
درسته، بی رحمانه تره (تو راهرو)
اول تو راهرو بود
توی پیشنویس
حیاط بهتره
جونهو: دوک ایم باید تو راهرو منتظر بمونه؟ کارگردان: آره
تو رمان هم همینطوری بود
اگه این یه درام مدرن بود، هوابین میتونست دست هاشو بندازه تو دستای سان
لطفاً به اون نزدیک شین، چون ما نمیتونیم تو اینجا بازوها رو قلاب کنیم
هوابین: پس من بهت تکیه میکنم کارگردان: درسته
امیدوارم بهم کمک کنی
لطفا بهم سم بده
ترجیح میده بمیره
خیلی عصبانی ام
تعظیم میکنه و برای درست کردن تخت میره
نگاه کن به( اون؟) حالتش
الان نگاه نمیکنم
پادشاه بودن خیلی سخته...
این سختی های یه شاهه
بزنش و دیالوگ هاتو بگو
صداهای واقعی با چوب زدن
اون تو رو نمیزنه
خیلی ترسناکه
هوابین: "نه نه سه یونگ: صدا
سعی کردم این بار به کوسن ضربه بزنم
هوابین با واقعیت روبرو شد...
از همون اول احساس عجیبی داشت!
جوری که اعلیحضرت به تو نگاه می کرد!
پرشور غرقش شدی
کارگردان از کنترل خارج شده
اشکالی نداره، اشکالی نداره
نحوه نگاه اعلیحضرت به من میگفت که یه چیزی هست
خداروشکر چکش کردم
اونو اون ها رو بزن
هوابین چوب رو پرتاب میکنه
بله، چوب رو پرتاب کنین
الان، تو باید یاد گرفته باشی که از اربابت بترسی
دوک ایم...
هق هق
چوب برو برو برو!
(چوب به طور خاص با مواد نرم ساخته شده )
از همون اول احساس عجیبی داشتم
جوری که اعلیحضرت به تو نگاه می کرد
دوک ایم به هوابین که همش متاسفه دلداری میده
اصلا به درد نمیخوره
تو مهربونی
شاهزاده زیبای چونگ یون
تو اونو دوست داری؟
از آشنا شدن با همسرت خوشحالی؟
چی؟
خواهش میکنم اینطوری نکن، داری من رو خجالت میدی
(حالت تماشاگرا)
بعداً، کیسه ای رو که همسرت ساخته رو بگیری
ای وای
دوک رو توی بهشت همراه خندهای کارگردان
اون آدم خوبیه
دوک رو یه آدم خوبه
فکر کنم همینجوری لبخند بزنم
باشه
کانگ هون: به خواهرم سه یونگ :لطفا شرورانه لبخند بزن
همه چیز رو ول کن
لبخند قاتل
( بازی با کلمات در عنوان، "سرود" مثل "از خانواده سونگ" تلفظ میشه)
اختاپوس رویایی
تو خوبی
می تونم هر چیزی تو رویام داشته باشم
ناخن هاتو رو درست میکنم
دوک ایم یه چیزی از سان یاد میگیره
چطوری اینو انجام بدم؟
رو به پایین؟
شروع ~!
الان خیلی بامزه انجامش میدی
اونو مثل اون چیزی که قبلا انجام دادی انجام بده
شروع ~!
اونا چاره ای جز کات اون ندارن!
استیکر رو روی دست و صورت اون بذارین
روی صورت من هم بزارین