سابسکرایبرای کیونگ‌تیوب
سلام، من بکهیونم
امروز، دوباره و اینبار بعنوان
مردی که کتاباتونو میخونه برگشتم
تا قبل از اینکه خوابتون ببره
با یه صدای خوب، چندتا پاراگراف خوب براتون میخونم
امیدوارم یه روزِ خوش بدونِ مشکل داشته باشید
الان کتابی رو براتون میخونم که اسمش
تصمیم گرفتم خودم باشم"ـه"
من یه چندتا صفحه مثل اینو علامت زدم
با محتوایی که
واسه خوندن براتون قشنگ باشه
اسم فصل
‏ 1. تصمیم گرفتن برای خود
همونطور که یه فیلسوف گفت، زندگی یه انتخاب بین تولد و مرگه
تصمیماتی که میگیریم
مسیر زندگیمونو مشخص میکنن
با اینحال، تو اطرافیانمون کسایی هستن که تصمیم گیری براشون سخته
احتیاط کردن و دودل بودن، دوتا موضوع کاملا متفاوته
پس چرا اونا تصمیم گرفتن سخته براشون؟
ممکنه از تلقین کردن به خودشون برای بی‌نقص بودن آب بخوره
اما بیشتر اوقات این اتفاق رایجیه چون مردم اعتماد به نفسشون کمه
نمیتونن به خودشون که گیرنده‌ی تصمیماتن اعتماد کنن
ممکنه از مسئولیتی که بخاطر تصمیم‌گیریشون گریبان‌گیرشون میشه بیزار باشن
پس میذارن بقیه‌ی آدما براشون تصمیم بگیرن
یا انقدر دست رو دست میذارن تا اوضاع از کنترلشون خارج بشه
با این حال، این مسبب اتلاف وقت نیست
ناتانیل برندن میگه
تصمیمات انسان ریشه عمیقی در ذهنشون داره
"و این تصمیمات تبدیل به چیزی میشن که ما بهش میگیم "عزت نفس
این یعنی تصمیماتی که شما در زندگیتون میگیرید
عزت نفستونو میسازه
چرا این مهمه؟
باور اینکه شما میتونین زندگیتونو بسازین
نتیجه‌ی عقیده‌ی شکست ناپذیری‌تون نیست
این وقتی اتفاق میوفته که شما خودتون واسه زندگیتون تصمیم بگیرید
و مسئولیت عواقبشو بعنوان نتیجه‌ی تصمیمتون به عهده بگیرید
با این حال، اگر نمیتونید برای خودتون تصمیم بگیرید
هیچوقت نمیتونین عزت نفسی که حاصل از نتیجه تصمیماتتونه رو تجربه کنید
و اگر اعتماد به‌ نفس کمی داشته باشید، از زیر بار مسئولیت پذیری شونه خالی میکنید
تصمیم‌گیری، مسئولیت‌پذیری و اعتماد به ‌نفس سه تا چرخ دنده‌ای هستن که درهم تنیدن
فقط زمانی که همشون بیشترین همکاری باهمدیگه رو دارن
میتونیم مستقلانه زندگی کنیم
و اینطور زندگی کردن به عنوان زندگی با عزت‌نفس شناخته میشه
پس حتی اگه ژوگ لیانم همسایه بغلی‌تون باشه
نباید اجازه بدید بقیه به جاتون تصمیم بگیرن
با توجه به تجربه‌ی گذشتتون
اشتباهاتی داشتید که ازشون درس گرفتید
و غریزه‌ای دارید که درونتون بوجود اومده، شما باید به جلو حرکت کنید
هیچ جواب بی‌نقصی برای زندگی وجود نداره
با این حال اگر مسئولیت هر جوابی که به خودتون میدید رو بپذیرید
هر تصمیمی که بگیرید توجیه شده‌ست
همیشه میگن بابت انجام هرکاری که میتونین مسئولیتشو بپذیرید
اقدام کنین
اما اگر تصمیم بر پایه‌ی طمع بگیرید
که بیشتر از تواناییتون باشه
به یه جایی میرسید که نمیتونید کنترلش کنید
پس من میخوام بهتون پیشنهاد بدم که بر پایه‌ی تواناییاتون تصمیم بگیرید
وقتی شما یه تصمیم مهمی میگیرید
بهتره بینِ دوست داشتنِ اون کار و تونایی‌تون برای انجامش
وجه تمایز قائل بشید
همچنین، بر اساس چیزی که اینجا میگه
وقتی خودتون برای خودتون تصمیم میگیرید، اعتمادبه‌نفس‌ـتون میره بالا
و با پذیرفتن مسئولیت هرچیزی که حاصل از نتیجه‌ی اون تصمیم باشه
بنظر میرسه میتونین کنترلش کنین
تنها در صورتی که تا آخرِ آخرش پای تصمیمون وایستید و مسئولیت‌شو بپذرید
این درباره‌ی خوانندگی منم صدق میکنه
یسری آهنگا هست که مردم دوست دارن
وقتی به اون آهنگا گوش میدم برای خوندن خیلی سخت بنظر میرسن
اما منو به فکر فرو میبره که اگر بتونم بخونمش خیلی خفن میشه
اما وقتایی بوده که من یه همچین آهنگایی رو
بدون تمرین زیاد خوندم
با اینکه میدونستم برای خوندنشون اصلا آماده نیستم
که برام به تجربه‌های خیلی تلخی تبدیل شده
پس مهمترین نکته‌ی این راهی که
شما باید بسازید
افزایش قدرت درونی خودتونه
بله
دومین فصل
‏ 2. وقتی خسته شدی بگو خستم
این خیلی مهمه
من از اون دسته ادماییم که معمولا خستگیم رو بروز نمیدم
به بقیه نمیگم خسته شدم
خودمم حس نمیکنم که خستم
بنظرم اگه به زبون بیارم خستم حتی بیشتر از قبل خستگی بهم غلبه میکنه، واسه همین همیشه میگم خوبم
اما اگه شما تظاهر کنین خسته نیستین
اگر احساساتتون رو سرکوب کنید، مانعتون میشن
و همچین احساساتی، مانع بروز بقیه‌ی احساسات هم میشن
بدون اینکه بفهمید کاسه‌ی صبرتون لبریز میشه
و هر لحظه ممکنه منفجر بشید
درسته، در گذشته
وقتی که تازه‌کار بودم، حتی با اینکه خسته بودم هیچوقت بروزش نمیدادم
فقط 2 یا 3 ساعت در روز میخوابیدم و بقیشو کار میکردم
و بازم به همین منوال، 2 یا 3 ساعت خواب در روز و باز کار
همش همونکارو تکرار میکردم اما قادر نبودم اعتراف کنم خستم
فکر میکردم باید کار کینم
حداقل انقدر سخت تا اینکه موفق بشیم
اما الان که مدتیه اینکارو میکنم
همیشه‌ی خدا میگم خستم
دلیلش اینه که
وقتی تازه‌کار بودم هیچوقت نگفتم خستم
و اعضا هم همینطور مثل من
منو به این فکر انداخت که آخرش از کارم متنفر میشم
بعد از بروز ندادن خستگیم
درواقع تو موقعیتی گیر کردم که
باید میگفتم
خستم و میرفتم استراحت
با گفتن حالم خوبه
فقط با شنیدن اینکه تشویقم میکردن
هنوزم میتونستم کارمو انجام بدم
فهمیدم که حتی وقتی خسته هم هستم میتونم ادامه بدم
باعث شد بفهمم که من خیلی کارمو دوست دارم
پس وقتی خسته شدید، باید بگید خستم
نباید همینجوری الکی همش بگید خستما
اما وقتایی که خیلی خسته‌اید
اگر برای اطرافیانتون که خیلی بهشون اعتماد دارید
خستگی‌تونو بروز بدید، خیلی مفیده
بذارید به خوندنم ادامه بدم
پس حتی اگه هیچ کسی هم درکتون نکرد
حتی اگر شرایط تغییری نکرد
وقتی خسته شدید، غُر بزنین
باید بدونین چطور از کار دست بکشید وقتی نمیتونید ادامه بدید
شما همیشه که نمیتونید آدم قوی‌ای باشید
که سعی میکنه همه چیز رو کنترل کنه
پس وقتی زندگیتون احتیاج به فعالیت بسیار زیادی داره
وقتی حس میکنین زیر بار مسئولیت‌ها لِه شدید
وقتی خونه اومدن باعث میشه مثل ابر بهار اشک بریزید
باید خستگیتونو بروز بدید
هیچکس دیگه‌ای نمیتونه از شما محافظت کنه
فداکاری بیش از حد فقط یه جور خود آزاریه
عیب نداره اگه یکمی خودخواه باشید
عیب نداره اگه یکمی بی مسئولیت باشید
هیچ چیز به اندازه ترک کردن خودتون بی‌مسئولیتی نیست
مسئولیت پذیری رو به عنوان بهانه سرزنش نکنید
درسته، شما ممکنه عادت نداشته باشید که بگید
چه حسی دارید و فقط برای دیگران
زندگی کنین
اما اگه به فکر خودتون باشید و اول عاشق خودتون باشید
اگر اینکارو کنین
بخشنده‌تر از قبل میشید
و این عشقتون رو با آدمای بیشتری
به اشتراک میذارید
پس به نظرم عیب نداره که
به کوچولو خودخواه باشید تا اجازه ندید
دیگران شما رو زیرسوال ببرن
اوکی بعدی
‏ 3. سَبُک زندگی کردن
من میخوام سبک‌تر بشم، نیاز دارم بیشتر ورزش کنم
اما درواقع معنیش این نیست
اولین سفر من، یه سفر یه ماهه با یدونه کوله پشتی بود
من واقعا دلم میخواد بازم از این سفرا برم
با یه کوله‌پشتی
باید اعتراف کنم
من درباره تنهایی سفر کردن خیلی اضطراب داشتم، واسه همین کلی چیز جمع کردم ببرم
این درباره‌ی منم صدق میکنه
جدا تجربه‌ای در زمینه سفر ندارم
پس وقتی میخوام با دوستام برم سفر
یه عالمه چیز جمع میکنم
از اونجاییم که هیچوقت سفر نمیرم،همش میترسم یه چیزی رو یادم بره
هیچ اطلاعاتی درباره سفر کردن ندارم
یه وقتایی یه عالمه لباس زیر میذارم تو چمدون
من اینجوریم
سه تا کتاب و دوتا اتوی مو میبرم با خودم
انگاری وقتایی که دارم چمدون میبندم دیوونه میشم
زماناییم که تو سفرم به همین چیزا فکر میکنم
تو مسافرتا همش در حال سروکله زدن با دوتا چمدون سنگینم
و زمانی که فقط یه هفته از اقامتم مونده، کاملا احساس خستگی میکنم
از همه چیز حالم بهم میخوره
همش بخاطر حمل کردن چمدونای سنگین خودمو خسته میکنم
یه روز وقتی رو صندلی فرودگاه نشسته بودم که برم به مقصد بعدیم
هرچی تو چمدونم بود، بجز چیزای لازم رو درآوردم
و نصف بارم رو ریختم دور
بعد دور ریختنشون همش احساس نگرانی داشتم
اما بیشتر از قبل احساس سبکی میکردم
تو یه سفر، به یکی بر خوردم که یکسال و نیم در حال سفر کردن بود
تمام چیزی که داشت یه کوله‌پشتی بود
کمترین حد ممکن رو با خودش حمل میکرد
هرچی نیاز داشت، از جایی که میرفت میخرید
مثلا اگه لباساش پاره پوره میشدن
از بازار محلی لباس میخرید
همش میگفت این خودش زیباییِ سفره
وقتی بار زیادی حمل میکنی، نشون میده تو زندگی نامطمئنی
اما درواقع، تو به چمدونای زیاد احتیاج نداری
میتونی هرچی نیاز داری رو از همون جایی که هستی تهیه کنی
این ممکنه مفیدتر از تحمل رنج و سختی بنظر بیاد
زندگی یه ماجراجویی طولانیه
باید به سبک ترین حالت ممکن زندگی کنین تا خسته نشید
پس اگه میخواین زندگیتونو یکم سبک‌تر کنین
باید رو چیزایی که مضطربتون میکنن تمرکز کنین
و جرات خلاص شدن از دستشونو داشته باشید
باری که من عمرا تو سفر بذارمش زمین
نگرانی درباره اتفاقاتی که هنوز نیوفتادن
خواسته‌های غیر ضروری‌ای که باعت سنگین شدن زندگی میشه
شَرمی که با وجود انجام ندادن هیچ کار بدی دارید
روابط بدرد نخوری که فقط شما رو خفه میکنه
یه اولتیماتوم دادن به همه‌ی اینا
و رها کردنشون آزادمون میکنه
اگر میخواید آزادانه زندگی کنین
از چیزایی که بدون اونا هم میتونین زندگی کنین دور بشید
تولستوی
واو
من همیشه وسایل الکترونیکی رو دوست داشتم
همچنین عاشق لباسامم
پس وقتایی که دوستام میومدن خونم
و ازم میخواستن یه چیزی بهشون بدم
مثل کفش یا لباس
اولش از اینکه اونارو بهشون بدم متنفر بودم
بخاطر اینکه فکر میکردم خودم یه وقتی لازمم میشه
برای همین بهشون نمیدادم، میگفتم احتمالا میخوام بعدا بپوشمشون
اما لباسام هی میموندن رو دستم
تا جایی که دیگه اندازم نبودن
پس یه نگاهی بهشون میکردم
و میدیدم لباسایی دارم که توی یه سال حتی یه بارم تنم نکردم
و این منو به فکر فرو برد
و به این نتیجه رسیدم که واقعا خسیسم
برای همین به همه‌ی دوستام زنگ زدم
و بهشون گفتم که نمیخوام لباسایی که
نمیپوشم رو نگه دارم
و میخوام بدمشون برن
و بهشون گفتم که هر لباسی که دوست دارن بیان بردارن
و اونام جدی جدی اومدن برداشتن رفتن
خدایی غافلگیر شدم
اولین بارم بود که لباسامو میدادم به این و اون
اما دوستام انقدر درباره‌ش هیجان‌زده بودن که باعث شد باز دودل بشم
دودل شدم که شاید نباید بعضیاشونو میدادم برن
اما عزمم رو جزم کردم که هرچی میخوان بهشون بدم
پس جعبه جعبه لباس دادم بهشون
دوستام عاشق این کارم شدن
دیدن اینکه چقدر دوستام حال کردن
ارزش از دست دادن چندتا جعبه لباسو داشت *از اول تا حالا هی میخواستم هیچی نگم ولی لعنت، چقدر قشنگ*
این ممکنه یجور متفاوت‌تر از همیشه مهم باشه
اما وقتی بعدش به کمد لباسام نگاه کردم
بقیه لباسا بهتر دیده میشدن، چون لباسای کمتری تو کمد بود
انتخاب اینکه چی بپوشم راحت‌تر شده بود
فهمیدم که میتونم بعضی لباسا رو
یه جور دیگه بپوشم
من عادت داشتم هر روز یه دست لباس مشخص بپوشم
اما الان امتحان کردن استایلای دیگه
برام آسون‌تر شده بود
همچنین دقیقا میدونستم الان چی نیاز دارم
من قبلا یه عالمه لباسای مشکی داشتم، الان راحت میتونستم رنگای دیگه رو امتحان کنم
پس به همین راحتی
باعث شد یه جورِ متفاوتی از همیشه به فکر فرو برم
من مطمئنم شماهام همچین دوستایی دارید
هیچوقت به دوستی که میخواد غذاتونو باهاش شریک بشید "نه" نگید
اما اگه خودت تنهایی غذاتو بخوری، دل درد میگیری
همچنین اگه خودت همشو بخوری، اضافه وزنم پیدا میکنی
پس بذار دوستت یه لقمه از غذاتو بخوره
تقسیم کردن مزه‌ی خوب غذا با دوستت، خاطره‌ی خوبی میسازه
پس به اشتراک گذاشتن چیزی حس خیلی خوبی بهت میده
وقتی تو طمعت رو رها میکنی و میبینی که یکی دیگه
رو خوشحال میکنی، میتونی به خودت افتخار کنی
اوکی، بعدی
‏ 4. سعی نکن آدم خوبه‌ای باشی که کسی ازش متنفر نیست
این کتاب یه سری چیزای شگفت‌انگیزی داره
وقتی جوون بودم، فکر میکردم آدمایی که پشت سرت فحش میدن اما تو روت میخندن آدمای متظاهرین
پس من هم تو روی آدما هم پشت سرشون بد حرف میزدم
اینم بگما، اصلا به این کارم افتخار نمیکردم
با تشکر از اون رفتارام، یه عالمه دشمن برا خودم دست و پا کردم
اما از اینکه بعضیا ازم متنفر بودن خوشم نمیومد
حتی اگه کسایی بودن که هرگز تو زندگیم ندیدمشون
میخواستم آدم خوبی باشم
وقتی میشنیدم مردم درباره‌م چیزای بدی میگن
فکر میکرم که تا وقتی بهم آسیبی نرسونن مهم نیست
با این حال، برعکس چیزی که فکر میکردم، آدم خوبی نبودم
تبدیل به آدمی شدم که چیزایی رو هم که میخواستم نمیتونستم بگم
پس چرا باید حتما آدم خوبه میبودم؟
واضحه که الانم میخوام آدم خوبی باشم
برای خودم، برای عزیزانم
و اونایی که به کمک من احتیاج دارن
اما، تلاش برای آدم خوبی بودن
برای کسایی که مغرورانه مردم رو قضاوت میکنن
به این معنیه که توانایی دفاع از خودتو از دست دادی
من مثل بقیه آدمام، ضعیف‌تر نیستم
حتی اگه یکی از من متنفر باشه
این حقیقت واقعا به زندگیم لطمه‌ای نمیزنه
پس تلاش نمیکنم که آدم خوبه باشم
فقط بخاطر اینکه هیچکس ازم متنفر نباشه
صدمه نزدن به دیگران مهمترین چیزه
با این حال، محافظت از خودت، مسئولیتته و کار درستیه
یه وقتایی هست، آدمایی که حتی نمیشناسنت هم
پشت سرت چیزای بدی میگن
این خیلی بیشتر در مورد کسایی که تو صنعت سرگرمی کار میکنن صدق میکنه
پس من بیشتر از بقیه با این موضوع سروکار دارم
پس پشت نظرات بدجنسانه
آدمایی با نیت خوب نَنِشسته
که تو رو بشناسن و خوب درکت کنن
و بخوان توصیه‌های سازنده‌ای بهت بکنن تا امیدوار باشن پیشرفت مفیدی داشته باشی
بنظرم اون نظرات بدجنسانه فقط
حمله‌ی الکی، بدون هیچ دلیلیه
اما، توصیه مفید، نظر در مورد آهنگام
یا نظراتی در مورد رقصیدنم
نظراتی که توش چیزای بدی نمیگن
چون اون نظرات میتونن مفید و سازنده باشن
و باعث پیشرفت من در چیزی بشن
برای همین من اونا رو جزو اون کامنتای بدجنسانه حساب نمیکنم
اما اون نظرات الکی، مثل اونا که میگه تو خیلی زشتی و اینا
بنظرم حتی ارزش نداره تلاش کنم که
واسه اونا خوب بنظر برسم و به این فکر کنم که زشتم *تو خوشگلترینی عشقِ مادر*
پس خودمو بیشتر از قبل نشون میدم
و کسایی که دوستم دارن
خانوادم، دوستام
فن‌هام که دوستم دارن
و سابسکرایبرام، اونایین که
باید بخاطرشون سخت تلاش کنم
اینو از همون اولای جوونیم فهمیدم
پس میدونم اونا دوستای عزیزمن
که نگرانن
اون نظرات بدجنسانه به احساساتم لطمه بزنه
اما من میگم که خوبم
میدونم که همه، من جمله شما
میخواین که آدم خوبه باشید
اما اگه آدم خوبه باشید، نمیتونین خودتونو دوست داشته باشید
بگذریم، شما باید خودتونو بیشتر دوست داشته باشید
تا بفهمید واقعا چی میخواید
تا مسئولیت تصمیماتی که میگیرید رو بپذیرید
و باید
خیلی سخت کار کنید
تا هیچ پشیمونی‌ای تو زندگیتون نداشته باشید
همچنین، بجای مسافرت با کوله‌پشتی، من فقط سفر میکنم
بگذریم، امروز همگی کارتون خوب بود
موندم تا الان باید چیکار میکردم
فهمیدن اینو به قوه‌ی تخیل شماها میسپارم
امیدوارم رویای سیاه ببینید
رویای سیاه یعنی اینکه تخت بخوابید و هیچ خوابی نبینید
منم یه رویای سیاه دیدم
امیدوارم فردا، سَبُک‌تر
محتاط‌تر و شادتر بشید
من بکهیونم و اینم از این
خداحافظ
∞ تیم ترجمه و ساب اکسومانگ ∞ ∞ trans team channel: @EXOMUNG ∞
♥ Fire :مترجم ♥ ≡tlg channel: @ExoDreamm≡