کاری از تیم ترجمه‌ی اختصاصی بهشت انیمه | انیمه لند | سندیکای فونیکس مترجمین: itachi 14 & Phonix / t.me/AnimeHome_ir / t.me/AnimWorld_Anim
https://anime-list.net/ t.me/ t.ne/AnimWorld_Anim/ t.me/anime_introducing / t.me/animeHN1 www.namasha.com/Animeparadaisu / t.me/Anime_List
‫کوریما ساما، پدرجان... چای آوردم.
‫کوریما ساما!
‫ها؟ آه... این...
‫عذر میخوام، یوئی دونو.
شلوغ نکنید... قراره ازدواج کنید، این رفتار چیه؟
‫کوریما دونو به خاطر خانواده‌ ما ‫اینقدر در تمریناتش کوشا و ساعیه، متوجهی؟
درست نمیگم، رایزو؟
‫بله... این شمشیر رو محض خاطر ‫یوئی-دونو به کار می‌گیرم...
‫ برای خانواده‌ هیراتا ساما... سوگند می‌خورم.
‫دروغگو.
‫هم پدر، هم رایزو-ساما، هر دو رفتن.
‫من... تنهای تنهام...
‫صبر کن، یوئی!
‫به هر دو شما ملحق می‌شم.
مسافر
خانه
هامانویا
‫یوئی...
چرا مردی؟
مگه من نباید جای تو مرده باشم؟
قسمت 2:
‫به فرموده‌ خداوند :
‫آن ها که خون از زندگی ریختند، طعم انتقام مرا خواهند چشید.
‫اما... با گذشت زمان، فرزندان خداوند میگن:
‫«پدر مقدس، خود مجازات نمی‌کند،
‫چرا که عدالت را به فرزندان خویش سپرده.»
‫و از آن پس، گرفتن انتقام، وظیفه‌ فرزندان انسان شد.
‫حتی اگر ارتکاب آن بار گناهی باشد بر دوش ما...
‫و با اشاعه‌ی رسالت دروغین، دنیای سقوط‌کرده خودبه‌خود هویدا می‌شه.
‫خداوند، گناهان ما را به عظمت خود ببخش.
‫اراده‌ تو شکست ناپذیر است.
‫آخرین انتقامی که محقق شد، ‫بسیار باشکوه صورت گرفت.
‫قطع گناه و شکافتن گناهکار اون هم به اون صورت مهیب...
‫عملی در خور مریدان خداونده.
‫اما...
‫خیلی غافلگیر شدم که فهمیدم، کسی از میون شما ‫همچین مهارتی در کار با شمشیر داره.
‫انتقام بار گناهیه که مریدان پروردگار به دوش می‌کشن.
‫و مریدان با سوق‌دادن دیگران به راه انتقام گناهی اکبر مرتکب می‌شن...
‫مطمئنم که عدل پروردگار در انتظار اون‌ها خواهد بود.
‫به این مسئله آگاهم.
ولی کی اینقدر به گناه آلوده‌ست که همچین عملی رو مرتکب شه؟
نه نه... مسئله اینجاست که چه‌چیزی می‌تونه کار یک نفر رو به این ورطه بکشونه؟
‫اما...
‫پرودگار از سریر خود در بهشت، همه رو نظاره‌گر خواهد بود.
‫بهتره این مسئله رو به خاطر بسپاری.
اوی... بقیه‌ش کو؟
‫اگه این شوخیه، شوخی خیلی زشتیه، ‫این چرا اینقدر کمه، ارباب؟
‫مبلغ به درستی پرداخت شده.
‫درضمن، دو کیسه هر کدوم حاوی 50 مون اونجاست، ‫لطفاً برشون دارین.
‫مون: سکه‌های گرد و کوچیک برنزی اون دوره‌ی ژاپنه که وسطشونم معمولاً سوراخه، این مستطیلی کوچولوا نقره‌این، ‫اسمشونم ایشوبانه، طلاییشونم هست که اسمش ایچیبوبانه، اون بیسکوییت بیضی طلایی بزرگا هم اسمشون ‫کوبانه، یه سری بیسکوییت بزرگِ بزرگم دارن که قد بشقابه، اسمشم اوبانه که اینجا نیست.
‫این که درست نیست.
این که... یک، دو، سه تیکه نقره‌ست، مگه نه؟
‫50 مون که بذاری روش...
‫ببین، من هستم، تو هستی، ارباب اوسویی هست، سنسه هست...
‫یه نفرو فراموش کردی...
‫نکنه...! اون یارو سامورایی هم حسابه؟!
‫ولی اون پفیوز هدف ما رو دزدید، ‫تازه زندگیشو نجات دادیم،
‫حالا باید به آقا سهم هم بدیم؟ ‫مگه داریم همچین‌چیزی؟!
‫راست می‌گه...
‫تازه باید قبل از اینکه کلیسا بفهمه اون یارو ‫زده ساتسوما رو کشته، دخلشو بیاریم.
‫اسقف از این موضوع خبر داشت.
‫ها؟!
چـ ـــ چه خاکی تو سرمون کنیم؟
الان به صلیبمون می‌کشن؟ یا با روغن داغ می‌سوزوننمون؟
‫قراره تمامی اعضای گروه دستمزد دریافت کنن.
کاسبین همه‌کاره، همه‌جوره در خدمتند
‫.. نکنه...
‫آخه چرا باید بذاریم اون یارو بهمون ملحق شه؟ ‫نمی‌شه بزنیم دخلشو بیاریم؟
‫آره! منم با نیو موافقم...
‫داریم در مورد یه سامورایی پفیوز حرف می‌زنیم ‫که نه‌تنها زده یاراشو کشته،
‫بلکه پدر نامزدشو هم به خاطر یه شایعه دروغ سلاخی کرده.
برای چی نباید بزنیم این یارو رو نفله کنیم؟
‫برای اینکه فریب خورده.
‫کوریما-سان باور داشته که دایمیو بهش فرمان بحق داده.
‫این بهونه‌ها حتی تو قمارخونه هم برش نداره.
‫کی باورش می‌شه که تویِ پفیوز زدی یه عده بنده‌ی خدا ‫رو فقط به خاطر یه شایعه کشتی؟
‫سامورایی‌بودنم خوبه والا... هر چرتی که بگی قبوله.
پس چیکار کنیم؟
‫به نظرت بهتره مبلغی که کلیسا پرداخت کرده رو مرجوع کنیم ‫و بهشون بگیم که تو مأموریت مقدس انتقام شکست خوردیم؟
‫ای تف!
سوجی... کجا داری می‌ری حالا؟
‫شرط‌بندی اگه خدا قبول کنه.
‫وقتی حقوقت کفاف ریدنتو هم نمی‌ده، ‫باید یه جوری جبرانش کنی دیگه، مگه نه؟
خب... سنسه... اوضاع بدنم چطوره؟
‫می‌دونم که اینو قبلاً هم گفتم... ‫ولی واقعاً باید سعی کنی که به بدنت برسی تا قوّت بگیره.
‫اگه این‌کارو نکنی، حتی در بهترین حالت هم بهتر نمی‌شی.
‫چه ماهی باشه چه گوشت؛ بسته به ذائقه‌ت ‫باید حسابی خوراک مقوی بخوری.
پس باید روزای آخرمو با پرخوری و اسراف سر کنم؟
درست متوجه شدم؟
‫نه نه... این طرز فکر اشتباهه... ‫این‌طوری به جایی نمی‌رسیم.
‫نیازی نیست که الکی به من روحیه بدی.
‫با توجه به کاری که من دارم...
‫خیلی خوب می‌فهمم که مردا کی راست می‌گن و کی دروغ.
‫درضمن... من آخرین وعده رو هم صرف کردم.
‫تو روسپی‌خونه‌ها شایع شده که یه عده در ازای ‫یک کوبان طلای دندون‌خورده کارتو راه میندازن.
سنسه... شما چیزی در این مورد نمی‌دونی؟
‫راستش... نمی‌شه گفت بی‌اطلاعم.
‫ولی خب... کی تو این دنیاست که اینقدر ازش نفرت داری؟ ‫البته اگه سؤال بی‌جایی نباشه...
‫اینوهاچی، یه مرد که نمی‌شه اسم مرد روش گذاشت.
‫اگه یکم پرس و جو کنی، ‫مردم بهت می‌گن که شوهر منه.
از شوهرت انتقام می‌گیری؟
داستانتون چیه؟
‫اون منو فریب داد.
‫وایسا... مانا-سان!
ای بابا، چه فرقی به حالم داره؟
دخترا تا جوونن می‌تونن خیلی احمق باشن، می‌دونی؟
‫اومد و گفت که منشی فلان کله‌گنده‌ی بازرگان به اسم تِنموکویاست.
‫مرد خوشتیپی بود، زبون چرب و نرمی داشت و منم بازیچه شدم.
‫ولی این بازی، درست بعد از ازدواج تموم شد.
‫چیزی نداشت به جز یه خروار بدهی از سر قمار.
‫ولی مشکل اون نبود، بعدش منو وثیقه‌ی بدهی کرد.
‫وقتی فهمیدم به رئیس خودش، تنموکویا بدهی داره...
‫اون موقع حتی نمی‌تونستم به حال خودم بخندم.
‫نقشه‌ی کل این بازی رو اون و رئیسش با هم کشیده بودن.
‫تمام جهازی که پدرم، تک و تنها برای من فراهم کرده بودو، ازم گرفتن.
‫تنها چیزی که برام مونده، همینه.
‫حتی موقع مرگش هم سر بالینش نبودم. ‫اصلاً دختر خوبی برای اون نبودم...
‫مانا-سان!
‫باشه، سنسه؟ خواهش می‌کنم!
اگه قراره برم جهنم، نمی‌خوام تنها برم، می‌دونی؟
‫پس هدف... شد دو تا...
‫آهسته و پیوسته!
تکیه کلامشه
‫جاگیر شدی اینجا؟ ‫می‌تونی سر روی بالش بذاری؟
این چیه؟
‫پاداش کاری که انجام شده.
‫یادم نمیاد که تو لعاب‌کاری بهت کمک کرده باشم.
‫این پاداش کاریه که در راستای شغل دومم انجام دادی.
‫درسته... اینجا همه‌کاره بود، اگه درست یادم باشه...
کاسبین همه‌کاره، همه‌جوره در خدمتند
‫راستش اون متن رو جور دیگه هم می‌شه خوند.
‫سونا واچی، ریبنجی...
کار ما انتقام است
‫نوشته‌ی روی تابلو به کانجیه و تاجایی که من می‌دونم، کانجیا یه تلفظ ندارن. ریبنج همون ریونج انگلیسیه ولی ژاپنیا سیلاب وِ ندارن و کلماتشون هم بجز حرف استثنای ن به مصوت ختم می‌شه
ریبنجی؟
‫یه لغت انگلیسیه به معنای انتقام.
‫اگه کسی در فکر انتقامه، ‫باید کارش راه بیفته...
‫این نیت رو با دندون‌زدن روی یه کوبان طلا به ما می‌فهمونن...
‫ما هم اون انتقام رو به عنوان وظیفه تقبل می‌کنیم ‫و عمل انتقام رو به جای اونا محقق می‌کنیم.
‫برای همین بهمون می‌گن...
‫انتقام‌جو
گفتی انتقام‌جو؟
ریبنجی‌یا
‫آره.
‫از نظر من کار قانونمندی نیست.
‫نباید هم باشه.
‫مهم نیست انگیزه چقدر درست باشه، در نهایت قتل محسوب می‌شه.
‫اما... حساب‌هایی در این دنیا هست که باید تسویه شن.
‫این دنیا مسکن اهریمناییه که باید مجازات شن.
با حرفم موافق نیستی؟
‫راستش خودمم ماتسومینه رو در جستجوی انتقام کشتم.
‫نمی‌تونم ادعا کنم که موافق نیستم.
‫هرچی هم که نباشه، من با یه قضاوت بی‌جا یارکشی کردم،
‫کسی رو کشتم که قرار بود پدر صداش کنم.
‫گناهی نیست که بخشیده شه.
‫ولی من اون انتقامو... برای احساس خودم گرفتم.
‫این که بخوام این کارو به خاطر کینه‌ی دیگران یا پول انجام بدم...
در این دنیا، همه در جایگاهی نیستن
‫که بتونن با دستای خودشون انتقام بگیرن.
‫برای همین... ما این کارو می‌کنیم.
‫می‌گم... کوریما-سان... سؤال من اینه...
‫به خاطر احقاق انتقام دیگران... ‫حاضری شمشیرت رو در اختیارشون بذاری؟
یعنی... برای پول آدم بکشم؟
«گرفتن انتقام به دندان»
‫می‌شه گفت که اون کوبان طلای دندان‌زده، هم پوله و هم نیست.
‫ما از این به عنوان ابزار محک‌زدن عمق کینه استفاده می‌کنیم.
‫اگه با دیدن این نشون که مشتری برجای گذاشته،
‫باز هم می‌گی که این کار جز آدم‌کشی نیست...
‫دیگه کاری از دست من بر نمیاد.
‫ولی... من...
بهتر نیست... بریم و یه هوایی بخوریم؟
عه؟
این... احیا ست؟
شب‌زنده‌داری برای مرده
‫انگار نه خوابیدی و نه چیزی خوردی.
‫همین‌طوری ادامه بده تا مریض شی.
اگه این احیاست... پس چرا چراغی در کار نیست؟
روحش غمگین نمیشه؟
‫کسی پول چراغ نداره...
‫روسپی‌ها پول ندارن.
منطقه سرخ یا منطقه چراغ قرمز به منطقه‌ای از شهر گفته می‌شود که روسپیگری و کسب و کار مرتبط با مسائل جنسی همانند فروشگاه‌های محصولات سکسی و استریپ کلاب‌ها در آن منطقه متمرکز شده. ریشه این واژه از نور سرخی که به عنوان نماد روسپی‌خانه استفاده می‌شود برگرفته شده‌است
‫بیشتر مناطق سرخ مثل مورایاما نیستن. ‫اکثراً یه جهنمن روی زمین.
‫مردم یه عمر اونجا خودفروشی می‌کنن در ازای هیچ و پوچ.
‫مانا-سان هرچی داشته جمع کرده،
‫حتی پولی که برای کفن و دفن خودش کنار گذاشته بوده، ‫تا بتونه یه کوبان گیر بیاره.
‫پس... اون کوبان...
‫نه عود می‌خواسته، نه شمع، نه سوترا و نه تابوت.
‫کینه‌ای که داشته اونو به سوءتغذیه کشونده،
‫تا بتونه با این کوبان طلایی، عزمش برای انتقامو ثابت کنه.
‫اون تنها کسی نبوده که توسط اینوهاچی و تنموکویا فریب خورده.
‫زن‌های زیادی هستن که همه‌چیشون رو باختن.
‫و برای روسپی‌گری فروخته شدن.
‫من... باید یکم فکر کنم.
‫این مسئله رو با یوئی-سان در میون بذار.
‫دیگه نمی‌تونی به قلمرویی که بهش خدمت می‌کردی، برگردی.
‫میتونی شمشیرت رو هرز بتابونی...
‫یا اینکه برای یه هدف دیگه به کار بگیریش.
‫از ایشون بپرس که چیکار کنی.
‫خیلی ممنون.
سوجین
‫شرمنده... یوئی.
‫بگو اینوهاچی اینجاست.
‫می‌دونم که ارباب اینجاست!
‫ای احمق نفهم!
‫این من بودم که با تو کار داشتم!
‫چقدر طولش دادی!
‫راستش... من یکم پول تو قمار باختم...
‫اون یارو سوجی، خیلی هارت و پورت می‌کرد...
این دیگه کیه؟
‫یه نفر دنبالته...
‫باید یه مدت از ناگاساکی خارج شی؛ ‫این تو رو اسکورت می‌کنه.
چرا؟
‫چون زیادی گند زدی.
می‌مردی اگه تو مراسم اون دختر، سرتو پایین مینداختی؟
مراسم کدوم دختر؟
‫اوی! ولم کن بینم!
کجا داریم می‌ریم؟
‫قایق.
‫کدوم قایق؟!
کلینیک موراکامی
مشاور همه‌کاره
زیرزمین یه مطب باید این‌طوری باشه؟
‫سیاحت اینجا رو بذار برای یه وقت دیگه. ‫اول باید به کاری برسیم که باید انجام شه.
‫خیله‌خب... بریم.
‫بهترین ابزار برای آدمی مثل تو.
‫خیلی به کارت میان.
لعنتی... آخه چرا من؟
اون همه عضله برای چیه پس؟
‫من محافظتم... نباید بذارم پارو-زدن منو منحرف کنه.
چه فرقی داره؟ کدوم خری به قایق روی آب حمله می‌کنه؟
شاید تفنگ داشته باشه... خدا رو چه دیدی؟
‫تفنگ؟!
‫غمت نباشه، زره من جلوی گلوله و پیکان رو می‌گیره.
‫عوضی، تو رو که نمی‌خوان بکشن!
‫یکم ازم محافظت کن، خبرت!
‫4 چو و نیم...
‫نسیم آرومی از شمال شرق میاد...
‫بسیار خب...
‫بهتره شروع کنیم.
‫4 چو و 45 کِن.
‫هر دو از واحدهای مسافت ژاپن قدیم هستن.
‫چهل و شش...
‫آهسته و پیوسته!
‫داری سربه‌سرم می‌ذاری... تفنگ کجا بود اخه...
‫بسیارخب... بذار ببینم چقدر از اون ابزار بهره می‌گیری.
‫چه خبر شد؟!
‫لعنتی! فکر کنم اینجا امن باشه.
‫انتقام... برای این اومدم.
ها؟
‫اوه... انگار به ببر بال داده باشی.
چی شد؟
‫نگاهش کن... مثل گل پلاسیده میمونه...
چرا نمیری به پیرمرد های بدبخت برسی؟
‫ای خدا... خیر سرم تنموکویام... ‫چرا باید با یه عفریته‌ی کار از کارگذشته بخوابم؟
چیزی شده؟ عموجان؟
‫انگار عصبانی به نظر میای.
میای با هم بازی کنیم؟
‫هومممم... تو بابِ بازی‌کردنی.
‫با تویِ نازنین، یه شب که نه دو شب، بازی می‌کنم.
چیکار کنیم یعنی؟
بیا اولش گرگم به هوا بازی کنیم؟
‫بیا!
‫وایسا! وایسا! خودم میام می‌خورمت!
‫دیگه نمی‌تونی فرار کنی!
‫بیا تا خودم بفرستمت بهشت!
‫فکر کنم بهشت مقصد خودت تنهاست.
‫البته اگه درست و درمون استغفار کنی.
‫در پیشگاه سانتا ماریای قدیسه‌ بخشنده،
‫به تاوان گناهان و اعمال قبیحت...
‫تقاص بده.
قسمت 3: الهه‌ ثروث کور و بی‌وفاست
امیدوارم از تماشای این انیمه لذت برده باشید