ضبط ویدیو دو سال پیش، قبل از سربازی... آپلود تو روز ترخیص از ارتش. تموم شدن سربازیت مبارک
بک : برای شروع مقدمه‌ای چیزی نداری؟ چو: نه هنوز
بک: یعنی چی؟
∞ تیم ترجمه و ساب اکسومانگ ∞ ∞ trans team channel: @EXOMUNG ∞
!چو: سلام! من چوکولاتم بک: سلام! من بکهیونم
چو: این شام آخره، درسته؟ (این رو قبلا گفتم، الان دیگه ترخیص شده)
بک: آره، میخواستم قبل از رفتنم یه موکبانگ با یوسونگ، دوست لاو لایتم، ضبط کنم
بک: اون خیلی محتاطانه ازم درخواست کرد که اگه میشه باهم یه چیزی ضبط کنیم
بک: خب راستش من هم قبول کردم چون خیلی وقته باهم دوستیم
بک: اگه یکی دیگه بود قبول نمیکردم
بک: ولی از اونجایی که دوست قدیمیمه میخوایم باهم یه موکبانگ ضبط کنیم
بک: با اینکه من خیلی تو لذیذ و خوشمزه خوردن خوب نیستم
بک: چوکولات؟ چوکولات؟
بک: ولی لطفا حسابی چوکولات رو دوست داشته باشید (درسته، لطفا حسابی دوستم داشته باشید هه‌هه)
بک: و من هم به خوبی دوران سربازیم رو سپری میکنم (حالا دیگه برگشتی... خسته نباشی خیلی تلاش کردی)
بک: پس لطفا نگرانم نباشید، زود برمیگردم پیشتون
بک: خب، شروع کنیم؟ (چو: (یه لحظه صبر کن، من هم میخوام سلام نظامی بدم
(بک: (یوسونگا، لطفا حسابی تلاش کن
بک: خب. بیخیال! فقط بخور (چرا این پارت اینقدر خنده‌دار شده؟)
(بهش فکر کنید، یه جوریه انگار خیلی کیمچی بخارپز دوست داریم) (دفعه قبل هم همین رو خوردیم)
~چو: ممم (از نزدیک‌تر ببینیدش)
چو: وقتی یه غذای چرب و چیلی میخوری باید همچین چیزی هم کنار غذات باشه (چون برای نهار نودل سرد و گوشت خورده بودیم)
چوبک: ملچ و ملوچ
~بک: توفو
(جابه‌جا شدن)
چو: گوشت خوک بخارپز بک: بیشتر نشونش بده، بیشتر نشون بده
چو: گوشت و توفو و کیمچی
(صدای سوت میده)
بک: چرا صدای سوت زدن میدی؟ ککککککک
بک: واقعا کنجکاو شدم بخاطر همین میپرسم
چو: تا قبل اینکه بگی خودم متوجه نشدم که این کار رو کردم. الان که گفتی فهمیدم
♥ Fire :بازبین ♥ Mahya :مترجم ♥ ≡tlg channel: @ExollDream≡
چو: قشنگ بخور. وقتی بری دیگه نمیتونی از اینجور چیزها بخوری
بک: اینقدر غذاهاشون بده؟ (چو: تقریبا؟ (ده سال از سربازی من میگذره کک
بک: تو کمپ آموزشی سخت میگذره؟ چو: برای من خیلی سخت بود
چو: قوانین تو کمپ آموزشی خیلی سخت‌ترن
چو: بعد از اینکه دوره آموزشیم تموم شد کلی گریه کردم و دلم میخواست دوباره هم‌خدمتی‌هام رو ببینم ولی خب اون آخرین‌باری بود که هم رو دیدیم
(چو: (حالتون خوبه، بچه‌ها؟
چو: حتی تو عروسی یکی از هم‌خدمتی‌های پایگاه آهنگ هم خوندم
چو: قبل این حتما یه ویدیو ازش آپلود میکنم (این رو گفتم ولی نمیدونستم تنها چیزی که آپلود میکنم همین ویدیوـه)
بک: میگه دوستش رو تو پایگاه ارتش دیده
چو: برای همین هم میخواستم بعد از غذا براش یه آهنگ تبریک بخونم
چو: ولی میدونی، اون روز من شخصیت اصلی ماجرا نبودم~ برای همین هم فقط آهنگم رو خوندم و مستقیم برگشتم خونه
بک: اگه شخصیت اصلی بودی چیکار میکردی؟
(چو: (چیکار باید میکردم؟؟
چو: ده ساله که دوست‌های دوره سربازیم رو ندیدم
(چو: (وقتی ۲۰ سالم بود دیدمشون~ الان ۳۲ سالمه (اشاره به برنامه اکسچینج)
چو: فکر کنم میدونی سخت‌ترین چیز تو سربازی برات
بک: اینه که همه از من کوچیک‌ترن؟
چو: نه. اینه که نمیتونی ویدیوگیم بازی کنی (۱۰۰٪)
بک: پس وقتی برگردم باید کلی تمرین کنم
چو: تو حتی اگه دو روز نتونی بازی کنی بهم زنگ میزنی... چطوری میخوای دووم بیاری؟
بک: پس واقعا این سخت‌ترین قسمتشه (!میدونستم)
بک: خب من اینطوری با استرسم کنار میام
∞ تیم ترجمه و ساب اکسومانگ ∞ ∞ trans team channel: @EXOMUNG ∞
چو: داریم ویدیو رو جایی که تو همیشه لایو میگیری ضبط میکنیم
چو: هروقت دنبالت میگردم اینجا پیدات میکنم بک: درسته
...چو: این واقعا خوشمزه‌ست (با اینکه برای نهار کلی نودل سرد و گوشت خورده بودم)
بک: یکم دیگه برنج گرم کنم؟
چو: نه، نه
چو: باید رژیم بگیرم
~~~~~~~~بک: ها؟؟
چو: همین الان هم تو رژیمم ولی چون تو میخوای بری دارم میخورم
...بک: با اینکه میگی رژیمی... ولی خیلی هم خوب میخوریا
~چو: فقط بخاطر اینه که غذاها رو جلوی من چیدی
بک: درسته... باید بخوری
چو: یه لقمه با جلبک و کیمچی
چو: اینجوری (دیده نمیشه) ~بک: اووو
چو: موکبانگ رو باید خیلی تر و تمیز انجام بدی نباید ریخت و پاش کنی
بک: اوه~ ولی تو همه‌ش رو ریختی رو دستت
چو: واقعا خوشمزه‌ست
بک: آره، چطوری اینقدر خوشمزه‌ست؟
(چو: (دنبال گوشت میگرده بک: اینجا یه عالمه گوشته
~چو: وقتی حس کردی داری سیر میشی بک: کولا بخورم؟
چو: (بعد از نوشابه) میتونی دوباره شروع کنی بک: (؟؟؟؟) اینطوری که تو داری پیش میری باید باز هم برنج گرم کنم
چو: نه، همین عالیه، جدا بک: این دو پرسه
چو: اگه بیشتر از این باشه نمیتونم خودم رو کنترل کنم بک: باید فقط یکیش رو بخوری
چو: تازه وقتی زیادی میخوری هم سخته، خسته میشی
چو: ما هنوز کلی کار داریم
بک: با اینکه امروز خیلی خسته شدم ولی به نظرم خوابیدن وقت تلف کردنه
بک: فکر نمیکنم امشب بتونم بخوابم
بک: روز قبل از اعزامت چیکار میکردی؟
چو: فکر کنم کل شب رو بیدار بودم (نمیتونستم بخوابم چون خیلی مضطرب بودم)
بک: اون موقع یهویی گفتی دو هفته دیگه میری
بک: هیونگت مجبورت کرد بری ارتش؟
چو: خانواده‌ام رو که میشناسی، ساعت ۶ صبح صبحونه میخوریم
چو: اون موقع ۲۰ سالم بود، داشتیم صبحونه میخوردیم
"چو: که بابام یهویی گفت "یوسونگ دیگه باید بری سربازی
"چو: من هم اینجوری بودم که "اوه آره دیگه باید برم
"چو: بعد هیونگم گفت "پس من ثبت نامت میکنم
چو: من فارغ التحصیل علوم کامپیوترم
چو: اون موقع تو ارتش دنبال یه متخصص کامپیوتر بودن
(چو: (یه جورایی برام انگیزه‌بخش بود، متوجهی؟
چو: اون موقع‌ها باید بعد از ثبت نام خیلی صبر میکردی تا به ارتش اعزامت کنن. بعضی‌ها هم که میخواستن نمیتونستن برن
چو: من هم فکر میکردم اگه ثبت نام کنم باید تا ۲۱ سالگیم برای اعزامم صبر کنم
چو: این چیزی بود که بهش فکر میکردم ولی فکر کنم کلا یه هفته طول کشید
چو: دقیق یادم نیست ولی یادمه که هیونگم موقع صبحونه برای اعزامم گفت
چو: من هم گفتم کی؟ گفت ماه بعد
چو: برای همین هم بعد از اینکه ترم اولم تموم شد، هیونگم درخواست مرخصیم رو رد کرد و من هم اعزام شدم ارتش
اون موقع سخت بود که باهم در ارتباط باشیم چون من سربازی بودم و تو هم کارآموز بودی و دوتامون گوشی نداشتیم
نگران بودم که بعد از دبیوت خیلی نتونیم همدیگه رو ببینیم ولی تو به بقیه بچه‌ها گفته بودی که دلت برام تنگ شده و ازشون خواستی به محض اینکه ترخیص شدم شماره‌م رو بهت بدن
و من هم یه گوشی گرفتم و اینطوری بود که دوباره تونستیم باهم در ارتباط باشیم. واقعا ازت ممنونم
"هنوزم یادمه چطوری از بچه‌ها میپرسیدم "من؟ دلش برای من تنگ شده؟ واقعا؟
(برگردیم سر موکبانگ)
بک: بیا، برنج بخور چو: نه، واقعا بسه. فقط یه لقمه؟
~چو: گفتم که سیرم
بک: من هم سیر شدم
چو: ولی باید همه گوشت‌ها رو بخوری (یوسونگِ دو سال پیش، دیگه باید خوردن رو تموم کنی)
بک: حسابی گوشت بخور (یه لحظه... اونی که داره میره سربازی منم؟)
بک: وقتی بچه بودیم راحت وزنمون زیاد میشد چو: درسته
بک: بخاطر این بود که رفتار خوبی داشتیم
بک: فکر میکردیم باید برای هر دونه برنج شکرگزار باشیم
چو: درسته، اون موقع مامان‌ها عاشق دوست‌هایی بودن که میتونستن یه عالمه بخورن بک : راست میگه
بک: حتی اگه سیر میشدیم هم باز باید تا آخر غذا رو میخوردیم
چو: هرجا میرفتیم دوتا کاسه برنج میخوردیم. مامان‌ها واقعا دوستمون داشتن
چو: ولی مشکل اونجایی بود که یکی ازم میخواست برم برنج بیارم و من هم این همه میاوردم
بک: باید همه‌ش رو بخوری
...چو: به هر حال من تو سربازی ارشدت محسوب میشم
بک: خب؟؟
بک: وقتی برم کسایی که اونجان متولد ۲۰۰۱ـن
(در سکوت خیره شده)
فقط صدای خنده میاد
چو: نگرانم بری اونجا مسخره‌بازی دربیاری. تو سربازی باید جدی باشی
~چو: این کیمباب نیست
بک: اوه، سیر شدم چو: من هم همینطور
چو: بیا آخرین نوشیدنیمون رو هم بخوریم و دیگه تمومش کنیم بک: باشه
چو: خیلی ممنونم بچه‌ها
چو: حالا که فعالیتم رو تو یوتیوب شروع کردم خیلی ممنون میشم اگه ویدیوهام رو تماشا کنید
چو: از دوستم هم ممنونم که کمکم کرد (چون هردومون استعداد خاصی تو اینجور مکالمات نداریم یکم معذب کننده شد)
چو: من واقعا سورپرایز شدم. فکر میکردم چون تو اینجایی نمیتونم صحبت کنم بک: درسته، متوجه‌م
چو: فکر کنم بیشتر از یه ماه نگرانش بودم
چو: فکر میکردم حرف زدن معذبم کنه بک: نه، آخه چرا باید اینطوری باشه
چو: احتمالا برات راحت نبوده چون باید اجازه میگرفتی
"چو: برای همین هم وقتی باهات حرف زدم و گفتی "چی باید ضبط کنیم؟
چو: یکم تحت تاثیر قرار گرفتم
چو: راستش انتظار داشتم بگی شوخی کردی و این دیگه زیاده‌رویه
چو: ولی بعدش دوباره گفتی "چی میشه اگه ویدیو رو اینطوری ضبط کنیم؟" واقعا ازت ممنونم
بک: اولش میخواستیم آهنگ بخونیم ولی بخاطر پروتکل‌ها نمیتونستیم هرجایی بریم (این ویدیو رو موقع پروتکل‌های سخت‌گیرانه پاندمی کرونا ضبط کردیم)
(بک: ولی اگه این ویدیو صدهزارتا لایک بگیره (بزن بریم
بک: باز هم تو این ویدیوها میام اگه همه‌تون دوست داشته باشید
چو: بچه‌ها، خودتون میدونید دیگه... صدهزارتا هه‌هه ~بک: فایتینگ
چو: حسابی خوردیم. امیدوارم به سلامت بری سربازی و برگردی
بک: چی؟ مگه بابامی؟
~بک: امیدوارم~ به سلامت~ برگردی
چو: خب نمیدونم چی باید بگم چون خیلی دیر داری میری سربازی
چو: از اونجایی خودمم که سربازیم رو به عنوان نیروی غیرفعال تموم کردم واقعا نمیدونم چی باید بگم
(راستش اینکه دوتامون باهم جلوی دوربینیم یکم معذب کننده‌ست)
!بک: به هر حال، بچه‌ها، من به سلامت برمیگردم (برگشتی). لطفا هوای چوکولات رو داشته باشید
~~چو : لایک و سابسکرایب کنید و دکمه زنگوله رو بزنید! خداحافظ بک : خداحافظی~~ دوستون دارم