‫مادر...
‫صبر کنید.
‫صبر کنید شین‌ایچی-ساما. اشتباه می‌کنید.
‫چیو اشتباه می‌کنم، سومی؟
‫میو...
‫موهبتی نداره!
‫هیچ اثری ازش نشون نمی‌ده.
‫خواهش می‌کنم از میو دست نکشین.
‫اگه ما یه خانواده‌ی معمولی...
‫بدون هیچ موهبت ماوراءطبیعی‌ای بودیم،
‫حتماً می‌تونستم میو رو دوست داشته باشم.
‫متأسفم میو.
‫من وقت زیادی برام نمونده،
‫دیگه نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫اما، مطمئنم چیزیت نمی‌شه.
‫وقتی که...
‫یکمی بزرگتر شدی...
‫مادر...
‫قسمــــــــت
‫‫قسمــــــــت
‫‫4
‫هدیــــه
‫: Translation
‫SayaKa
‫K
‫Anime List
‫یوریه-سان.
‫چی شده، میو-ساما؟
‫چیزه، می‌شه ازتون یه سوال بپرسم، یوریه-سان؟
‫چی شده.
‫راستش...
‫می‌خواستم یه‌چیزی به دانا-ساما هدیه بدم.
‫می‌‌گم، ظرفا که هنوز...
‫الان وقت نگرانی برای اونا نیست.
‫فکر کردن به اینکه به ارباب چه هدیه‌ای بدیم مهم‌تره.
‫بودجه‌م هم راستش زیاد نیست.
‫فکر نمی‌کنم بتونم هدیه‌ای بخرم که دانا-ساما خوششون بیاد.
‫اگه بتونین خودتون یه‌چیزی درست کنین...
‫نیازی نیست چیز گرون‌قیمتی بخرین.
‫یه‌چیزی درست کنم؟
‫بله.
‫چطوره یه‌چیزی درست‌کنین که ارباب روزانه ازش استفاده کنن؟
‫اگه کار دست شما باشه میو-ساما،
‫هیچ شکی ندارم هرچیزی هم که باشه خوشحال می‌شن.
‫اینطور... فکر می‌کنین؟
‫بله.
‫خودم یه‌چیزی درست کنم...
‫چه کومیهیموی قشنگیه...
‫قشنگه.
‫من... اینو می‌بافم.
‫ببخشید، دانا-ساما؟
‫چی شده؟
‫امروز... می‌شه یه‌کمی برم بیرون؟
‫چرا؟
‫خب، یه‌چیزی هست که می‌خوام بخرم.
‫تنهایی می‌ری؟
‫نه. با یوریه-سان...
‫روز دیگه‌ای باشه، خودم هم می‌تونم همراهت بیام.
‫اوه... نه نیازی به این کار نیست.
‫عجب.
‫می‌ری بیرون مراقب خودت باش.
‫با کسی که نمی‌شناسی جایی نری.
‫چشم.
‫و اینکه،
‫وقتی می‌ری بیرون اینو هم با خودت ببر.
‫این...
‫یه طلسمه.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫باید همیشه پیش خودت نگه‌ش داری.
‫اوه... باشه.
‫واقعاً فهمیدی؟
‫البته.
‫خب من دیگه می‌رم.
‫به سلامت.
‫دانا-ساما...
‫بهم طلسم دادن.
‫زیادی محافظه‌کارن.
‫کوجی-ساما.
‫کایا-ساما رسیدن.
‫اگه با همچین قیافه‌ی عبوسی بری پیشش،
‫نامزدت خیلی عصبانی می‌شه ها.
‫آنیکی؟ تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫تحمل سایموری کایا خیلی سخته، نه؟
‫حالا انگار من خوشم میاد.
‫مثل همیشه بچه‌ی خلفی هستی.
‫کوجی-کون وظیفه‌شناس و حرف ‌گوش‌کن.
‫وقتی تو همیشه پی الافی هستی...
‫من باید عذابشو بکشم.
‫نظرت چیه کمتر ول بچرخی و بیشتر شبیه بچه‌ی اولـ‌ـ
‫همیشه انقدر زیادی مهربونی که باعث می‌شه نامهربون بشی.
‫یعنی چه...
‫فوق‌العاده‌ست!
‫تنوعشون واسه انتخاب زیاده، نه؟
‫یعنی چه رنگی...
‫به دانا-ساما میاد؟
‫این بهشون میاد.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫رنگ خیلی خوبی پیدا کردین.
‫خدا رو شکر واقعاً.
‫بله، الان...
‫برای بافتنش ذوق دارم.
‫اوه، راستی...
‫اوه؟
‫نمکمون تموم شده.
‫برم یکمی بخرم؟
‫نه نه. این کار منه.
‫میو-ساما این‌جا یکمی منتظر بمونین.
‫اوه! اون اونه-ساما نیست؟
‫کایا...
‫خیلی وقته که ندیدمت، اونه-ساما.
‫منتظرتون بودیم.
‫کودو-دونو.
‫ممنون که باوجود دیدار ناگهانیم.
‫همچنان پذیرام بودین.
‫افتخار ماست که کودو-ساما با وجود...
‫مشغله‌ای که داشتن، ‫اومدن بهمون سر بزنن.
‫خب، برای چی تشریف‌فرما شدین؟
‫در مورد دخترتون...
‫میو هستش.
‫میو؟ اون دختر چی شده؟
‫از اون‌جایی که می‌خوام در آینده‌ای نزدیک باهاش ازدواج کنم،
‫تو فکر اینم که نامزدیمون رو رسمی کنم.
‫وا... قعاً؟
‫بنابراین،
‫فکر می‌کنم از الان به‌بعد باید...
‫مناسبات میان خانواده‌هامون رو مشخص کنیم.
‫منظورتون... از روابط چیه؟
‫در حالت عادی،
‫ازدواج افرادی از جایگاه ما...
‫براساس سود طرفین شکل می‌گیره.
‫ولی من،
‫در مورد اینکه بابت این ازدواج چیزی...
‫به خانواده‌ی شما بدم تردید دارم.
‫چرا...؟
‫متوجه نیستین؟
‫من می‌دونم شماها با میو چیکار کردین.
‫عملاً از همه‌چیز خبر دارم.
‫وای وای؟
‫می‌شه گفت زنده دیدن خواهرم یه‌طورایی شوکه‌کنند‌ست.
‫آها... ولی...
‫حالا که همون کیمونوی داغون همیشگی تنته...
‫معلوم می‌کنه کودو-ساما ولت کرده توی خیابون.
‫اونه-سامای بیچاره!
‫این...
‫این...طور
‫کایا تمومش کن.
‫خب...
‫چاره‌ای نمی‌مونه.
‫عمراً آدم حیف ‌نونی مثل اونه-ساما...
‫تیکه‌ی کسی مثل کودو-ساما نمی‌شه که.
‫خیلی طبیعیه که از خونه پرتت کردن بیرون.
‫همین که زنده بیرون اومدی خیلی شانس‌ آوردی.
‫دیگه بسه، بریم کایا.
‫ساکت وایسا و چیزی نگو کوجی-سان.
‫حتماً چیزایی به سرت گذشته که...
‫آرزوی مرگ کردی، نه؟
‫من که حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫فقط با یه شرط...
‫بهتون پول مهریه رو می‌دم.
‫رو در رو و از صمیم قلب...
‫از میو عذرخواهی کنید.
‫ها؟
عذرخواهی؟
‫اگه دلتون نمی‌خواد مجبورتون نمی‌کنم.
‫در اون‌صورت صرفاً باهاتون قطع رابطه می‌کنیم.
‫اگه پول خواستی بهم بگو.
‫اگه روی زمین بخزی و واسه چندتا سکه التماسمو بکنی،
‫در موردش فکر می‌کنم.
‫مثل همیشه خفه‌خون می‌گیری...
‫هرجایی که بری هم همون اونه‌سامای همیشه‌ای.
‫متأ... سفم.
‫میو-ساما...
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫شما از آشناهای میو-ساما هستین؟
‫سلام.
‫من سایموری کایا هستم.
‫ممنونم که به خواهرم کمک می‌کنید.
‫احیاناً شما از همکارهای...
‫خواهرم هستین؟
‫من تحت هیچ شرایطی...
‫نمی‌تونم از همکاران میو-ساما باشم.
‫میو-ساما...
‫همسر آینده‌ی کودو کیوکا-ساما هستن.
‫گفتین... همسر آینده؟
‫بله!
‫عذرخواهی می‌‌کنم که زودتر خودمو معرفی نکردم. ‫من یوریه هستم.
‫به عنوان خدمتکار میو-ساما کار می‌کنم.
‫ها؟
‫عه؟
‫کودو-ساما یا خیلی مهربونن،
‫یا از اون مردای کم‌یابن.
‫من فکر می‌کردم از خونه بیرون شده و الان توی خیابوناست.
‫مثل اینکه زیادم نباید به شایعات اعتماد کرد، نه؟
‫خب، ما امروز کارهای دیگه‌ای هم داریم،
‫پس دیگه با‌اجازه‌تون.
‫میو-ساما. بریم خونه؟
‫در خصوص عذرخواهی...
‫می‌شه یکمی در موردش فکر کنیم؟
‫بسیار خب.
‫اما. من زیاد منتظر نمی‌مونم.
‫میو-ساما.
‫زودی یه‌کمی چای آماده می‌کنم.
‫نه، من میل ندارم.
‫میو-ساما؟
‫ممنونم که امروز باهام اومدین بیرون.
‫یوریه-سان، شما هم استراحت کنین.
‫متنفرم...
‫از این‌طوری بودنم...
‫خیلی متنفرم.
‫چطور می‌تونه به همسری...
‫مثل خواهرم رضایت بده؟
‫کودو-ساما گویا مرد عجیبی هستن.
‫مهمون داشتیم؟
‫چقدر... زیباست!
‫من برگشتم.
‫خوش برگشتین.
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫چیز خاصی نشده.
‫وقتی میو-ساما دختر خانواده‌ی سایموری رو دیدن،
‫خیلی ترسیدن.
‫انگار که حتی حضورش هم براشون دردناک بود.
‫از وقتی برگشتم خونه انگار روح از تنشون جدا شده.
‫متأسفم.
‫نباید تنهاشون می‌ذاشتم.
‫که‌ اینطور.
‫منم. می‌شه یه‌کم حرف بزنیم؟
‫فقط یه‌چیزی یادت بمونه.
‫چیزی که اذیتت می‌کنه، چیزایی که توی خودت می‌ریزی...
‫در نهایت از بین می‌رن.
‫پس زیادی جدی‌شون نگیر.
‫اگر چیزی هست که می‌خوای به من بگی،
‫من همیشه بهت گوش می‌دم.
‫واقعاً... متأسفم.
‫چیکار کنم؟ بهش که نمی‌تونم اعتماد‌ به نفس بدم.
‫چندان هم درست نمی‌گین...
‫ارباب جوان!
‫یه زن با دوست‌ داشته‌شدن اعتماد بنفس می‌گیره.
‫عشق؟
‫چیزی که گفتم چندان هم سخت نیست.
‫ارباب شما فقط باید به میو-ساما نشون بدین چقدر بهشون اهمیت می‌دین.
‫اگه با همه‌ی قلبتون باهاشون ارتباط بگیرین،
‫ایشون هم قطعاً احساساتتون رو می‌فهمن.
‫کومیهیمو.
‫بافتن بند مو تموم شد، ولی...
‫دیگه نمی‌تونم به دانا-ساما بدمش.
‫میو-ساما...
‫یه‌کمی وقت دارین؟
‫بله... بفرمایید.
‫میو-ساما مهمون دارین.
‫خیلی وقته ندیدمتون.
‫میو-اوجوساما
‫هانا!
‫خیلی خوشحالم که احوالتون خوبه.
‫تو هم هانا.
‫خدا رو شکر که حالت خوبه.
‫من راستش ازدواج کردم.
‫الان دیگه بچه‌دار هم شدیم.
‫زندگی ساده‌ایه.
‫ولی خوشبختم.
‫خدا رو... شکر.
‫من همه‌ی این مدت...
‫می‌خواستم شما رو خوشحال و خندان ببینم.
‫از اون‌روز...
‫وقتی نذاشتن پیش شما باشم،
‫تنها چاره‌م برگشتن به خونه بود.
‫اوجوساما الان... خوشبخت هستین؟
‫من نمی‌دونم چطوری باید خوشبخت باشم...
‫آخه...
‫من نه موهبتی...
‫و نه توانایی‌ای ندارم.
‫پس...
‫لیاقت اینکه همسر دانا-ساما باشم رو ندارم...
‫لیاقت خوشبخت شدن رو... ندارم.
‫اوجوساما هیچ می‌دونین...
‫من امروز چطوری تونستم به دیدنتون بیام؟
‫اولش که نامه‌شون به دستم رسید،
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫آخه از نظر من ایشون متعلق به یه دنیای دیگه‌ان.
‫میو-ساما،
‫کودو-ساما مرد خیلی خوبی هستن، نه؟
برای هانا کانائو
از طرف کودو کیوکا
‫دانا-ساما؟
‫چرا؟
‫دانا-ساما از همه‌چیز خبر داشتن؟
‫من همیشه فکر می‌کردم...
‫چون مثل کایا موهبت و توانایی‌ای ندارم،
‫هیچ ارزشی ندارم،
‫می‌ترسیدم اگر حقیقت رو به دانا-ساما بگم، اون خوشبختی رو از دست بدم.
‫باور داشتم وقتی حقیقت رو بفهمن،
‫حتماً منو بیرون می‌کنن.
‫فکر می‌کردم خوشبختیم هم ناپدید می‌شه.
‫من...
‫خیلی قضاوتشون کردم.
‫اوجوساما، کودو-ساما در حالی که کاملاً از وضعیت شما خبر داشتن...
‫برای کمک بهتون این نامه رو برای من نوشتن.
‫تنها چیزی که الان نیاز دارین یکمی شهامته.
‫اوجوساما اگه شما باشین، مشکلی براتون پیش نمیاد.
‫ممنونم هانا.
‫من... تلاشمو می‌کنم.
‫دانا-ساما...
‫چی شده... یهویی؟
‫دانا-ساما...
‫من... همه‌ی این مدت...
‫یه چیزی بود که نتونستم بهتون بگم.
‫مـ-من...
‫هیچ موهبت...
‫یا بصیرتی ندارم.
‫توی خونه... همیشه مثل یه خدمتکار کار می‌کردم.
‫هیچ‌یک از کارایی که از یه دختر نجیب‌زاده انتظار می‌ره ازم برنمیاد.
‫از قصد بهتون نگفتم...
‫از خجالتم چیزی بهتون نگفتم.
‫اگه بهم بگین بمیر، می‌میرم.
‫اگه بهم بگین برم، میرم.
‫همین الان و فوراً.
‫می‌خواستم ازتون تشکر کنم که منو با خودتون به شهر بردین،
‫برای اینکه بهم شونه هدیه دادین...
‫و برای همه‌ی کارهایی که برام کردین.
‫اینو خودم برای تشکر ازتون درست کردم.
‫ناقابله اگه دورش بندازین یا بسوزونینش مشکلی ندارم.
‫دیگه همه‌ی چیزایی که باید بهتون می‌گفتم رو گفتم.
‫همه‌ش همین بود.
‫دانا-ساما تصمیمتون رو بهم می‌گید؟
‫تا کی می‌خوای اون‌طوری تعظیم کنی؟
‫من چرا باید بخوام بری؟
‫چون خیلی زود...
‫رسماً برای ازدواجمون نامزد می‌کنیم.
‫تو نمی‌خوای این‌جا پیش من زندگی کنی؟
‫من...
‫من... می‌خوام این‌جا بمونم.
‫اگه شما اجازه بدین، دانا-ساما.
‫اجازه‌ی چی؟
‫من... اونی‌ام که می‌خوام تو این‌جا باشی.
‫نه هیچ‌کس دیگه و فقط تو.
‫دانا...-ساما.
‫شرمنده.
‫نه...
‫خوشگله.
‫میو، با این موهامو می‌بندی؟
‫بله.
‫تموم شد.
‫ممنونم. ازش خوب مراقبت می‌کنم.
‫هانا.
‫واقعاً واقعاً... ازت ممنونم.
‫من اگه نمی‌دیدمت...
‫اگه اون حرفا رو بهم نمی‌زدی...
‫می‌دونم که هنوز تنهایی توی اتاقم نشسته بودم.
‫باعث افتخارمه که تونستم کمکتون کنم.
‫منم خوشحالم که تونستیم حرف بزنیم.
‫خب دیگه.
‫گودو، می‌سپرمش به خودت.
‫اطاعت.
‫کودو-ساما، بابت امروز ازتون ممنونم.
‫میو-ساما...
‫امیدوارم خوشبخت بشین.
‫انقدر گرفته نباش.
‫از الان دیگه هروقت بخوای می‌تونی ببینیش.
‫دانا-ساما...
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫قابلی نداشت.
‫هوممم؟
‫چطوری اوضاعش با کودو خوبه؟
‫برای به دست آوردن میو باید هرچه سریع‌تر دست به‌کار بشیم.
‫ولی چطور؟
‫وایسا!
‫جواب اون دختره.
‫مثل عروسک خیمه‌شب‌بازی واسه‌مون بازی می‌کنه.