[شاینینگ سولو]
[زنگ در نیمه‌شب به صدا در میاد]
[لحظه سرنوشت‌ساز پنج پسر در اتاقِ ترژر]
[اولین "مستر ترژرِ" قصر ترژر]
انرژیِ درخشانش بینظیره
اون یه انرژی داره که باعث میشه حس خوبی بهت دست بده [جونکیو یه انرژی جذاب و درخشان داره]
اون خیلی خوب مراقب بقیه‌ست
بنظر خیلی آدم خوبی میاد [جیهون خیلی خوش‌رفتاره و خیلی خوب مراقب بقیه‌ست]
[با جذابیت‌های متفاوتشون با موفقیت تونستن قلب دخترها رو ببرن]
اون خیلی ساکت و کم حرف بود
اون بیشتر شبیه یه تماشاچی بنظر میرسید [در حالی که بقیه پسرها نقدهای تندی دریافت کردن]
فکر میکنم میتونست کارشو بهتر انجام بده
میدونستم اینجوری میشه
نمیتونستم با هیچکدومش مخالفت کنم
حس کردم واقعیت‌ها خورد توی صورتم
راستش اون صدای ضبط شده یکم شوکه کننده بود [تلخیِ صدای ضبط شده رو چشید]
فکر کنم اول اینو انتخاب کنم بهتره [هاروتو با برگ برندش قلب دخترها رو مال خودش میکنه]
اینجا ۲۳ و ۲۴ هست
سایز من دقیقا همینه ! تو از کجا میدونستی؟؟
واقعا درست حدس زدم؟ [سوپرایز شد]
مثل اینکه امروز ، روز منه
[در همین حین جونکیو با یک قرارِ خاص میخواد دل دخترها رو ببره]
سلام! [واو]
هر دوتاتون خیلی خوشگل شدین
اون ری‌اکشن زیادش حس خوبی داشت
- واقعا عکس‌های خوبی میگیری - من که بهت گفته بودم
[ مکان بعدی قرارِ جونکیو کجاست ؟]
[مکان قرارِ ۲ به ۱ جونکیو] [دهکده سنتیِ کره‌ای]
گشنمه
من واقعا گشنمه
دوتا کاسه جانچی گوکسو [جونکیو با غذا داره میاد]
جونکیو کل روز خیلی کارا انجام داده
! چه جنتلمن
یه پسر برای اینکه قلب یه دختر رو بدست بیاره
باید بدونه که چجوری عکس بگیره
اون واقعا خوب عکس میگیره
[کسی که هم میتونه خوب عکس بگیره و هم غذا رو بیاره ، جونکیو داره میاد]
وای! خیلی نزدیک بود
چرا ؟ چیشده؟
نزدیک بود بریزه [اما خیلی خوب غذا رو تحویل داد]
خیلی بوی خوبی میده [ منوی ناهار جونکیو : جانچی گوکسوی گرم و نودل سرد]
- تستش کنیم ؟ - برای غذا ممنونم
لذت ببرین
[ازش میخوره]
این خیلی خوشمزست
[جونکیو یه لقمه بزرگ میخوره]
[ابروها حقیقت رو میگن]
ما از دیروز تا الان به هم‌صمیمی تر شدیم درسته ؟
اره مگه نه ؟ [قطعا]
بین اعضای ترژر کی از همه خجالتی‌تره ؟
... خجالتی‌ترین عضو
... به نظر من
[!یعنی کیه]
[کنجکاو]
هاروتو ، آساهی و جهیوک
پس یعنی تقریبا همتون
[بعد از یه غذای خوشمزه به سمت شهربازی رفتن]
- بریم؟ - بریم وسیله‌ها رو سوار شیم؟
بنظر خوب میاد
- بریم کشتی سوار شیم؟ - آره
خیلی میره بالا
[مهم‌ترین وسیله این شهربازی] [کشتی ترسناک وایکینگ]
بریم [شوکه]
میخوای تو اینجا بمونی ؟
پاهام... پاهام داره میلرزه
ولی اگه خیلی ترسناک باشه چی!؟
بریم
اوه .. اما این..
[کشتی از نزدیک ترسناک‌تر بنظر میرسه]
واقعا دارم وحشت میکنم .. چیکار کنم..
ترسناک‌ترین صندلی‌ها اون بالاست
درسته
[چیکار کنم؟]
اما واسه من فرقی نداره که کجا بشینیم
[جونکیو نظر دخترا رو میپرسه]
میخواین امتحانش کنیم؟ [جونکیو نظر دخترا رو میپرسه]
میخواین امتحان کنین؟ [سر تکون میدن]
حالتون خوبه ؟ مشکلی ندارین؟
من خوبم ولی نگران یه‌وونم
[جونکیو از سر نگرانی همش حالشون رو می‌پرسه]
اولین باره اینقدر عقب میشینین؟
- اره. - واقعا؟
اگه هر کدوم نتوستین تحمل کنین فقط بگین
مطمئنی حالت خوبه؟ [من خوبم ، ممنون]
منم یکدفعه استرس گرفتم
[به محض شروع سرشو میبره پایین ]
وقتی بره بالاتر ترسناک‌تر میشه
چیکار کنیم.. [جیغ میکشن]
وای نهه [نگرانه]
- خیلی داره میره بالا - آره
- تقریبا تموم شده - من خوبم [کشتی به بالاترین نقطه خودش میرسه]
[جیغ میکشن]
- حالت خوبه؟ - خیلی میره بالا
فکر کنم دیگه تموم شده
[جونکیو تا آخرش خیلی خوب از یه‌وون مراقبت کرد]
دیوونه کننده بود
- واو - کارت خوب بود
[از یه‌وون بخاطر شجاعتش تعریف میکنه]
کارت عالی بود
- حالت خوبه؟ - آره
[من کجام ؟ اینجا کجاست]
جونکیو همش ازم میپرسید حالت خوبه؟
"داری گریه میکنی؟"
چون موقع بالا رفتن کشتی ، نمیتونستم سرمو بیارم بالا
ولی اون واقعا مراقبم بود
اون یه آدم خالص و درخشان بود
اما امروز بیشتر مثل یه آدم بالغ و با مسئولیت بود
جونکیو واقعا خیلی خوب مراقب ما بود
اون لحظه خیلی به یاد موندنی بود
خیلی خوشحال بودم
سخته که بخوای دو نفر رو همزمان همراهی کنی
حتما خیلی انرژی ازش گرفته
اما اون خیلی خوب مراقبمون و من خیلی ازش ممنونم
امروز جونکیو هیچ کمبودی نداشت
میخوام بهش A+ بدم
[میخوام بهش A+ بدم]
[قرارِ امروز جذابیت‌های متفاوت جونکیو رو نشون داد]
[دومین قرارِ هاروتو]
[کافه]
- واو ‌. اینجا واقعا - خیلی غیرمعمولیه
[یه جایی که ذهنت رو با یه منظره واضح و روباز اروم میکنه]
- ویوش خیلی - قشنگه
میخوای همبرگر بخوری؟
- اره - پس ما هم میخوریم
اوکی
- واسه غذا ممنونم - ممنونم
میتونیم دیگه رسمی با هم حرف نزنیم؟
...غیر رسمی حرف بزنیم
میتونیم؟ [امروز میتونن راحت با هم حرف بزنن؟]
[حتی هاروتو هم با زبان عامیانه مشکل داره]
تو غذا نخوردی ، خوردی؟ [با احتیاط غیررسمی صحبت میکنه]
- صبح ساندویچ خوردم - من هیچی نخوردم
- اوه واقعا؟ - من خیلی غذا میخورم ، حدودا شش وعده در روز
من دیروز تنهایی همش داشتم میخوردم
واقعا؟
آره از توی یخچال پنیر رو گرفتم و خوردم
اره تو داشتی تنهایی پنیر میخوردی
اون میدونه من داشتم تنهایی پنیر میخوردم
[توی اولین روز وقتی داشتن بازی میکردن تا یخ بینشون شکسته بشه]
[سوون داشت تنهایی موکبانگ پنیر ضبط میکرد]
[و هاروتو]
[نگاه میکنه]
[اون خیلی پنیر دوست داره]
تو همه چیزو خیلی خوب یادته
.. همینطوره
آره
[زمان میبره تا اون بتونه راحت غیر رسمی حرف بزنه]
آره من حافظه‌ی خوبی دارم
- اصلا شبیه یه پسر 20 ساله نیستی - موافقم
وایب آجوشی‌ـارو میدم درسته؟
یه جورایی حس میکنم من کوچیکترم
اره همین حس رو میده
اینجوری نیست که بزرگتر به نظر برسی
فقط خیلی اروم و خونسردی
پس خیلی بالغ بنظر میام؟
- اینو زیاد شنیدم - اصلا شبیه پسرای 20 ساله نیستی
اولین بار که منو دیدین فکر میکردین چند سالمه؟
.. یه جورایی انگار
23 ?
فکر میکردم هم سن و سال منی
- تو خیلی بالغ بنظر میای - واقعا؟
[غذاهاشون رسید]
- چقدر قیافش خوبه - لذت ببرین
واسه غذا ممنونم هاروتو
[روتو با دقت و ملاحظه اول برای بقیه غذا میکشه]
میتونی بشقابتو بیاری نزدیک‌تر ؟ ممنونم
- این خیلی خوبه - واقعا؟
... خوب
- میتونم اینو بگم؟ - چی رو؟
فقط بگو
بهش فکر نکن ، بگو
چرا واسم یه صدای ضبط شده گذاشتی؟
[سکوتِ معذب‌کننده]
من میرم سرویس بهداشتی
لطفا راحت با هم حرف بزنین
[صدای ضبط شده دیشبِ هاروتو]
اینجوری نیست که توی جذابیت‌هات کمبود داشته باشی
فقط نتونسته بودیم زیاد با هم حرف بزنیم
..شاید اگه بیشتر با هم حرف میزدیم [از طرف سو وون بود]
جذابیت‌هات بیشتر خودشونو نشون میدادن
[هاروتو متوجه شد که اون صدای سو وون بود]
این واقعیته
[هاروتو متوجه شد که اون صدای سو وون بود]
- من اونو نذاشتم؟ - تو نبودی؟
- فکر نکنم من بوده باشم - من یه جورایی مطمئنم که خودت بودی
- چجوری مطمئنی؟ - شنیدمش
- از کی؟ - صدای ضبط شده رو
- و ..؟ - صدای تو بود
صدا رو تغییر نداده بودن؟
!نه اصلا
(بعد از شنیدن اون حرفا) دارم بهش فکر میکنم..
من کم پیش میاد هول بشم
ولی خیلی جا خوردم
فکر کنم هاروتو از صدای ضبط شده دیروز خیلی شوکه شده بود
اما ما دیروز زیاد حرف نزدیم
- فقط من بودم؟ - آره
اصلا انتظار نداشتم در این مورد سوال بپرسی
دیروز..
خیلی حیف شد که دیروز بخاطر خجالت نتونستیم زیاد با هم حرف بزنیم
اگه دیروز میتونستیم مثل الان با هم حرف بزنیم ، خیلی به هم نزدیکتر میشدیم
- دقیقا - خیلی واسه فردا هیجان دارم
منتظرم ببینم فردا چه جوری قراره باشی
فکر میکنم قرار امروز خیلی با ملاحظه بود
- واقعا؟ - آره
منم همینطور
بولینگ یه نوع ورزشه ، میدونین؟ [میهو و سو وون افکار صادقانه‌شون رو به اشتراک گذاشتن]
و بعد از ورزش ما یه وعده غذایی خیلی خوب رو اینجا خوردیم
اره
حس میکنم امروز حسابی فعالیت کردم
چه چرخشی
بعد از این تعریف‌ها حس بهتری دارم
- کارت خوب بود
هاروتوی دیروز و هاروتوی امروز خیلی با هم فرق دارن
فقط میتونستم به این فکر کنم که "اون شبیه یه آدم متفاوت بنظر میاد"
فعالیت‌های امروز..
امروز خیلی خوب و خنده‌‌دار بود
و با ملاحظه
و حس کردم اون تا جایی که میتونه داره حرف میزنه
خیلی خوش گذشت
امروز هیچ چیز بدی نداشت
دیروز فکر میکردم اون خیلی ساکته
و فکر میکردم شخصیت سردی داره
اما امروز خیلی جوک‌های خوبی میگفت
بازی میکرد و سر به سرمون میذاشت
بازی با آخر شدن میهو تموم شد [سر به سرش میذاره]
باشه بیاین بگین من آخر شدم
این واقعا یه جذابیت بزرگ و متفاوت بود
[در همین حین]
شاید صاحبخونه باشه؟
...توی دردسر افتادیم
[تشنج کرد]
چیشده ؟؟ وایسا
یکی اینجاست ، صاحبخونه‌ست؟
[کی اینجاست؟]
[یه دختر مرموز وارد قصر ترژر میشه]
[داره به خونه نزدیکتر میشه]
[اضطراب و نگرانی]
چرا؟
[قدم‌های کوچیک]
[آساهی با اومدن یه ادم جدید هول شده]
ببخشید..
[!!!جیهون هیونگ]
[موقعیت اورژانسی]
[سه نفریم]
[عجله کن]
[بهش خوش‌آمد بگو و بیا]
[اوکی فهمیدم]
سلام
[اولین برخورد معذب کننده]
چرا داری فرار میکنی..
...چرا تو ... کجا داری میری؟ [فاصله بینشون بیشتر میشه]
سلام..؟
- اتاق نشیمن کجاست؟ - اوه اینجاست
[موقعیت رو میسنجه]
خیلی یهویی بود
یه ادم جدید از ناکجا آباد پیداش شد
اینجوری همه شروع کرد به قاطی شدن
- سلام - لطفا اینجا بشین
ما همین الان غذامون رو تموم کردیم
[جیهون و آساهی به مهمون جدید خوش‌آمد میگن]
- اینم یه چیزی .. که بذاری روی پاهات - ممنونم
[نفس عمیق]
- سلام - سلام
[این سه نفر سوپرایز شدن]
سلام من جهیوکِ ترژرم
جیهوک ! درست فهمیدم؟
برو نزدیکتر و سلام کن
- این آساهیه - آساهی
اره من آساهیم
[مردد]
چرا اینقدر دوری؟
اون زمان
هر سه تاشون داشتن استراحت میکردن
و من غافلگیرشون کردم
واسه همین فکر کردم شخصیتشون همونجوریه
شبیه گربه‌ها بودن
درونگرا,
و خیلی خجالتی
[این دو نفر بزرگترین درونگراها هستن]
حالت خوبه؟
میخوای چیزی بخوری؟
[جهیوک سعی میکنه این جو معذب کننده رو از بین ببره]
چیزی واسه من درست میکنی؟
- اون درست میکنه - واقعا؟
- من آشپزیم خوب نیست - منم همینطور ، اما آشپزی اون خوبه
....جیهون ... کیمچی سرخ‌کرده
اوه حتما
شما همین الان همه چیزو تمیز نکرده بودین؟
اون میتونه سریع درستش کنه ، مثل یه دستگاه خودکار [لطفا کمکمون کن هیونگ]
به لباسم نگاه کن ، من کاملا آمادم [جیهون ، سرآشپز ماپو ، هر لحظه آمادست تا آشپزی کنه]
غذا نخوردی؟
نه هنوز هیچی نخوردم
اما به هر حال
اسممو میدونی؟
[هنوز خودشونو رسما به هم معرفی نکردن]
ما حتی هنوز اسمتم نپرسیدیم
اسمت چیه؟
اسمم هیونسو عه
- جو هیونسو - هیونسو
[جو هیونسو ، 23 ساله / دانشجوی رشته طرحی مد در دانشگاه ملی سئول]
میشه بپرسم چند سالته؟
چند سالمه؟
متولد 2001ام
شماها چند سالتونه؟
- من همسن توام - منم همینطور [جهیوک و آساهی همسن هیونسوان]
من متولد 2000ام
..پس من چجوری باید صدات بزنم
ㅋㅋㅋ میتونی بهم بگی هیونگ
- هیونگ صدات کنم؟ - آره میتونی بهم بگی هیونگ
اوکی..
راحت باش و بهم بگو هیونگ [به شوخی]
اولین لحظه‌ای که جیهونو دیدم
هیچ دیواری بینمون حس نکردم
و به نظر نمیرسید که آدم متظاهری باشه یا بخواد چیزی رو از خودش دربیاره
خوده واقعیشو نشون داد
واسه همین باهاش حس راحتی کردم
پیشش احساس راحتی میکردم و یه جورایی انگار از قبل میشناختمش
[سختکوش]
بذار ببینم چجوری غذا درست میکنی
چیز خاصی نیست [خجالت میکشه]
آشپزیت تمیزه [برا جهیوک و آساهی غذا پخت و ظرف‌ها رو شست، ولی دوباره داره با قدرت آشپزی می‌کنه]
معلومه ! این غدا برای توعه واسه همین باید خوب درستش کنم
[درحالی که کیمچی سرخ شده داره واسه هیونسو آماده میشه]
الان یکم خجالت میکشی؟ [سه نفری که همسنن دور هم جمع میشن]
اون ؟ یکم خجالتیه
تو باید خودت جواب بدی [آساهی ، تو میتونی]
اره تو جوابمو دادی
یکم طول می‌کشه تا با آدم‌ها صمیمی بشم
- واسه تو طول میکشه تا با کسی صمیمی بشی ؟ - اره
جهیوک؟
میرم به جیهون کمک کنم
جهیوک اینو باید چیکار کنم [جهیوک یکدفعه ناپدید میشه]
جهیوک این چجوریه؟ [جهیوک لطفا نرو]
جهیوک فرار میکنه
[بنظر میرسه یکم طول می‌کشه تا با هم جور بشن]
جهیوک اینو چجوری باید انجام بدم؟
[بذار یه استراحت کوتاه بکنم]
- جهیوک کجا رفت؟ -نمیدونم
پس بریم پیداش کنیم
- بریم؟ - بریم
- خوبه - خوبه؟
[هیونسو اصلا خجالتی نیست]
- جهیوک - جدی کجا رفتی؟
[زنگ در دوباره به صدا در میاد]
اوه .. این‌ نمیتونه واقعی باشه
[سوپرایز]
زودباش جواب بده
کی... کیه؟
جوهی‌ام
او... اوکی [ جوهی؟]
یه چیزی پیش اومده
[پسرا انتظار نداشتن تا شخص جدیدی بیاد و برای همین شوکه شدن]
[ یه دختر جدید با اسم جوهی وارد قصر ترژر میشه ]
سلام
ببخشید که باهات بجای یه مهمون سلام کردم
[هیون سو با مهربونی با دخترای جدید خوش آمدگویی میکنه]
!اول بیاید اینجا
الان چه اتفاقی میوفته؟
ما الان فقط نیاز داریم تا غذا بخوریم
سلام!
- این چیه؟! - چرا تو اول نمیشینی که بخوری؟
اینجا راحت باش
[جیهون به راحتی برنج کیمچی سرخ شده رو درست میکنه]
ولی..اسمت چیه؟
باید اول خودمونو معرفی کنیم؟!
من..
- تو گفتی که جوهی‌ـی درسته؟ - آره من جوهی‌ـم
من وقتی زنگو زدم گفتم ″من جوهی‌ـم
وقتی ازت پرسیدم شما؟ گفتی: من جوهی‌ـم [اولین میهمانی هست که قبل از ورود اسمشو گفت]
-پشت ایفون؟ - اره [هونگ جوهی ۲۴ ساله از دانشگاه یونسی]
شما همتون رشتتون طراحیِ مد؟
نه اینجور به نظر نمیاد [جیهون با سوال کردن درمورد رشتشون رهبری گفت و گو رو به عهده میگیره]
- تو درمورد فیشن میخونی درسته؟ - اره درسته
واو خیلی عالیه
[پسرای خجالتی هم میان تا با دخترای جدید ارتباط بگیرن و بهشون خوش آمد بگن]
سلام
بهترنیست تا خودمونو معرفی کنیم؟
لطفا اول بشینید
پنیرا ذوب شدن [جیهون کارشو با ریختن پنیر توی کیمچی تموم میکنه]
واو ، این چیه؟!
اون اول درمورد کیمچی ازم‌ پرسید
خوشمزه به نظر میاد
من اینو وسط میز میزارم و بهت یه بشقاب میدم
منم بهت کمک میکنم
اما تو تازه رسیدی [با ادب رفتار میکنه]
لطفا برو‌ بشین
شما ناهار خوردید؟
من امروز فقط تونستم صبحونه بخورم
این خیلی خوشمزه به نظر میاد
من سال ۲۰۰۰ به دنیا اومدم و منم ۲۴ سالمه [جیهون خودشو به جوهی معرفی میکنه]
اما من به سن بین المللی ۲۳ سالمه.
- تو چند سالته؟! - ماها هم سنیم [جیهون باهاش راحت برخورد میکنه تا احساس راحتی بهش بده]
- یعنی هردومون ٫ ۰۰ ٫ ایم؟ - درسته! ۲۴ سال
توام ۲۴ سالته!
اما این واقعا خیلی خوشمزس
ممنونم
این خوشمزس چون زیاد تند نیست [جیهون با آشپزی کردنش یه عالم امتیاز به دست میاره]
جیهون غذارو خیلی با دقت و ظرافت درست کرد
من واقعا نمیتونم غذاهای خیلی تند رو بخورم
من عاشق پنیرم ، اون خیلی خوب بود
وقتی که من اول رسیدم جیهون برامون برنج کیمچی سرخ شده درست کرد
اون خیلی با ملاحظه رفتار میکرد
بنابراین من از همون اول تونستم که باهاش راحت باشم
اون گفت و گو رو‌ خیلی خوب شروع کرد
چرا شما الان ظرفارو میشورید؟
من فقط باید وسایلا مرتب کنم و همرو همون اول انجام بدم [من باید یه کاری انجام بدم]
با من حرف نزن
سلام
[سوپرایز میشه] سلام
چند سالته؟
ما هردومون ۲۳ سالمونه
- شما دونفر هم سنید؟ - آره
من یک سال از شما بزرگ ترم
سلامی دوباره ، نونا نیم [اون دونفر ریکشن بهتری رو از خودشون نشون میدن]
- از ملاقاتت خوشوقتم - تو باید ادامه حرفت بهم نونا نیم بگی!
اون هم سن جیهون هیونگ بود
[بدون هیچ دلیلی حرفشو تکرار میکنه]
[خجالت کشید]
اونا تو خلوتشون داشتن ظرفارو میشستن
[اونا قبل ازاینکه بقیه برگردن چقدر میتونن به هم نزدیک بشن؟]
[ظرف شستن تموم شد]
این خیلی باحال بود
- خوش اومدید - مچکرم
من میخواستم تا اطراف اینجا بمونم
من فکر میکردم که اون یه شخص کاملا خجالتیه
ولی خب اگه بخوام صادقانه بگم دوست داشتنی هم به نظر میاد
این اثر گذاری رو نشون میده ، نمیده؟
با وجود اینکه خجالتی به نظر میاد اما همه شجاعتشو جمع میکنه
تا به کسایی که جدید اومدن خوش آمد بگه [دیدگاه جوهی از جهیوک]
به نظر میاد برای من خوبه
تو نباید تمومش کنی
واقعا؟
اگه من زیاد بخورم ، میتونید از شکمم متوجهش بشید
[سعی میکنن تا نخندن]
ببخشید که باعث خندتون شدم
اوه راستی ، رشته منو حدس بزنید
به نظرتون رشته من چیه؟
- فیشن - طراحی‌مد؟
بقیه نظرتون چیه؟
میکاپ
مدل
من پرستارم .. رشتم پرستاری‌ـه
من پرستاری میخونم
[پرستاری؟]
میدونم که بهم نمیاد [اولین باره که فردی رو با رشته کاملا متفاوت میبینن]
- این درست نی - یعنی بهم میخوره؟
اینطور نیست که بگم به طور باورنکردنی بهت میاد اما اینطورم نیست که اصلا بهت نیاد
به نظرم‌ همه چی بهت میاد
خیلی بهت میاد
وقتی گفتم من پرستارم کسی قبول نمی‌کرد
پرستار بودن خیلی شغل فوق العاده ایه!
پرستار تزریقات هم انجام میده؟
درسته ما تزریقات هم یاد میگیریم. [دیدار با یک فرد از یک حوزه ناآشنا نیز از جذابیت های قصر ترژره]
زمانیکه آنفولانزا بگیریم ازمون آزمایش هم میگیرن؟
درسته اون کارو انجام میدن و چیزای دیگه
تو درمورد مُد میخونی ، پس چه سبک لباسایی دوست داری؟
سبک لباسای موردعلاقم؟
اما میدونی..
علاوه بر تمرکز روی فیشن و مُد , [گفت و گوی اونا درمورد رشتشون ادامه پیدا میکنه]
ما معمولا همه چیزارو یاد میگیریم
من بیشتر تمرکزم رو جنس و مدل لباسه
بنابراین من در کنارش مهندسی هم میخونم
اوه واقعا؟ یعنی میدونی جنس این لباس چیه؟
نخ پنبه! نخ پنبه اصل!
و این چطور ؟ پشم؟
[و این چطور؟]
- "پشمی!" - تو توی سوالت جوابو میگی؟
اما واقعا ، تو میدونی این چیه؟
[یعنی میتونه اینو هم درست حدس بزنه؟]
پنجاه درصد پشم و پنجاه درصد اکلیل
- واو واقعا؟ - نه شوخی کردم
[همه با جوکش سقوط میکنن]
میخواستم بپرسم که جنس شلوار منو حدس بزن
[این واقعا پنجاه درصد پشم و پنجاه درصد اکلیل‌ـه؟]
[و حالا ۲۳ و ۲۴ سالها باهم صمیمی تر میشن]
ممنون بابت غذا ، خیلی خوشمزه بود
غذا واقعا خوشمزه بود
[سه نفری که به دیت فعالیت کردن رفته بودن برگشتن]
امیدوارم ازش لذت برده باشید
- خیلی خوش گذشت - درسته
ها؟ اون سه نفر چی دارن؟
[جوهی و هیون سو کجان؟]
خوش اومدید خوش برگشتید
ما اومدیم
داشتی چیکار میکردی؟ [مشکوکه]
داشتید پازل بازی میکردید؟
پازل بین جوونا خیلی ترنده [چرا اونا خارج‌از اونجا داشتن پازل بازی میکردن؟]
کنار پیشبندت چیه؟
این فیشن انتخابی منه
- خوبه - واقعا؟
میدونی‌چی شوکه کنندس؟
- چی؟ - تو وقتی بشنوی سوپرایز میشی
[میخنده]
صدای دختر؟
[درسته ، صدای دختر بود]
[خیلی دیر صورتشو میپوشونه]
حالا میتونی بیای بیرون
تو گیر افتادی!
من خیلی کنجکاو شدم [مهمون جدید؟]
سلام
[حتی یه نفر هم نه دوتا فرد جدید؟]
- عینک آفتابیت خیلی قشنگه - من یادم رفت که بزارمش
[توی اولین ملاقات دست و پا چلفتی میشه]
سلام
اوه ،اوه
اونا ساکت بودن
یکی‌از اونا باهوش به نظر میومد
و آدم بافکری به نظر میومد
این اولین دیدگاهی‌ـه که من ازش داشتم
و جوهی به نظر میاد که
دنسر باشه
اون شبیه کسایی به نظر میاد که به استریت وومن فایتر رفته
خنده اش خیلی بلند بود
سلامی دوباره [ اون لباسشو مرتب میکنه و مودبانه خوش آمد میگه]
[همون موقع تیم جونکیو میرسن]
اونا اینجان
[اوه هانبوک!]
- سلام - وای تو خیلی خوشگل شدی
[آساهی موقعیت رو خنده دار میبینه]
[ اون هیجان زده وارد شد اما بعدش خجالت کشید]
تو شبیه خدمتگذارا شدی
سلام! [مودب به هم سلام میگن]
به نظر میاد خیلی بهت خوش گذشته
خیلی خوش گذشت
چون ما تونستیم کلی آدمای جدید رو ملاقات کنیم
ما با آدمای جدید
و وقتی که دورهم جمع شدیم [جونکیو ازاینکه تونسته توی مستر ترژر شدن آدمای جدید‌رو ملاقات کنه خوشحاله]
من خیلی کنجکاو بودم که چه نوع همکاری باهم میکنیم
[قسمت سوم : به سمت من بیا]
[صدای چیه؟]
[آساهی میره سمتش!]
چه خبر داره میشه؟ [منم باید باهاش برم؟]
- کسایی که جدید میان دوست دارن تا بازش کنن؟ - باید باهم بازش کنیم؟
[ماموریت افرادی که جدید اومدن چیه؟]
حالا ما نبرد اینکه کدوم غذای آماده به ذائقه‌ـمون میخوره رو شروع میکنیم
غذای اماده؟
پسرا شما باید غذایی رو سفارش بدید که با دخترا بخوریدش
پسرا غذا سفارش میدن
و با اون ذائقه غذایی دخترارو میسنجن
دخترا فقط از روی منو تصمیم میگیرن تا چی بخورن
اونا دیت شام خوردن دارن
کدوم یکی از پسرا غذایی رو سفارش میده که بقیه دوستش دارن؟
چی سفارش بدیم؟
بعضیا مالاتانگ میخورن
- دوگبوکی - دوکبوگی همیشه فیوریته
من کتلت سفارش میدم [پسرا درمورد غذا باهم مشورت میکنن تا غذای تکراری سفارش ندن]
کتلت؟
سولنگتانک
سولنگتانک انتخاب خوبیه!
من تاکویاکی سفارش میدم
تاکویاکی انتخاب فوق العاده ایه!
من تاکویاکی رو انتخاب میکنم
پاستا
پاستا چیز خوبیه
ما الان پنج غذا سفارش ندادیم؟
- ما باید پنج تا چیز رو انتخاب کنیم نه؟ - تاکویاکی
مرغ سوخاری ، دوکبوکی ، مالاتانگ
دوکبوکی و مالاتانگ یه نوع غذای سوپیه
پس اینجا مرغ سوخاری هست
پاستا و تاکویاکی
به نظرم تعادل توی منو خیلی خوبه
چی باید سفارش بدیم؟ ما باید سریع تصمیم بگیریم
من دوکبوکی رو‌سفارش میدم‌ـو آساهی هم پاستا
من تاکویاکی [آساهی- پاستا]
[جهیوک-تاکویاکی]
تو چی میخوای هاروتو ؟ مرغ سوخاری یا مالاتانگ؟
- مرغ سوخاری میخوام - تو نمیتونی مالاتانگ بخوری [هاروتو- مرغ سوخاری ]
پس منم مالاتانگ [جونکیو- مالاتانگ]
[زمانی که پسرا داشتن تصمیم میگرفتن چی سفارش بدن]
[دخترا داشتن باهم گپ خصوصی میزدن]
جونکیو اصلا درونگرا به نظر نمیاد
اون یه درونگرا کامل نیست [هیونسو و جوهی درمورد جونکیو و هاروتو کنجکاون]
اون از دیروز به گفت و گو کردن ادامه داد و خیلی پر انرژی بود
اون خیلی با انرژیه حتی چشم و لبخنداشم همینو نشون میدن.
اون ریکشناش خیلی بزرگه [خیلی کیوته]
جونکیو بهت احساس راحتی میده
اون باعث میشه تا بقیه باهاش راحت باشن
و خیلی با ادبه
اون از بقیه خیلی خوب مراقبت میکنه
و بهت این حسو میده که اون واقعا یه فرد خیلی خوبیه
ما هنوز موقعیتی به دست نیاوردیم تا با هاروتو زیاد برخورد کنیم درسته؟ [حالا اونا درمورد هاروتو حرف میزنن]
اما امروز من حس کردم که اون واقعا یه فرد دیگه ای شده
- اون خیلی بامزس - درسته دقیقا
اون هم بامزس و هم جذاب
اون همه نکات یادش میمونه مثل اینکه تو دیروز چی خوردی
اون تمام جزئیات ریز رو یادشه
واقعا؟
اون چیزایی رو که من یادم رفته بود یادش مونده بود
و میگه: این و اون دیروز اتفاق افتاد
واقعا؟
حتی وقتی ما زودتر رسیدیم ، پا برهنه بودیم
و هاروتو برامون دمپایی راحتی آورد
من فکر میکنم اونو وقتی‌ دمپایی رو‌ میاورد دیدم
نونا نونا
[بی تعارف]
اینطور به نظر میاد که
الماس امروز برای توعه
[هاروتو رفتار شیرینشو نشون میده]
من وقتی هاروتو یه جفت دمپایی آورد خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
اون اطراف نگاه کردن رو ادامه میداد و به بقیه چیزا توجه میکرد
من انتظارشو نداشتم.
این سرپیچیه
[گفت وگو های توی قصر ، زمان شام عمیق تر میشه]
[غذاها میرسن]
اوه ، غذاها اینطوری چیده شدن
- بهتر نیست که اول اینو آماده کنیم؟ - مال من مرغ سوخاری‌ـه
شبیه دوکبوگی ‌ـه [همه غذایی رو که انتخاب کرده بودن رو برمیدارن]
- این مال منه - تاکویوکی
این مالاتانگه؟
- آساهی پاستا و تخم مرغ‌‌ـی که میخوای اینجاست - اوه ، مال منه؟
تو باید درموردش فکر کنی
منوی غذای تو تاکویاکی‌ـه
اما اگه کسی نخواست تا تاکویاکی بخوره
پس تو باید تنهایی شام بخوری [ اگه کسی انتخابت نکنه تنها میمونی ]
من باید تنها غذا بخورم؟
درسته ، اگه کسی نخواست غذای انتخابی تورو بخوره
[بعضی از پسرا ممکنه که تنها غذا بخورن]
[آساهی: پاستا]
[هاروتو : مرغ سوخاری]
من اونجا میشینم [جونکیو: مالاتانگ]
تو کجا میخوای بشینی؟ [جهیوک و جیهون تصمیم نگرفتن که کجا بشینن]
- بیا سنگ کاغذ قیچی بریم - من میخوام اینجا بشینم
کسی که برنده بشه تصمیم گیرنده اس
اما اگه من تنها بمونم اینجا قابل توجه نیست
میدونم بنابراین بیا سنگ کاغذ قیچی بریم
توام مثل من فکر میکنی؟ باشه فهمیدم
سنگ کاغذ قیچی
-چرا ماها شبیه هم فکر میکنیم ؟ - میدونم
سنگ کاغذ قیچی
میتونی به خودت بگی هیونگ؟ [جیهون برد]
تو بعد ازاینم لیدر میمونی؟
هی ، تو دیروز ازم تشکر کردی
فکرمیکنی چرا اینجا بهترین جاعه؟ [جیهون : دوکبوگی]
چون اینجا خارج‌از دید بقیس
[اون اینجا رو بخاطر این انتخاب کرده تا اگه کسی انتخابش نکرد ناراحت نشه]
[جهیوک : تاکویاکی]
من حس بدی دارم
چون
چون امروز وقتی از لوسیون استفاده کردم [جهیوک شروع میکنه با دوربین حرف زدن]
لوسیون‌ـو انداختم و شکست
امروز روز من نیست
[ به این حس میگن شومی؟]
[تنها کسی که غذاشو تو بشقاب ریخت آساهی بود]
یه پاستا کنار من مونده بود
من اونو برای کسی که میخواد بیاد آماده کردم [آساهی امیدواره تا یکی اونو انتخاب کنه]
من مطمئن بودم که حتما یکی میاد
پیدا کردن دختری تو کره که از دوکبوگی خوشش نیاد سخته
من مطمئنم [جیهون مطمئنه]
[بقیه پسرا هم مطمئن به نظر میرسن]
اوه ، این خوشمزه به نظر میاد
مرغ سوخاری انتخاب خوبی بود
هیچ‌ راهی نیست که من تنهایی بخوام بخورم
این چیزیه که فکر میکنم
برای همین از جای مورد علاقم مرغ سوخاری سفارش دادم
[و اون پنج تا چنگال آماده کرده]
[منتظره]
[دخترا به فضای شام میرسن]
[اونا انتخابشونو با شنیدن اسم غذاها کردن]
[شام میتونه برای اونا تبدیل به یه چیز گروهی شه]
[و تجربه تنها شام خوردن برای بقیه]
من درموردش حس بدی گرفتم
[کدوم یکی از غذا ها با ذائقه غذایی دخترا یه جور به نظر میاد؟]
[هیونسو میاد تا انتخابشو انجام بده]
- سلام به همگی - سلام
[دنبال میکنه]
[مضطربه]
منو غذای اینجا‌ چیه؟
پاستا
و این
اره این پیش غذاعه
واو این خیلی بوی خوبی میده
[انگاری هیونسو انتخاب نکرده]
منو اینجا چیه؟
مرغ سوخاری
- اوه پس اینجا جایگاهه مرغ سوخاری‌ـه - بله
- تو توپ پنیری هم داری - بله
من اطراف و نگاه میکنم و برمیگردم
کجا میری؟ [داری تنهام میزاری؟]
نمیدونم
سلام
[مودبانه منتظر میمونه]
تو هنوز [خوش اومدی]
تو یجوری ننشستی؟
منو انتخابی غذای تو چیه؟
مالاتانگ
واو چه خوب ! خوشمزه به نظر میاد
سلام
چرا اون اینطوری نشسته؟
سلام [اون اینجا‌زانو زده و منتظره]
این برای ما یجوریه [تاکویاکی چی؟]
کسی انتخابشو کرده؟
- من تصمیم خودمو گرفتم - مالاتانگ؟
اره ، مالاتانگ [هیونسو : مالاتانگ]
از غذاتون لذت ببرید
ممنونم
من این حسو دارم
من حس میکنم که تنها شام میخورم [اون قبلش اعتماد به نفس داشت]
[جی یون میاد تا انتخاب کنه]
[اون دونفر مشغول چیدن صندلی ان]
[تعجب میکنه]
[تردید داره]
سلام سلام
[بی دلیل تکون تکون میخوره]
[چشم ها ثابت شد]
[جی‌یون بعد از نگاه کردن به پاستا به اتاق نشیمن میره]
[اوه ، مرغ سوخاری!]
[جی‌یون به میز ناهار خوری برمی گرده]
اوه؟ تو پاستا رو انتخاب کردی؟
اوهوم!
منو پاستا مال توعه؟ [جی‌یون پاستا رو بر میداره]
- آره ، من پاستا رو آماده کردم. - واقعا؟ از دیدارت خوشبختم.
[هیجان زده و نگران]
میشه بشینم؟
- مشکلی نیست که بشینم؟ - خب..
وقتی که یکی اومد یجورایی شوکه کننده بود
"اوه ، واقعاً یه نفر سر میز من اومد."
من اینجوری بودم که "واقعا یکی اومد!" [اون فکر نمیکرد کسی واقعا پاستا رو انتخاب کنه]
این چیزی بود که تو ذهنم میچرخید.
[نگران هاروتو بود ، اون وسط میشینه]
[همون موقع ، جی یون از اونجا رد شد ]
[مشتری از جلو چشمانش رد شد]
[این نمیتونه حقیقت داشته باشه...]
[آه]
- پاستا؟ - پاستا!
[فقط سعی میکنم مکالمه ای رو شروع کنم...]
پیتزا؟ اوه ، این مرغ سوخاری‌ـه؟
آره ، این مرغ سوخاری‌ـه
- اینجا جایگاه مرغ سوخاری خوشمزه‌ـس - واقعا؟
[اما چرا اینو انتخاب نکردی؟]
[جو‌هی بعدش ظاهر میشه]
- سلام - سلام!
[منویی که انتخاب میکنه چیه؟]
خوشمزه به نظر میاد!
[یه بار دیگه مرغ سوخاری انتخاب نشد]
مرغ سوخاری انتخاب خوبی بود ولی..
[نمیتونم باور کنم ...]
- سلام - سلام سلام!
[از مالاتانگ میگذره]
- سلام - سلام!
[اون تاکویاکی روهم رد می‌کنه]
[خجالت میکشه]
[جوهی چه چیزی رو انتخاب کرد؟]
سلام.
منو چیه؟
چرا پابرهنه اومدی؟
- صبر کن... - کفشی نبود
- کفشای من .. فقط یک لحظه.. - دمپایی اونجا هست
چرا پابرهنه از لابه لای سنگریزه ها گذشتی...؟
من با دیدن غذاها کور شدم [آساهی بهش دمپایی میده]
ممنون.
حالا راه رفتن راحته
البته ، راحت نبود .. [راحت راه رفتن به سمت جلو]
- سنگریزه ها درد آور بودن - مثل طِب فشاری هست
- این دوکبوکیه ، درسته؟ - بله همینطوره
خوشمزه به نظر میاد
ما دوکبوکی ، چیزهای سرخ شده مختلف و توپای برنج هم داریم [انتخاب جوهی: دوکبوکی]
- میدونی "bunmoja" چیه؟ - البته! اون تُپُلا
-میخوای از هات پک استفاده کنی..؟ - بله، ممنونم!
فقط دو تا بگیرین و هر زمان که خواستین ازش استفاده کنین
[قلب گرم جیهون به جوهی رسید]
ها؟
اون نشست؟
باورم نمیشه...
این نمیتونه حقیقت داشته باشه..
واقعا نمیتونم بخوابم...
[الان فقط سه تا دختر موندن]
جهیوک ، بیا و وقتتو با من بگذرون
- کسی مال تو رو انتخاب کرد؟ - نه...
- هنوز کسی اومده؟ - نه...
که اینطور...
[می‌هو و سو وون که با هاروتو قرار گذاشتن ، برای انتخاب اومدن]
[نونا..؟]
[نگاه کردن]
[سعی میکنه خونسرد عمل کنه و آهنگی رو زمزمه میکنه..]
[چرا اینجا انقدر نوشابه‌ هست؟]
[سو وون و می هو چه چیزی رو انتخاب می کنن؟]
اما یه جورایی بیرون هوا سرده
[انتخاب می‌هو : مالاتانگ]
سلام [انتخاب سو وون : تاکویاکی]
- وای! خدایا شکرت! - چرا؟
هیچکس دیگه ای تا الان اینجا نیومده
- اوه ، پس فکر کردی تنها غذا می خوری؟ - آره
ممنون
وای ، چه آرامشی!
خیلی بد میشد
اگه مجبور میشدی تو سرما تنهایی غذا بخوری
اگر تنها بودم از خوردن غذا صرف نظر می کردم
من اونقدر گشنم نیست ، پس ..
خیلی خیلی ممنون! اینو از ته قلبم گفتم
خواهش میکنم. اوه ، ممنونم
[آه]
[در نهایت، یه وون راه میوفته]
[یه وون...لطفا...]
[اما یه وون مستقیماً بیرون میره]
- این چیه؟ - تاکویاکی
[انتخاب یه وون : تاکویاکی]
من اینو بر میدارم [انتخاب یه وون : تاکویاکی]
[نمیتونه لبخندش رو پنهان کنه]
تو هم تاکویاکی رو انتخاب کردی
- این لَته توت فرنگیه؟ - آره آره
- این مال تو نیست؟ - نه ، من...
- نیازی به نوشیدنش ندارم - قرار بود داشته باشی!
- نه نه! - لطفا ! اینو بگیرش [آخرین لَته توت فرنگی رو بهش میده]
نه ، لطفا ، بگیرش
چرا اینقدر رو صندلی تکون میخوری [جهیوک بدون غذا خوردن هم پرانرژی شده]
تنها نیستی! ما سه نفر با همیم
فکر می کرد تنها غذا میخوره ،
واسه همین قبلاً بهم گفت "ممنونم"
کسی داخل تنها مونده؟
[آره من ، هاروتو]
[حالا هیچ خانومی باقی نمونده...]
هیچکس نیومد
بخاطر مرغ سوخاری لعنتی ، تنهایی می خورم
این فقط خیلی ناراحت کننده بود
قرمز بود، مرغ ترشی هم
قرار بود شیرین باشه...
ولی یه جورایی اون موقع حس بدی داشت
"فکر کنم احساساتم واقعاً صدمه دید"
"واقعاً احساس ناراحتی می کنم" این چیزی بود که من فکر کردم
[در همین حال ، تاکویاکی بیشترین رای رو به دست آورد]
[چطور میتونه اینقدر ناجور باشه...]
یهو زمستون شد
ساکت بودن رو دوست داری؟
- واقعا ازش متنفرم... - جدی؟
آره ، من واقعا از سکوت متنفرم
پس ، الان یکم احساس بی قراری می کنی
آره‌‌..
واقعاً بی قرار به نظر می رسی
اما ! ما قبلا زیاد صحبت نکردیم
درسته
درسته ، منم همینطور
اون ساکت ترینه
اما دیشب ، موقع شام یکم صحبت کردیم
درسته ، موقع شام باهم صحبت کردیم
من اصلا!
- جدی؟ - نه
زمان زیادی طول میکشه تا یَخِت وا شه؟
[سر تکون دادن] آره...
این عکس العمل باعث میشه بخوام اذیتت کنم [شیطنت]
قبل از این ، مهمونای جدید ، گپ و گفتای زیادی رو شروع کردن
ولی تو احساس خجالت داشتی [ناراحت]
من کاملا .. میدونی ..
- یعنی خجالتی شدی؟ - آره ، بودم
انقدر حس بدی دارم که الان میخوام ازشون عذرخواهی کنم
پس چرا این کارو نمیکنی؟
اما الان آدما و دوربینای زیادی وجود داره
بعدا انجامش میدم
واقعا احساس وحشتناکی دارم..
اشکالی نداره .. خجالتی بودن طبیعیه
درسته‌‌ .. طبیعیه‌ .. همه اولش خجالتی هستن
ممنون..
دیروز الماس گرفتی؟
یه ریکورد گرفتم
چی میگفت؟
درمورد این بود که من خیلی غیرفعالم
واقعا؟
میدونی کی اونو بهت داده؟
جی‌یون...
- اوه ، جدی؟ - آره
-اوه ، از طرف جی‌یون بود..؟ - آره
[شب قبل ، تو اتاق ترژر]
اون اولش منفعل به نظر میومد [کسی که ریکورد رو داخل قفسه جهیوک گذاشته..]
بنابراین سخته تا بشناسمت
[اون جی یون نبود و یه وون بود]
- از طرف جی‌یون بود - واقعا؟ [جهیوک کاملا اشتباه متوجه شد]
-اوه ، از طرف جی‌یون بود..؟ - آره
- فقط از طرف یک نفر بود؟ - آره ، یک نفر
- خیلی هم بد نیست - چطور خیلی بد نیست؟
بعد از اینکه اونو دیروز گرفتم... [نوک پا دورش میزنه]
الماس چطور؟
الماسی وجود نداشت...
من معمولاً به شایعات اهمیت نمیدم
اما وقتی با حقایق بمباران میشم ،
اونا برای مدت طولانی با من می مونن
- الان تو ناراحتی؟ - آره ، کاملا
- واقعا؟ - آره.‌.
- از دیروز ناراحت شدی؟ - آره [چیکار کنم...]
- وای نه... - امیدوارم بهتر شی
خوبم‌‌..
اوه نه ...
[یه وون احساس خیلی بدی داره...]
امروز چیکارا کردی؟
من قبلاً با هاروتو خیلی بد رفتار میکردم
اما امروز واقعا باهم صمیمی شدیم
تو دستگاه ضبط رو برای هاروتو فرستادی
از کجا فهمیدی؟ [غافلگیر شدن]
- ماها همه چیزامونو باهم اشتراک میزاریم - واقعا؟
دلیلش این بود که زیاد صحبت نکرده بودیم [مستقیم نگاه کردن]
تو ریکوردتو دادی به آساهی...
- یکی برای آساهی نفرستادی؟ - نه...
- واقعا؟ - من میخواستم برای هاروتو انکارش کنم اما..
فکر نمیکنم هنوز صدای ما رو بشناسی
[پس من بودم...؟]
مال تو از یه وون بود! [هر دو تا خجالت زده ن]
[بیشترین صحنه خجالت کشیدن‌تا الان]
- برای همین پرسیدی چند تا ریکورد گرفتی؟! - آره...
متاسفم‌‌..
نه نه ! اصلا !!
- اما تو گفتی که ناراحت شدی - نه اصلا
اصلا منظوری نداشتم
[جهیوک واقعا گیج شد]
ولی واقعا از تو بود؟
گفتم ناراحت شدم
من اینو درست جلوش گفتم
همونی که بهم ریکورد رو داد
و حتی صداش رو هم نشناختم
این فقط خیلی بد نیست؟ فکر کنم هست
ولی الان که داریم صحبت می کنیم ،
اونقدر بی حس به نظر نمیرسی
البته.
ولی دیروز وقتی نظرت رو شنیدم ،
با حرفت موافق بودم
چیزی که گفتی کاملا درست بود [این دوتا سوءتفاهمات خودشونو برطرف می کنن]
اما اگه امروز تاکویاکی را انتخاب نکرده بودیم ،
احتمالاً دیگه اصلاً صحبت نمیکردیم
درسته
حق با توعه
پس ، من از شما دو نفر خیلی ممنونم [در آینده بیشتر تلاش میکنم]
[در همین حین ، آساهی و جی‌یون بی سر و صدا مشغول خوردن هستن]
[اینجا هم سکوت به عنوان غذا سرو میشه...]
سرگرمی ای داری؟
[آساهی سکوت رو میشکنه و شروع به گفتگو می کنه]
- من خیلی دوست دارم تنهایی فیلم ببینم - منم همینطور
- تو هم دوست داری تنهایی فیلم ببینی؟ - آره [آساهی و جی‌یون چیزای مشترکی پیدا کردن]
- فیلمای آخر شب رو میبینی؟ - آره اکثرا
بیشتر وقتا تنهایی تو اتاقم میبینم
اوه ، تو اتاق!
دوست داری تو خونه ببینی
آره ، من تو خونه موندن رو دوست دارم
واو ، این مرغ واقعا خوشمزه ست!
[غذاخوری انفرادی امروز]
[احساس نگرانی]
هاروتو؟
بله؟ [چی!]
[اون دوتا نگران این هستن که هاروتو تنها غذا بخوره]
بیا باهم بخوریم!
[باحال رفتار کردن]
[هیچکی نمیتونه جلوشو بگیره]
چه نوع فیلمایی رو دوست داری؟ [آساهی گفت و گو رو ادامه میده]
فیلم؟
از فیلمای جنایی خوشم میاد
یا فیلمای کاملا عاشقانه
من فیلمایی مثل...
- میدونی ، علمی-تخیلی و چیزای دیگه - جدی؟
اوه .. و انیمیشنای Ghibli هم همینطور
- عاشقشونم - عاشقشونم
- آره؟ توام خوشت میاد؟ - آره ، منم خوشم میاد
- تو هم دوست داری؟ - آره دارم [هردوشون چیز مشترک پیدا کردن]
من با دیدن فیلمای Ghibli بزرگ شدم
می‌تونستم بگم آساهی مدام بهش فکر می‌کرد
اینکه وقتی ساکت. شدیم ، چی بپرسیم ،
پس احساس کردم که اون داره تلاش زیادی میکنه و از این بابت ممنون بودم
حال و هواش بین دیروز و امروز متفاوت به نظر می رسید
اهل کجای ژاپن هستی؟
- اوساکا - جدی؟
[پس تو...؟]
بنگ!
[هاها]
راجع به این چیزی میدونی؟ واقعا حقیقت داره؟
- [آساهی] من حدود 500 بار با این ضربه خوردم - واقعا؟ خیلی متاسفم
من 500 بار تجربه کردم...
من مقابل آدمای جدید خیلی خجالتی میشم
میدونم که باید روش کار کنم [با دقت افکار درونی خودش رو به اشتراک میگذاره]
برای هرکسی متفاوته
وقتی نزدیکتر شدی چطور؟
وقتی به کسی نزدیک میشم ، کاملاً برعکس می‌شه
واقعا؟
وقتی به کسی نزدیک میشم خیلی پرحرفی میکنم
جدی؟
اگر خیلی به کسی نزدیک شم ، بیشتر حرف میزنم و ...
پیشنهاد میدم کارا رو با هم انجام بدیم و با هم بریم جایی
- واقعا؟ [آساهی از این لحظه استفاده میکنه تا راحت تر حرف بزنه]
من معمولاً با مردم صحبت نمیکنم ،
ولی از فرصت استفاده کردم و صحبت کردم
[مکالمه تا عصر عمیق میشه]
[دوستای همسن ، مشغول خوردن دوکبوکی ان]
- میتونی غذاهای تند رو هندل کنی؟ - نه
- یه جورایی تنده! - واسه همینه که میگم
یه نوشیدنی بیارم برات؟
آره لطفا .. ممنون ، تو واقعا خوبی
- خیلی خوش اومدی - میام اینجا
چه نوع نوشیدنی میخوای؟
آب پرتقال . ممنونم!
هاروتو ، چه خبرا؟ [هاروتو رو تنها دید]
- هیونگ - بله؟
حدس میزنم تا جایی که میتونم پیش برم...
اشکالی نداره
[این به هیچ وجه هاروتو رو آروم نکرد]
میتونم یه چیزی بپرسم؟
آره ، بپرس
من درباره زندگی یه آیدل کنجکاوم
درباره زندگی یک آیدل کنجکاوی؟
ما تو کانون توجه قرار میگیریم
و از طرفدارای بی شماری محبت و حمایت دریافت میکنیم
اما..
همیشه پر زرق و برق نیست .. این چیزیه که من فکر میکنم
- اون چیزی که می بینیم همیشه تموم داستان نیست - درسته ، منم این احساس رو دارم
بعضیا از راه خیلی دوری میان ، اونم فقط برای دیدن من [گفتگوی دو تا جوون 24 ساله با مسیرهای خیلی متفاوت]
مثلا تو خارج از کشور
بعضیا گریه می کنن
- یا با دیدن اجرای من لبخند میزنن - این باور نکردنیه!
دیدن همه ی حسای متفاوتی که میتونم تو افراد ایجاد کنم شگفت انگیزه
شماها واقعاً تأثیر مثبتی روی طرفداراتون دارین
به همین دلیله که گاهی وقتا ممکنه بهم فشار وارد شه
درسته
احساس میکنم همیشه باید بهترین جنبه ام رو نشون بدم
اما بلند شدن روی صحنه
همیشه بهم حس باورنکردنی ای میده [جیهون از اجرای روی صحنه خوشحالی زیادی پیدا میکنه]
- برای همین آیدل شدی؟ - آره ، واسه همین تصمیم گرفتم خواننده شم
- میتونم الان یه سوال ازت بپرسم؟ - البته!
چقدر تو درس خوندن خوبی؟
- منظورم اینه که... - درس خوندن؟
فکر کنم برای من ..
من وقتی خیلی جوون بودم مدرسه رو ول کردم
و هرگز مثل تو برای دانشگاه آماده نشدم
پس چیز زیادی در مورد اون تلاش و کوششا نمیدونم
ولی بین طرفدارایی که ما رو دوست دارن ، ترژر رو ، [سوال جدی آیدل جیهون]
هر سال از ما این سوال میشه
میگن : "دارم برای دانشگاه آماده میشم .. لطفاً یه پیام تشویق کننده برام ارسال کنین!"
من هر سال اینو میشنوم
چون همیشه کسی تو اون سال برای دانشگاه آماده میشه
- اما چون من خیلی آشنا نیستم... - درسته
برام سخته که کلمات آرامش بخش بهشون بگم
چون حس می‌کنم تو موقعیتی نیستم که بتونم اینو بگم
ولی تو سخت درس خوندی و به مدرسه خوبی رفتی [میخواد صمیمانه طرفدارا رو تشویق کنه]
پس می‌خواستم نظرت رو بپرسم
مردم تمایل دارن روی نتایج تمرکز کنن
درسته ، منم همینطورم
مثل اینکه وارد چه دانشگاهی شدی و اینا
ولی موقع گفتن کلمه های تشویق کننده ،
فکر می‌کنم چیزی که از همه مهم تره که روش تمرکز کنیم ،
اینه که "لذت بردن از روند و پروسه ، بُرد هست!"
فکر کنم این یه تشویق بزرگ میشه
به جای نتیجه ، احساسی که تو حین درس خوندن دارین
و نداشتن هیچ حسرتی مهم تره
این همه چیزه
- تو از این روند چیزی به دست آوردی - دقیقا
پس ، من فکر می‌کنم طرفداراتون هم دوست دارن که این رو بشنون
- خوبه که بدونی - نه اینکه زیاد بلد باشم...
بله ، همه متفاوتن ، ولی به نظر می‌رسه که این یه چیز مهمه
[یه دانشجوی 24 ساله ، یک آیدل 24 ساله] [داستانای واقعی این دو نفر]
[ماموریت دیت شام یه چیز بسیار ارزشمندی بود]
[قسمت بعد]
من آدمی ام که هرگز نمیبازم... [برای محافظت از الماس]
مهم نیست چند ساله باشه... [برای گرفتن الماس]
من برای برنده شدن تلاش میکنم [نبرد جذابیت برای الماس!]
این حس رو داشت که چیزی (جذابیت) فقط ظاهر شد!
فکر کردم "واسه همینه که کسی که تو ورزش مهارت داره جذابه!"
من خیلی تلاش کردم تا مستر ترژر بشم [کسایی که می‌خوان مستر ترژر بشن]
من واقعاً می‌خواستم برنده شم [توانایی ورزشی خودتونو نشون بدین!]
احتمال باخت من صفره
من باید برنده شم [برنده این نبرد سخت برای الماس ، چه کسی میشه؟] ترجمه توسط = teublue