اره... تو همیشه حرفت رو زدی... هیچوقت ساکت نبودی...
هیچوقته هیچوقت تنها نبودی... همیشه شنونده داشتی...
اونی که ساکت بود من بودم... اونی که حراشو با هزارتا پرده و سانسور توی یه چنل مسخره میزد فقط برای اینکه خالی بشه مغزش و بتونه یکم تمرکز کنه من بودم...اونی که یک نفر هم پشتش نبود و دلداریش نداد و حواسش بهش نبود من بودم...