نام او حسن بدرساوی است؛ «آشپز حسن». خود را این‌گونه معرفی کرده بود: «طراحِ داخلیِ سابق. اشغالگری شغل مرا از من گرفت. امروز، آشپزی می‌کنم تا در برابر گرسنگی مقاومت کنم و بشقاب‌هایی از عشق را با خانواده و جامعۀ خود به اشتراک بگذارم. داستان خود و دستورِپُخت‌هایم را به اشتراک می‌گذارم از شهری که از تسلیم شدن سر باز می‌زند».

سببِ آشناییِ ما، پنج تکه‌فیلمی بود که از وداع و تشییعِ امام شهیدمان برای مخاطب خارجی منتشر کردم. از میانِ آن‌ها یکی را «پسند» کرد و من را «دنبال». این برادرِ عزیزِ من آن تکه‌فیلمی را پسندید که در آن، یک بانوی ایرانی با دست‌نوشته‌ای که کشتنِ ترامپ را مطالبه می‌کند، شعار «مرگ بر آمریکا» سرمی‌دهد. عذاب و خواری دنیا و آخرت نصیب آن سیاستمدارانی که حتی زبانشان به سخن گفتن از کشتن ترامپ نمی‌چرخد.

«شکیبایی پیشه کن، که وعده الهی حق است، اگر بخشی از آنچه به ایشان وعده داده‌‏ایم به تو بنمایانیم، یا جان تو را [پیش از آن‏] بگیریم، در هر صورت به سوی ما بازگردانده می‏‌شوند» (قرآن کریم، سورۀ غافر) #انتقام