وقتی از وجود ستاره ای باخبر میشی که قرآن 1400سال پیش دربارش صحبت کرده!....
آیا میدانستید آنچه امروز دانشمندان با پیشرفتهترین تلسکوپها به عنوان «ستارههای نوترونی» یا «تپاخترها» (Pulsars) کشف کردهاند و با صدایی شبیه به کوبیدن در، در فضا منتشر میشوند، ۱۴۰۰ سال پیش در قرآن کریم به زیبایی توصیف شده است؟
آنچه در این تصویر میبینید، نه یک تخیل علمی، بلکه پیوندی است میان دانش کیهانشناسی و آیات نورانی الهی.
خداوند متعال در سوره مبارکه طارق میفرماید:
«وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ * وَمَا أَدْرَاکَ مَا الطَّارِقُ * النَّجْمُ الثَّاقِبُ»
(سوگند به آسمان و به "طارق" [آن اخترِ کوبنده شب]! و تو چه میدانی که آن کوبنده شب چیست؟ همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست!)
واژه «طارق» از ریشه «طرق» به معنای کوبیدن است؛ گویی این ستاره با تابش منظم و ضربآهنگ خاص خود، بر پرده تاریک آسمان میکوبد. کشف این حقیقت علمی در عصر حاضر، بار دیگر عظمت کلام پروردگار را در پهنای بیکران هستی به نمایش میگذارد.
نظرات