نهج البلاغه خوانی - 147
نامه 11 :
(دستور العمل امام به لشکرى که آن را به فرماندهى زیاد بن نضر حارثى، و شریح بن هانى به سوى شام و معاویه فرستاد)
هر گاه به دشمن رسیدند، یا او به شما رسید، لشکرگاه خویش را بر فراز بلندى ها، یا دامنه کوه ها ، یا بین رودخانه ها قرار دهید، تا پناهگاه شما، و مانع هجوم دشمن باشد، جنگ را از یک سو یا دو سو آغاز کنید، و در بالاى قلّه ها، و فراز تپّه ها، دیده بانهایى بگمارید، مبادا دشمن از جایى که مى ترسید یا از سویى که بیم ندارید، ناگهان بر شما یورش آورد و بدانید که پیشاهنگان سپاه ، دیدبان لشکریانند، و دیدبانان ، طلایه داران سپاهند. از پراکندگى بپرهیزید، هر جا فرود مى آیید، با هم فرود بیایید، و هر گاه کوچ مى کنید همه با هم کوچ کنید، و چون تاریکى شب شما را پوشاند، نیزه داران را پیرامون لشکر بگمارید، و نخوابید مگر اندک، چونان آب در دهان چرخاندن و بیرون ریختن.
https://www.namasha.com/v/iTywgKT6
https://www.namasha.com/v/lrprbgDS
نظرات