ذهن وحیانی تقدیم می کند:
مقاله 20: جبر زمان، اختیار مکان یا مقام
مطابق حرکت جوهری، آدمی در تحیّز زمان قرار می­گیرد. دوره­ها یا ادوار زمانی یا شرایطی، انسان را در معرض تغییرات شکلی قرار می­دهد. اما نگاه به تجربه­های ذهنی یا فکری، انسان را در مرتبه مقامی قرار می­دهد. اگر به آثار باقیمانده از انسان­های دیگر توجه نماییم، در می­یابیم که بدون توجه به زندگی شکلیِ آنها، تجربیات ذهنی یا فکری مشخص و معلومی را اعلام می­نمایند. به‌طور مثال توجه به عامل بیرونی به‌صورت فرض کردنِ اساطیر، توتم­ ها، خدایان، خدای اصلی و فرعی ... ظاهر می­شود.
بنابراین جبر زمان، جبر تغییرات شکلی زندگی بشری است. اما در حرکت مقامی، یعنی تجربیات عقلی یا ذهنی و استخراج مفاهیم انتزاعی، اختیار ظاهر می­شود. انسان می­تواند در حرکت زمانی، زندگی در محدوده عقل معاش را در ذهن توهمی دنبال کند. می­تواند در همان حال با تمرکز وارد تجربه عقل انتزاعی شود و از ظواهر شکلی، مفاهیم نهفته را جدا نماید. این زندگی، زندگی معرفتی است. در اختیار مکان یا مقام، با زندگی معرفتی، انسان از جبر زمانی فاصله می­گیرد. جسم یا بدن شکلی اسیر حرکت زمانی است ولی ذهن در حرکت عرفانی یا شهودی، مختار است.

Article 20: Temporal Determinism and the Freedom to Choose a Positional State of Mind or Station | Revelation Mind
https://youtu.be/ZzH6IBv468A