سلام بچه‌هاسلام به همه‌ی اونایی که از روزای اول تا الان تو نماشا کنارم بودن راستش نمی‌دونم از کجا شروع کنم فقط می‌دونم یه عالمه حرف تو دلمه که دیگه نتونستم نگم اول از همه یه چیز خیلی مهم اگه با هیت دادن‌هام به Blackpink و Stray Kids اذیتتون کردم اگه حس کردین سلیقه‌تون رو زدم اگه فکر کردین دارم به عشق‌هاتون بی‌احترامی می‌کنماز صـمیم قلب می‌گم ببخشیدخیلی وقتا جو می‌گرفتم
می‌خندیدم شوخی می‌کردم بحث می‌کردم ولی الان که عقب‌تر می‌ایستم و نگاه می‌کنم می‌بینم شاید همون شوخیای من برای بعضیاتون واقعا دردناک بوده و این چیزی نیست که دلم بخواداز وقتی وارد نماشا شدم انگار یه دنیای جدید برام باز شدیه جایی که
با هم می‌خندیدیم سر گروه‌ها جر و بحث می‌کردیم بعدش دوباره آشتی می‌کردیم و آخر شب‌ها وقتی همه‌ی دنیا خواب بودما هنوز داشتیم اونجا تایپ می‌کردیم و حرف می‌زدیم و می‌خندیدیم…
شاید برای بقیه فقط یه سایت باشه ولی برای من یه جور خونه‌ی دوم بودجایی که وقتی حالم بد بود می‌اومدم و با یه دونه چت حسم عوض می‌شد واقعیتش اینه که من خیلی‌هاتونو بیشتر از آدمای واقعی اطرافم حس کردم
با اینکه شاید حتی صورت‌هاتونو ندیدم
ولی حرف‌هاتون، دعوامون، خنده‌هامون
همه‌ش یه جوری تو ذهنم مونده
اگه یه جایی
زیادی تعصبی شدم
زیادی صدا بالا بردم
زیادی هیت دادم
اون لحظه شاید فکر کردم شوخیه
ولی الان که دارم اینا رو می‌نویسم
یه‌جور بغض عجیبی تو گلومه
چون می‌ترسم
یه روز برگردم عقب و ببینم
به‌خاطر همین چیزای کوچیک
یه آدمایی رو از دست دادم
که واقعا دوستشون داشتم

دوستتون دارم
شاید این جمله کلیشه‌ای باشه
ولی از ته دل می‌گم
شماها یه تیکه‌ی مهم از
این چند سال زندگی من بودین
از این‌ به بعد
سعی می‌کنم:
کمتر هیت بدم
بیشتر بفهمم
کمتر مسخره کنم
بیشتر احترام بذارم
چون فهمیدم پشت هر فن بودن
یه عالمه احساس و خاطره و دل بسته‌گی هست
اگه کسی از دستم ناراحته
اگه یه جا یه چیزی گفتم که هنوز تو ذهنت مونده
می‌تونی بهم بگم
شاید نتونم زمان رو برگردونم
ولی حداقل می‌خوام بدونی
که پشیمونم و
واقعا دلم نمی‌خواست این‌طوری بشه
مرسی که تو این مدت تحملم کردین
مرسی که با همه‌ی بحث‌ها
بازم کنارم موندین
[مین هی]
یه آدم که
نماشا براش فقط یه سایت نیست
یه عالمه خاطره‌ست…