حالم خوب نیست اما انقدر بهش عادت کردم که وقتی یه روز حالم خوبه دلم براش تنگ میشه وقتی میخندم نگرانم که گریه حسودیش نشه امروز نبوده وقتی دورم شلوغه نگرانم نکنه تنهایی کینه به دل بگیره همش دلم شور میزنه که ناراحت نشن اونقدر ی که من به فکرشونم خودشون به فکر هم نیستن ولی یه چیزی تو دوستیمون خیلی مهمه که غم بینه خودمون باشه و لی لبخندو همه ببینن که یهو کسی نفهمه ما خیلی صمیمی هستیم چون میزنن دوستیمونو خراب میکنن نبودشون اذیتم میکنه چون بهم عادت کردیم منو غمو تنهایی.................