دعاوی طاری :
طاری در لغت به مفهوم غیر اصلی و عارضی بیان شده است. دعاوی طاری دعوایی می باشد که بر دعوای اصلی به ئشکل عارضی واقع می گردد. اگر با آن در ارتباط کامل باشد یا منشا آن قرار بگیرد در همان دادگاه مورد دادرسی واقع می‌شود که به دعوای اصلی رسیدگی شده است. دعوای طاری به چهار بخش، دعوای اضافی، دعوای متقابل، ورود ثالث و جلب ثالث قابل تقسیم بندی می باشد که هر یک باید در فرصت مشخص در قانون بیان شود.

دعاوی طاری
دعاوی طاری
انواع دعاوی طاری :
-دعوای اضافی :
دعوای اضافی دعوای می باشد که خواهان دعوای اصلی نسبت به خوانده دعوای اصلی مطرح می کند. در دسته ای از رسیدگی ها این امکان وجود دارد که خواهان بعد از درخواست خواسته اصلی خواسته دیگری را تقاضا کند پس بهترین روش آن است که نسبت به افزایش خواسته اقدام کند اما برخی اوقات امکان دارد که خواسته دوم خواهان با خواسته ی اول دارای یک منشا باشد یا این که دارای یک منشا بوده اما ارتباط کامل با هم نداشته باشد. در این صورت خوانده قادر است با تقدیم دادخواست نسبت به اقامه ی دعوای اضافی اقدام نماید.

-دعوای متقابل :
مقصود از دعوای متقابل دعوایی می باشد که خوانده ی دعوای اصلی نسبت به خواهان دعوای اصلی مطرح می نماید. در این شکل از دعوا به خوانده ی دعوای اصلی دعوای تقابل اطلاق می‌شود و به خواهان دعوای اصلی خوانده دعوای تقابل گفته می شود.

-دعوای ورود ثالث :
مقصود از دعوای ورود ثالث دعوایی می باشد که شخص سوم نسبت به خواهان یا خوانده ی دعوای اصلی یا هردو مطرح می کند. خود دعوای ورود ثالث به دو دسته قابل تقسیم خواهد بود: دعوای ورود ثالث اصلی و دعوای ورود ثالث تبعی.

-دعوای ورود ثالث اصلی :
در این شکل از دعوا شخص سوم به شکل مستقل دارای ادعایی می باشد. مثلاً الف دعوایی را با این خواسته که باید خودرویی با توجه به عقد بیع به او تحویل داده شود نسبت به شخص ب مطرح می‌کند و شخص ج با آگاهی از روند این دعوا و با نظر به این که خودرو متعلق به او نمی باشد و به شکل امانی در ید ب قرار داشته است دعوای ورود ثالث را اقامه می‌کند. با این خواسته یعنی تحویل اتومبیل به سبب استرداد مال امانی و به دعوا ورود پیدا می کند.
https://yarvakil.com/%d8%af%d8%b9%d8%a7%d9%88%db%8c-%d8%b7%d8%a7%d8%b1%db%8c/