منافقین خلق در سال 1340 شروع به فعالیت کردن و افرادی با عقاید مخلتلف بودن و سال 1345 این گروه مسلح شد و آنها تعجب کرده بودن زیرا کسانی که به آنها فرمان میدادن و کسانی که برای آنها سلاح جمع آوری میکردن،خودشان عضو ساواک بودن و توجیحشان هم این بود که بتوانند جاسوسی کنند اما هیچ وقت از دفاتر ساواک برای منافقین خبری نمی آوردن،1350 بود که منافقین خلق شروع به ترور سیاستمدارای خورده پای تازه کار میکردن و بعد از هر عملیاتشون دستگیر میشدن و بعد اون آزاد،یکی از اعضای منافقین از آنها پرسید"یعنی اینقدر قدرعت اطلاعتی شما قدرت بالای دارد؟" آنها گفتن"همان کسی که نقشه ی حمله رو به شماها میده،همون شخص هم جات رو به ما لو میده" این حرف در بین منافقین یک دید عجیب بی اعتمادی پیچید و منافقین با خود میگفتن"نکند ما خود مهره های حکومت هستیم؟" تعدادی از منافقین جدا شدن زیرا فهمیده بودن که خود مهره ی رژیم شاه هستن و چون شاه بهونه ای برای دستگیر ضد انقلاب های مذهبی نداشت،منافقین خلق را توسعه داد،از نخست وزیر شاه میپرسن:چگونه شماها با اختلافات عقاید میجنگید؟" او میگوید:زیرا همه اشان مال ماست". افرادی که از منافقین خلق جدا میشدن،سریعا به وسیله ی یکی دیگر از عضو گروه ترور میشدن. از اطرافیان حضرت امام پرسیدن،چرا امام دستور جدایی و جنگ با منافقین کمونیست سکولار را نمی دهند؟،آنها گفتن: این خواص بزرگان دین است که منافقان را در نبرد کنار خود نگه دارند برای جنگ با کافران،پیامبر نیز ابوسفیان را کنار خود قرار داد تا با کافران بجنگد".