قسمت 34 رمان عاشقان شیطانی

قبل اینکه حرفم رو کامل کنم دیدم خودم تنها موندم جلو در و دیگه هیچکی نیس با نگرانی گفتم:شوخی بود نه؟5 دقیقه موندم ولی نیومدن برا همین پیاده شروع کردم به راه رفتن تا این که بالاخره رسیدم یه 30 دقیقه از شروع مدرسه گذشته بودو خیلی سریع رفتم تو کلاسم و رفتم داخل....معلممون با عصبانیت بهم نگاه کرد
معلم:خانم کاناده لطفا زنگ تفریح داخل کلاس بمونین باهاتون کار دارم
کاناده:چشم و با ناراحتی رفتم که بشینم(عجیبه مگه منم ناراحت می شم؟چه لوس-___-) که دیدم اون 3 تا هم تو کلاس من هستن وقتی زنگ خورد همه رفتن بیرون....
عجیبه برا اولین بار شو هم رفت بیرون...معلم هم 3 ساعت سرم غر زد و گفت که دیروز تو بلندگو اعلام کرده بود که باید یه مطلب مهم رو بگه باید یه ربع زود تر حاضر بشیم سر کلاس(ایش خب مشکل خودشه کلاس رو زود تر برگذار کرده تقصیر من چیه؟)ومن نیم ساعت از حالت عادی هم دیر تر اومدم وبالاخره اجازه داد که برم..چشمام رو بستم و یه آه بلند کشیدم ورفتم تو حیاط وقتی چشمام رو باز کردم دیدم 13 نفر دورم دایره زدن.
کاناده:شما ها کی هستین؟ به جا نمیارم
آیاتو:حافظت هم که اندازه سرعت لاک پشته
کاناده:-__-شوخی کردم...اصلا کاشکی می شد فراموشتون کنم.
آیاتو:درواقع باید بگی کاشکی ما بتونیم تو رو فراموش کنیم خخخ.
لایتو:(رو به کاناده)وایییی یعنی انقدر ما رو دوس داری که نمی تونی فراموشمون کنی؟
کاناده:تو دیگه خفه.
روکی:من با مدیر حرف زدم.
کاناده:درمورد چی؟
روکی:باید بریم.
کاناده:کجا؟