شعله زاران شقایق، استاد رهام خورشیدوند، کامین عالیپور
ای وطن جان و دلم شیدای رویت
شعله زارانِ شقایق مستِ کویت
آب دریا زندگانی از تو دارد
دستِ گرمِ عاشقت را می فشارد...
هر پرنده شوقِ پرواز از تو دارد
دل به اوجِ آسمان ها می سپارد ...
سرزمینم ؛ قلبِ هستی، روزگاران
یادگارِ رستم و اسفندیاران...
چون سیاوش، غرقِ آتش، بی قراری
صد هزاران داغِ دل در سینه داری...
خونِ چشمم جاریِ این گریه هایت
هستی ام، روح و روانم به فدایت...
شاخه های سردِ جنگل پاسبانت
جان فشانِ ناله های بی زبانت...
تو طلوعِ روشنایِ بی زمانی
رمز و رازِ هر شکوهِ بی کرانی ...
روحِ دوران زندگانی از تو دارد
بی تو تنها ، جان به جانان می سپارد...
" کامین عالی پور "
نظرات