سال ۱۴۰۴ سالی با فراز و فرود بسیار بود.
شاید دستان تاریکی اعماق قلب همگی ما را لمس کرد،
شاید سایه‌ی غم بال‌هایش را بر روی ما گشود،
شاید ضربان قلب خسته‌ی وطن را به وضوح شنیدیم.

اما یک چیز همیشه در میان این تلاطم زنده ماند؛
امیدی که دستان لرزان وطن، آن را با خود حمل می‌کند.

امیدوارانه و شجاع، سال جدید را شروع خواهیم کرد
و آنچه خواهد ماند، همان نور امید در دستان وطن است.

عید همگی شما مبارک
پریسا