مهمانِ عزیزِ شاه نجف بعد از سالها به مقصد رسید...
تو، به آرزوت رسیدی... تو، امام حسین و دیدی...
وای! به سیدِ شهیدان… تو اَشبهُ الشَهیدی
تو روضه ی مجسم، هستی…
یه مملکت شده، بی تابت!
داری میری… سلامِ ما رو، بِبر به محضرِ اربابت
چقد به حالِ تو، همه… حسرت خوردیم…
تویی که زنده هستی… ما مُردیم…
عجب محرمی شد، امسال!
شهیدِ بی سرم، برگشته…
بیایید بریم، به استقبالش… مدافعِ حرم برگشته…
.
.
بالاخره شد وقت کربلا رفتن آقای کشوردوست.
نظرات