پَ چونهَ جونِ بِرارِت (لهجه بروجردی) بانو عفت حاتمی شعر مرحوم خرسندی آهنگ مرحوم استاد محمدحسن اسدپوریان ۱۳۴۲ متن در توضیحات
پَ چُنَه جون بِرارِت دِلِمِ اِوُ مُکُنی
اِنگِزَه ناز مُګُنی تا چِشِمِ خِوُ مُګنی
تو مویوفتی کِ بَرو پُشت سرت گُل مِریزِم
مَ که رَفتِم اَ دُمـا وِرتِلی وِرتو مُګنی
تو که واردِم چنینی مَ واردِتو شی بَګُنِم
پَ وِرِی شیتَ دیَه سورمَه و سُرخِو مګنی
تو مِرَفټی که مَنِ مسخره کِردی وِ خدا!
هر شوئی مِیمونِتِـم هی دییَنِه اِو مُګنی
مَ دیه شو نِمیام که اُو هُر دِلینگِو بَخورِم
اوسِنګ پشت سرِم هی چاپ و هی رِوُ مُګُنی
مِسِ دیشَو پریشِو پُختی وِرَم پَلتَه پِلو
مَ مِرَفتی که خَرِم دِ آخورِم جِو مُګنی
واردِ خرسندی دیَه شِو نِمِرِم سِیل و صفا
اوسِنَګ شِو که بیام تو لَشِمِه کِو مُګُنی
نظرات