امروز،
جهان
یک بار دیگر
رسیدنِ تو را به تقویمش جشن گرفته است.

چه خوشبخت‌اند روزهایی
که نامِ تو را بر پیشانی خود دارند؛
که با آمدنت،
روشنی
اندکی بیشتر
در کوچه‌های زندگی قدم می‌زند.

آرزو می‌کنم
هیچ اندوهی
در خانه‌ی دلت ماندگار نشود،
لبخند
همیشه میهمانِ نگاهت باشد،
و رؤیاهایت
بی‌آنکه از راه خسته شوند،
یکی‌یکی
به حقیقت برسند.

رفاقت،
گاه در یک واژه نمی‌گنجد؛
در حضوری آرام است،
در خاطره‌هایی که هرگز رنگ نمی‌بازند،
و در آدمی
که بودنش،
خودِ نعمت است.

تولدت مبارک،
و چه خوب
که جهان،
روزی را برای آمدنِ تو
به یاد سپرده است.

پ.ن: البته با یه کوچولو تاخیر و شرمندگی بابت اینکه نبودم ، زادروزت مبارک هاردنی من..