می‌گویند عشق «معجزه» است…

ولی من فقط یه مشت آدم دیدم

که با خیالِ معجزه

خودشونو گول زدن.

می‌گویند عشق «نجات می‌دهد»…

اما هرکس که عاشق شد

آخرش از یه جایی افتاد

که دیگه هیچ دستی نرسید جمعش کنه.

راستش را بخواهی،

عشق بیشتر شبیه یه سایه‌ست؛

تا دنبالش می‌کنی فرار می‌کنه،

تا فکر می‌کنی گرفتی‌ش

چشم باز می‌کنی می‌بینی

از اولشم وجود نداشت.

عشق فقط یه اسم قشنگه

برای چیزی که مردم

از ترسِ تنهایی ساختن.

نه نوری داره،

نه وعده‌ای،

نه معجزه‌ای.

فقط یه افسانه‌ست

که نسل به نسل

به ما قالب کردن

تا خیال کنیم

شاید روزی

کسی بیاد

و همه‌چی رو درست کنه.

اما تهش؟

هیچی.

عشق وجود نداره،

فقط آدم‌هایی هستن

که یه روز میان،

یه روز میرن،

و تهش تو می‌مونی

با یه قلب لعنتی

که هیچ‌کس یادش نمیاد

چی به روزش آورد.

:::