بسیاری از ما فکر می‌کنیم آدم‌های خوبی هستیم چون جنایت نمی‌کنیم، تجاوز نمی‌کنیم، دزدی نمی‌کنیم و ... اما آیا این تمام آن چیزی است که باید به عنوان انسان انجام دهیم: پرهیز از بدترین کارها که قوانین هم در همه جا در مورد آن مقرراتی وضع کرده است؟ فکر می‌کنیم در زندگی، رفتار درستی داریم. فکر می‌کنیم آدم خوب و یا نسبتا خوبی هستیم. در این فیلم – که به جهت مفصل‌بودن مباحثی که در آن ارائه‌کردن بسیار طولانی می‌شد اگر یکجا منتشر می‌کردم – به این پرداخته‌ام که چطور حق و باطل می‌تواند در هم بیامیزد و در زندگی واقعی چه چیزها که ناحق رخ می‌دهد و ما تصور داریم چون «عرف» است، اشکالی ندارد.
موارد متعددی از زندگی خودم برای کاربرد فلسفۀ خودم در بهبود و رشدم در زمینه‌های معنوی و روابط با دیگران ذکر کرده‌ام. به نظرم این بسیار مهم است که به عنوان فردی از جامعه و اینکه ادعای تعلیم و تربیت دارم از خودم در زمینه‌هایی که دیگران را مورد خطاب قرار می‌دهم بگویم.
نوع پرداختن در این سری فیلم‌ها (فهم من از زندگی) ثمرۀ تجربیاتی است که در طول سالها نوشتن در مورد خودم بدست آورده‌ام و همچنین چند سالی که در مورد این نوشته‌ها فیلم می‌سازم.
موضوع «گریۀ عادل فردوسی‌پور به علت از دسترس خارج‌کردن سایت 360 درجه و اپلیکیشن مربوط به برنامه‌اش» به عنوان یک موضوع که با نگاهی متفاوت به «حق» و «ناحق» بودن گریۀ او و برداشت‌های اشتباهی که ممکن است از آن شود که «ناحق» است پرداختیم. اینکه باید درس بگیریم و هر چیز را در اندازۀ خودش آنطور که «حقش» است مورد «حمایت و تشویق» و یا «سرزنش و نکوهش» قرار دهیم.