در این جهان، مفهوم «سطح» وجود دارد. به جز کسانی که روزگارشان را با شکست دادن هیولاها می‌گذرانند، سطح اکثر مردم معمولی تنها بین ۱ تا ۵ است. افزون بر این، رفتن به شکار هیولاها کار هر کسی نیست؛ چرا که این امر به شدت تحت تأثیر نقشی است که خداوند به هر فرد اعطا کرده است. برای این کار، هشت نقشِ واجد شرایط وجود دارد: جنگجو، مبارز، کاهن، جادوگر، عیار، تاجر، شکارچی و افسونگر. کسانی که از قدرت‌های خارق‌العاده بهره‌مند شده‌اند نیز به سه گروه تقسیم می‌شوند: خاندان سلطنتی، قهرمانان و فرزانگان. اما اکثریت مردم فاقد چنین قدرت‌هایی هستند و با کشاورزی یا چرخاندن مغازه‌ها روزگار می‌گذرانند. در این میان، شهرها به دست کسانی توسعه می‌یابند که ضعیف‌ترین نقش را دارند... یعنی روستاییان.
برای روستاییانِ فاقد قدرت، بیرون رفتن برای شکار هیولاها درست مانند خودکشی است. اما یک روز، کودک دو ساله‌ای که نقشِ «روستایی» به او واگذار شده است، متوجه حقیقت خاصی می‌شود:
«اگر بتوانید یک هیولا را شکست دهید... به ثروتی عظیم دست خواهید یافت.»