ترانه «تمام ناتمام» از گروه ایهام، یکی از آن قطعاتی است که با چند خط شعر ساده، عمق احساس را به‌خوبی منتقل می‌کند. شعر این آهنگ در نگاه اول کوتاه و ساده به نظر می‌رسد، اما اگر دقیق‌تر گوش دهید، به‌وضوح می‌توان بار احساسی و معنایی سنگین آن را درک کرد.

«تو از درون سینه‌ام قلب مرا ربودی»
این جمله نشان می‌دهد که عشق به‌گونه‌ای بوده که قلب را نه به‌صورت نمادین، بلکه واقعاً از درون آدم جدا کرده است. یعنی عشق به حدی عمیق بوده که شخص دیگر توانایی ادامه زندگی بدون معشوق را ندارد.

«تو نیم دیگرم که نه تمام من تو بودی»
این جمله، از نظر شاعرانه بسیار قدرتمند است؛ چرا که می‌گوید این عشق، فقط یک بخش از زندگی نیست، بلکه کل وجود او بوده است. این یعنی بعد از جدایی، راوی احساس می‌کند نیمه‌ای از خودش را از دست داده است.

«نفس نمی‌کشم ببین هوای من تو بودی»
این جمله، بیانگر وابستگی شدید است؛ تا جایی که نفس کشیدن و ادامه زندگی به حضور آن شخص وابسته شده است.

«گفتی خداحافظ ولی خدای من تو بودی»
در اینجا، راوی نه‌تنها به جدایی اعتراض می‌کند، بلکه عشق خود را فراتر از یک رابطه می‌داند. او معشوق را «خدای خود» می‌نامد؛ یعنی عشق را تبدیل به یک باور و آیین کرده است.

در مجموع، «تمام ناتمام» یک ترانه‌ی عاشقانه‌ی عمیق است که با زبان ساده، احساسات پیچیده و واقعی را بیان می‌کند. این نوع آثار، به‌خاطر توانایی در لمس احساسات مشترک، همیشه در دل مخاطبان باقی می‌مانند.