-ماهِ نقرهای-
و باز، زمین یک دورِ دیگر به گردِ خورشید چرخید
تا به روزی برسد که جهان، آمدنِ تو را به خاطر آورد…
تولدت مبارک؛
ای حضورِ آرامی که گاهی
بیآنکه بدانی
از هیاهوی خستهی آدمها،
شعر میسازی…
امیدوارم در سالِ تازهی زندگیات
غمهایت
چون مهِ صبحگاهی
آرامآرام در آغوشِ نور محو شوند،
و خوشبختی
بیصدا
در تمامِ کوچههای قلبت قدم بزند.
برای تو
شبهایی پر از آرامش،
رویاهایی دستیافتنی،
و لبخندهایی آرزو میکنم
که از عمقِ جانت طلوع کنند..
بمان؛
که بعضی آدمها
خودِ دلیلِ زیباییِ این جهاناند..
سـایـونـگ بـه مـاهـکِ فـرشـته~
-01:01-
نظرات