بسم الله الرحمن الرحیم
مشکل جمهوری با تأکید "اسلامی" ایران
از ابتدا همین است
فقه و حکمت را کنار گذاشتند یا بهتر بگوئیم: فقها و حکما
همچون قاضی شریح ها؛ محافظه کار و عافیت طلب شده‌اند!!
پزشک و معلم که حکیم نباشد
قاضی هم نیاز نیست فقیه باشد!؟

بجای اینکه در تداوم پیاده سازی فرامین شیطانی نئولیبرالیسم توسط ریش دارهای مدرن باشیم و دین و خدا را کاملاً از جامعه، اقتصاد، اخلاق، حکومت و زندگی مردم پس بزنیم؛ بهتر است ائمه جمعه و جماعات را وادار به انجام وظیفه قانونی، شرعی و اجتماعیشان کنیم و از این ترک فعل احمقانه اشان مطالبه صورت پذیرد نه اینکه بار مسئولیتشان را تهی کنیم!

هاشمی اقتصاد را لیبرال کرد
خاتمی اخلاق و فرهنگ را
احمدی نژاد لیبرالیسم را بتنی کرد
و روحانی کذاب(فریدون)؛ سیاست را
و حال در دوران نکبت بار پوزیده می خواهند دین را فردی و در صندوقچه قرار دهند جهت لذت برای لذت حیوانی بیشتر!!
باید دید این فکر مسموم ژوئی سانسی چگونه در ذهن مبارک برخی کاشته شده؟
برخی سروران زرنگ پیشنهاد داده اند
ریاست احیای واجب فراموشانده شده توسط دولت؛ به وزیر کشور همین دولت سپرده شود
توضیح اضافه نمیخواهد
فقط همه فهم بفرمایند:
معروف و منکر چیست و چرا خداوند نفرموده اند
امر به واجبات و نهی از محرمات!

چاره جهان اسلام؛ فقهیدن است و در بیان #امام_شهید؛ مشکل جهان اسلام
دوری از قرآن است!

درستش این است:
در جمهوری اسلامی ایران هیچ مسئول، مدیر، معاون، وکیل، نماینده مجلس، کاندیدای شهر و روستا، فرماندار، استاندار، وزیر و رئیسی نباید باشد؛ الا اینکه فقیه باشد فقیه، نه روحانی بُزدل انگلیسی، آمریکائی یا صهیونیستی