فضه، زیاد است این همه خرما برای ختم/غیر من و تو و بچه ها کسی که نیست....
.
.
.
بسترت را جمع کن،یک روز دیگر هم بمان
التماسم را رد نکن،فاطمه جان پیشم بمان
بی تو یک لحظه تو میدانی که میمیرم،بمان
ای جوانم،تکیه گاهم،سرد و دلگیرم بمان
یار تنهایی من،تنها ترینم فاطمه
باش تا جبران کنم،ای بهترینم فاطمه
این سه ماه آخرت پیر شدی،آب شدی
هی زمین خوردی و تب کردی و بیتاب شدی
از همه شهر بریدی و تو سیراب شدی
این همه درد و دلی باز تو مهتاب شدی
همه عمر علی،حرف دلت چیست بگو؟
قاتل محسن من فاطمه جان کیست بگو؟
میخ در،لکه خون،کوچه،حسن کشت مرا
نیمه شب باز حسن...لفظ نزن.. کشت مرا
شستن هر ساعت این پیراهن کشت مرا
حرف غسل دادن و تابوت و کفن کشت مرا
بعد تو از لیله ی تار متنفر شده ام
از سکوت خیل اشرار متنفر شده ام
دیگر از واژه مسمار متنفر شده ام
فاطمه از در و دیوار متنفر شده ام
شرمگینم من ز رویت ای بهار مرتضی
تو حلالم بکن از دارو ندار مرتضی
«حسین خیریان»