تازه آفتاب غروب کرده. هوا یکم روشنه،همینجوری تو بالکن نشستم، یکم میگذره و هوا تاربکتر میشه، درختای بلند تو پس زمینه ی نارنجی تیره و زرد محو، سایه ی تیره پیدا کردن و سبزیشون دیگه مشخص نیست. بخار چاییم دیگه رفته، معلومه خنک شده، بلند میشم از کتری یکم روش اب جوش میریزم و جرعه جرعه قورتش میدم، گرماش تو وجودم پخش میشه و گرمم میکنه. یه نسیم نسبتا گرم وسط رطوبت بالای این هوا باعث میشه یکم هوا بهتر بشه.
چایی حتی وسط تابستونم میچسبه.
صدای موتوریا، دستفروشای میوه و سبزی و چندتا گروه پسر که دارن درمورد گیم حرف میزنن و دخترای نوجوونی که خوشگل کردن و دسته گل بدست ازهم عکس میگیرن. عادت گل خریدن دخترا برای خودشون شایسته ی ستایشه.
زندگی. تابستون 405دیگه برنمیگرده. هم خوشحال کنندس هم ناراحت کننده. چیکار میشه کرد،فقط باید بایه خاطره خوبی بگذرونیش
....
اولین هدیه ی همکارم بهم یه گلدون متوسط رزماری بود، برام عجیب بود چرا رزماری؟
"پشه و مگسهارو دور میکنه، تو بیشترازهمه از پشه ها بدت میاد نه؟ برای گرفتن بوی بد ماهی و میگوهم میتونی استفاده کنی، عشق غذای دریایی داری"
عا، پس اینطوریه که وقتی کسیو دوست داری همه جزئیاتشو یادت میمونه و تجمیعش میکنی تو یه هدیه.