زندگی را باید مثل یک آب‌نبات دوست داشت؛
با تمام شیرینی‌ها و رنگ‌هایش، حتی اگر گاهی گوشه‌ای از آن ترک بردارد.
زندگی یعنی صبحی که با لبخند آغاز شود،
صدای خنده‌ی عزیزان در خانه بپیچد
و دل، به کوچک‌ترین اتفاق‌ها خوش شود.
گاهی یک فنجان چای، یک آغوش گرم یا تماشای غروب خورشید می‌تواند شیرینیِ یک روز ساده باشد.

آدم باید یاد بگیرد شادی را در چیزهای کوچک پیدا کند؛
چون خوشبختی همیشه در اتفاق‌های بزرگ پنهان نیست.
گاهی درست در همان لحظه‌ای است که بی‌دلیل می‌خندی،
دست کسی را می‌گیری
و با خودت می‌گویی:
«چه خوب که هنوز زندگی ادامه دارد.»

زندگی کوتاه‌تر از آن است که تلخی‌هایش را زیاد جدی بگیریم.
پس لبخند بزن، امید داشته باش و دلت را از مهربانی پر کن؛
شاید زندگی همان آب‌نبات رنگارنگی باشد که خدا در دستمان گذاشته است،
تا آرام‌آرام شیرینی‌اش را بچشیم و از بودنمان لذت ببریم.

11:11