یه اصطلاحه که یعنی کاملاً از کنترل خارج شدن، دیوانه‌وار رفتار کردن، خشمگین شدن تا حد انفجار. تو فارسی معمولاً می‌گیم «از کوره در رفتن» یا «وحشی شدن». اما در واقع این کلمه از جنگجویان افسانه‌ای وایکینگ (Berserkerها) گرفته شده که می‌گفتن موقع جنگ طوری خشمگین می‌شدن که انگار هیچ دردی حس نمی‌کنن!
می‌گن هر آدمی یه مرزی داره... یه خط باریک بین «آروم بودن» و «کل دنیا رو به آتیش کشیدن». برزرک همون حسه، بعد از خاموش شدن آخرین جرقه‌ی صبرت... اون‌جاست که دیگه خبری از منطق نیست. شاید همه‌مون توی زندگی حداقل یه بار دچار berserk بشیم :))
جالبه که اسم زره‌ی معروف گاتس (Berserker Armor) هم از همین‌جا میاد. وقتی گاتس ازش استفاده می‌کنه، هوشیاریش رو کامل از دست می‌ده و به‌صورت غریزی و وحشیانه می‌جنگه؛ انگار دیگه هیچ دردی حس نمی‌کنه. اما هر چقدر بیشتر ازش استفاده کنه، آسیب بیشتری می‌بینه؛ چون این زره یه موجود زندست و حرکاتی که باهاش انجام می‌شه قدرتی هیولاوار داره که بدن یه انسان معمولی توانِ تحملش رو نداره. برای همینه که بارها می‌بینیم وقتی گاتس ضربه‌ای می‌زنه، استخوان‌های خودشم خرد می‌شن؛ چون قدرتِ ضربه…