سخنان آیت‌الله جوادی آملی در مورد امر به معروف و نهی از منکر:

مسأله امر به معروف؛ غیر از مسأله تعلیم و تبلیغ و امـثال ذلک است.
ت‍علیم برای این است که ما جاهل را عالم کنیم.
تبلیغ برای این است که اگر به او نرسیده،به او برسانیم.
تنبیه غافل این است که اگر او غفلتی دارد، متوجه‌اش کنیم.

امّا امر به معروف برای این است که کسی عـالماً عـامداً دارد گنـاه می‌کند.
او که جاهل نیست، او که غافل نیست، او که ساهی [سهوکننده] و ناسی [ فراموش‌کننده] نیست که ما برای او آیه و روایت بخوانیم.

هر کدام از این‌ها باشد، دیگر داخل در مسأله امر به معروف و نهی از منکر نیست.

امر به معروف برای جایی است که کسی عالماً عامداً دارد گناه می‌کند.
آن وقت ما دیگر معلم نیستیم، ما مرشد نیستیم، ما مبشر نیستیم، ما منذر نیستیم، ما فرمانده ایم؛ امر می کنیم.
بر او واجب است که حرف ما را گوش دهد.
چون ما داریم امر می کنیم.

اگر ما به کسی گفتیم عفاف را رعایت بکن، رعایت نکرد، ۲ تا گناه کرد؛ یکی «قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ» را عمل نکرد. یکی فرمان ما را اطاعت نکرد.

این که فرمود: «المُؤمِنونَ وَالمُؤمِناتُ بَعضُهُم أَولِیاءُ بَعضٍ» ما ولایت داریم نسبت به یکدیگر؛ ولیِّ یکدیگر هستیم.
مولّی علیه باید حرف ولی را گوش دهد.


__کسانی که در قضیه حجاب و عفاف از کار فرهنگی می‌گویند، اینها برمی‌گردد به جاهل، غافل، ساهی و ناسی؛ وگرنه در مورد کسی که عالماً و عامداً دارد گناه می‌کند، فقط مجازات بازدارنده‌؛ راه حل خواهد بود.
طی روزه ی سکوت لیبرال های ریش دار؛ فحشا، برهنگی، شرب خمر و زنا علنی شده و چون امر به معروف فردی نه تنها هیچ اثری ندارد، قطعاً با مفسده ی جانی نیز دارد؛ امر به نعروف و نهی از منکر از افراد ساقط می شود و چون حکومت اسلامی دچار فشلیسم #هاشمیسم شده، با این دست فرمان #پوزیده ها؛ سقوط حتمی است!؟

#امر_به_معروف_و_نهی_از_منکر
#واجب_فراموشانده_شده