من2+تتلو+

من ، یه شهرِ سوت و کورَم ، که غرقه وسطِ دریا
یه آتلانتیسِ بى‌نورم پُرِه از دلشوره و فریاد
من؛ یه تایتانیکِ شِکَستَم ، که عشقِش مُرده و رفته
یه اقیانوسِ دِلگیرَم که طوفانه و موجیه ، همه هفته
من ، یه مَهدِ تمدن ، پُرِه از خاکى و کوهَم
یه جنگل پُره از وحشی ، ولى خُب پاک و انبوهَم
یه کُمونیستَم من که میگم ، دیگه خدایى نیست
پیشِ تو خُب نیستم آره نیستم ، ولى مِثلِت خدایى نیست