«در شب ۲۹ ژانویه ۱۹۷۹، عراق در دستان صدام حسین به یک نقطهٔ تاریک جدید سپرده شد.
این کودتای شبانه‌سرای، نه‌تنها رهبری سیاسی را تغییر داد، بلکه نقشهٔ آیندهٔ عراق را در سراسر خاورمیانه بازنویسی کرد.
او پس از برکناری رقبای سیاسی در حزب بعث، سرعت در تمرکز قدرت را آغاز کرد.
او ساختارهای کلیدی دولت، نیروهای نظامی، دستگاه قضایی و رسانه را با اعضای وفادار خود پر کرد و در عین حال،
هرگونه انتقاد و مخالفت را به‌صورت بی‌رحمانه خاموش نمود!
این اقدام، نخستین گام در مسیر «پاکسازی حزب بعث» بود..
در عرض چند روز،
صدها عضوی از رده‌های بالای حزب،
"سرنگون"، "زندانی" یا در اثر "کشتارهای محلی" برکنار شدند!!!
در نتیجه این دیکتاتور نوپا توانست به سرعت کنترل مطلقی بر تصمیم‌گیری‌های کلان داشته باشد
و هیچ‌کسی بتواند نقش مخالف یا کنترلی ایفا کند!
بر اثر این تحول،
عراق به‌صورت رسمی به یک دولت شورشی تبدیل شد که نظام قضایی اش به‌ طــور کامــل در دســت صــدّام حســین بود؛
همه‌ی پرونده‌های سیاسی، از محاکمات “معتق” تا حکم حبس، به صـورت "مـــطـلــق" تحــت کـنتــرل او بودند.
اینکـــار، "تــرس و بی‌اعــتـمادی" را در میان جـامـــعـهٔ ســـیاســی و عـــمـومــی بجــای آزادیٔ گفـت‌وگـو و چـالـش‌پذیــری ایجــاد کــرد...
تأثیــرات خارج‌کـشـــوری هـــم از همــان لحـظــه واضـــح بود. عراق، با اصرار بر اســتـقلال و خــودکفایی، روابط خـود را بـه‌صورت ناپایدار و مُـنــازعــه‌جــویـانــه با کـشــورهـــای غــربــی، ایـــران و هـمسایگان خــاورمــیـانه تنظیم کرد.
این رفتار، مُنجر به تحـریـم‌هـای گـستــرده، فشـــارهــای اقتــصـادی و در نـهایــت چنـدیــن جنــگ شد!
در داخــل عـــراق، صـــدّام به‌وســـیلهٔ تبــلیـغـات، آمــوزش و دســتـگـاه امــنیــتـی، پــی‌جــورهــای حـــاکمیــتـی ایــجـاد کـرد؛
افــراد رابراسـاس نـســل، قــوم و مــذهب تقسـیـم و کــنـتـرل می‌کـرد.
این سیاست، نابرابری‌های قومی و فرهنگی را عمیق‌تر کرد و در نهایت، زمینه‌ای برای تشدید درگیری‌های بعدی ایجاد نمود!
در پایان، کودتای ۱۹۷۹، نه‌تنها رهبری سیاسی عراق را تغییر داد، بلکه ،
ساختارهای قدرت را در سطح ملی و بین‌المللی بازسازی کرد… آنچه امروز در عراق می‌بینیم، ریشه‌ای مستقیم در آن شب تاریک دارد؛ جایی که یک شخص، با استفاده از ترس و پاکسازی، مسیر یک کشور را به‌صورت دائمی تغییر داد.