شاهدان عینی می‌گویند آشوبگران مسلح بودند؛ چوب، قمه، شمشیر و حتی اسلحه در دست داشتند و یکی از نیروهای هلال احمر را تا مرز مرگ تهدید کردند و همین تهدیدها، امدادگران را ناچار به عقب‌نشینی کرد. در چنین شرایطی آن‌ها فقط می‌توانستند نظاره‌گر سوختن چیزی باشند که سال‌ها برای حفظش تلاش کرده بودند.

آنچه در ایذه رخ داد، به‌قدری تکان‌دهنده و دلخراش است که تصویر آن تا مدت‌ها در ذهن‌ها باقی خواهد ماند. جمعیت هلال احمر، نهادی که در بحران‌ها بی‌وقفه کنار مردم می‌ایستد، همیشه سمبل بی‌طرفی و انسان‌دوستی بوده است؛ نهادی که مأموریتش نجات جان انسان‌هاست و در هیچ نقطه‌ای از جهان، حمله به امدادگران، تخریب یا سوزاندن تجهیزات امدادی، هرچقدر هم اعتراض مشروع باشد، قابل توجیه نیست و هر اقدام خشونت‌آمیز علیه کسانی که تنها به دنبال حفظ زندگی دیگران هستند، نقض آشکار اصول انسانی و اخلاقی به شمار می‌رود. این گزارش، روایت تلخ از بین رفتن سال‌ها تجربه، اعتماد و خاطره است؛ روایت امدادگرانی که صبح، با قلبی پر از امید و دستانی آماده، در دل سیل به دنبال نجات جان مردم بودند و شب، در حیرت و سکوت، ایستاده تماشا کردند چگونه پایگاه امدادشان، نماد فداکاری و همدلی، نابود می‌شود انسان‌هایی که مأموریتشان نجات زندگی دیگران بود، در آن لحظه تنها نظاره‌گر آتشی عظیم شدند و سهم‌شان نگاه دردناک و سوختن خاطراتشان بود. این صحنه تنها تخریب فیزیکی ساختمان جمعیت هلال احمر ایذه نبود، بلکه به‌طرز دردناکی نشان داد که گاهی انسان‌هایی که برای دیگران جان می‌دهند، خود در برابر خشم و خشونت، بی‌پناه می‌مانند.