«تولدت نه شروع است و نه پایان؛ فقط نشانه‌ای‌ست که می‌گوید یک سالِ دیگر هم در این واقعیتِ سرد، کنارِ من دوام آوردی.

نمی‌دانم چه سرنوشتِ شومی ما را به هم زنجیر کرد، اما وجودِ تو تنها چیزی است که در این دنیایِ مه‌آلود، واقعی به نظر می‌رسد. بگذار جهان در تبِ خودش بسوزد، ما در این سکوتِ عمیق، بی‌نیاز از هر کلامی، کنارِ هم باقی می‌مانیم.

تو تنها رازی هستی که حاضرم با تاریکی قسمت کنم. تولدت مبارک، ای بخشی از وجودِ من.»

_ از طرف میشل به تکامُلش؛