مشکلم اینه که تو ایران بدنیا اومدم مشکلم اینه که تویی خاورمیانه به دنیا اومدم اونم به عنوان ی زن/دختر مشکلم اینه که توی کشوریم که آرزو هام همه حسرت و دغدغه شدن توی کشوریم که به خاطر صحبت کردن مردم/ گله کردن مردم 40 هزار نفر مردن مشکلم اینه پولمون اینقدر بی اررزشه اسکناس ی میلیونی دااریم مشکلم اینه که پدر و مادر من باید کلی زحمت بکشن واسه چند تومن فقط ی ماه من این زندگیو نمیخوام فقط ی بار اضافی رو دوش اونام مشکلم اینه که وقتی نوبت به بزرگ شدن من رسیده جنگ شده نمیخوام دیگه زندگی کنم تو کشوری که کلی بدبختی ریخته.
من الان چیزایی رو تجربه کردم که ی فرد 30/40 ساله تو اروپا تجربه نکرده مثل جنگ/ تورم/ گرونی/ تحریم/ بدبختی/ کشت و کشتار جلو چشمام/ شنیدن صدای شلیک گلوله ای که به سمت مردم بی گناه شلیک میشه
حالم واقعا بده آرزو میکنم شب بخوابم صبح دیگه بیدار نشم مگه ما چه گناهی کردیم که باید بهای اجدادمون 48 سال قبل فقط برای ی آب و برق مجانی بپردازیم. حداقل اینا به کنار چرا نت بین المللی رو قطع میکنن؟ زندگی مردم به همین نت بنده. من کل سال پیش دنبال ی کانفیگ خوب برای وصل شدن به شبکه هایی مثل اینستاگرام بودم
من یک کیپاپر هستم و الان کلی کیپاپر خارج از ایران و خاورمیانه کلا دارن شادی میکنن زندگی خوبی دارن حتی ی نوجوون ساده ولی من نوجوونیم از خیلیا بدتره چرا نسل من باید جزو غمگین ترین نسل ها شناخته بشه؟درسته چون چیزایی رو دیدیم که خیلی از همسن و سالای ما توی ی گوشه از دنیا تو کل عمرشون نمیبینن. دین اسلام هم دین مزخرفیه ولی باید به خدا بگم که به دل نگیره چون توش همش کشت و کشتار و شهادته/ ناعدالتی بین زن و مرده و دیگه این دنیا قشنگ نیست چرا همه توی خاورمیانه به خصوص ایران سعی دارن مردمو به زور مسلمون کنن چرا ی زن باید به خاطر چیزی که حقشه کشته شه؟