آسا، تولدت مبارک.

امروز انگار جهان برای چند لحظه دست از پوسیدن کشیده و یک ستاره‌ی کوچک دیگر را روشن کرده؛ ستاره‌ای که اسمش تویی.

نمی‌خوام برات آرزوی چیزهای معمولی کنم؛ نه «موفق باشی»، نه «همیشه بخند»، نه حتی «به همه‌ی آرزوهات برسی».
می‌خوام آرزو کنم اگر یک روز جهان زیادی سرد شد، هنوز جایی درونت یک چراغ کوچک روشن بماند؛ اگر آدم‌ها رفتند، خودت را جا نگذاری؛ اگر آسمان بالای سرت ترک برداشت، تکه‌هایش را به‌عنوان شکست جمع نکنی، بلکه ازشان پنجره بسازی.

امیدوارم سال جدیدت شبیه راه رفتن در یک جنگلِ تاریک باشد؛ ترسناک، عجیب، ناشناخته… اما پر از کرم‌شب‌تاب‌هایی که درست وقتی فکر می‌کنی هیچ نوری وجود ندارد، ظاهر می‌شوند.

و اگر یک روز همه‌چیز یادت رفت، فقط این را یادت بماند:
در تقویمِ این جهان، یک روز وجود دارد که انگار برای به دنیا آمدن تو کنار گذاشته شده بود.

تولدت مبارک، آسا.
امیدوارم هیچ‌وقت آن‌قدر بزرگ نشوی که جادوی خودت را باور نکنی.