سوره الانشقاق
سوره الانشقاق از همان آیهی نخست با تصویری پرقدرت آغاز میشود:
«إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ» – آنگاه که آسمان شکافته شود.
در نگاه نخست، این تصویر، بخشی از توصیف قیامت و پایان جهان است. اما در چارچوب روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ، میتوان آن را بهعنوان رویدادی درونی در روان انسان تعبیر کرد: لحظهای که ساختار آگاهی فرد میشکند، انکارها فرو میریزند، و محتواهای پنهان ناخودآگاه ناگهان خود را نشان میدهند.
«انشقاق» در این سوره، نه فقط رخدادی کیهانی، بلکه پدیدهای روانی است: شکافتن لایههای سطحی روان برای رسیدن به حقیقتی که در عمق پنهان شده است.
نظرات