نامه 6 :
(نامه امام علیه السّلام به معاویه که پس از جنگ جمل در سال 36 هجرى، توسّط جریر بن عبد اللّه فرستاده شد)
"علل مشروعیّت حکومت امام علیه السّلام" :
همانا کسانى با من بیعت کرده اند که با ابابکر و عمر و عثمان ، با همان شرایط بیعت کردند، پس آن که در بیعت حضور داشت نمى تواند خلیفه اى دیگر انتخاب کند، و آن کس که غایب بود نمى تواند بیعت مردم را نپذیرد. همانا شوراى مسلمین از آن مهاجرین و انصار است ، پس اگر بر امامت کسى گرد آمدند، و او را امام خود خواندند، خشنودى خدا هم در آن است، حال اگر کسى کار آنان را نکوهش کند یا بدعتى پدید آورد، او را به جایگاه بیعت قانونى باز مى گردانند ، اگر سرباز زد با او پیکار مى کنند، زیرا که به راه مسلمانان در نیامده، خدا هم او را در گمراهى اش رها مى کند، به جانم سوگند اى معاویه اگر دور از هواى نفس، به دیده عقل بنگرى، خواهى دید که من نسبت به خون عثمان پاک ترین افرادم، و مى دانى که من از آن ماجرا دور بوده ام، جز اینکه از راه خیانت مرا متّهم کنى، و حق آشکارى را بپوشانى. با درود.


https://www.namasha.com/v/8nBYAXQA
https://www.namasha.com/v/gkK5TfNf