تاریخ سه شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ توسط گلزار شهدای شهرک شهید محلاتی - سِیّده مَلِک‌خاتون یا سِیّده شیرین (حدود ۳۴۰ق تا ۴۱۹ق) نخستین حکمران زن شیعه در ایران بود. او از سال ۳۸۷ق تا ۴۱۹ق به عنوان حاکم آل بویه بر مناطقی از ایران همچون ری، همدان و اصفهان حکومت کرد. ملک‌خاتون که مشاور فخرالدوله دیلمی بود، پس از درگذشت او، عملاً اداره حکومت را در دست گرفت و با شورش‌های داخلی و تهدیدهای خارجی مقابله کرد. او در دوران حکومتش توانست امنیت شیعیان را حفظ کند و ری را از حملۀ محمود غزنوی مصون نگه دارد.

به گفتۀ مورخان، ملک‌خاتون با تدابیر سیاسی خود توانست ارتباط علمی میان مراکز شیعی ایران و عراق را تقویت کند. در زمان او کتابخانه‌ای بزرگ در ری وجود داشت که مورد استفادۀ دانشمندانی چون ابن‌سینا قرار گرفت. دوران حکومت او با تجمع اندیشمندان و ادیبان در دربارش، ازجمله احمد بن فارس همدانی و منصور بن حسین آبی، شناخته می‌شود. با این حال، پس از مرگش، فرزندش مجدالدوله با استمداد از محمود غزنوی باعث پایان حکومت آل بویه در ری و ویرانی دستاوردهای مادرش شد. لشکرکشی غزنویان به ری منجر به تبعید یا قتل مجدالدوله، نابودی کتابخانۀ ری، و سرکوب شیعیان شد.