ناراحتم که که خیلیا ناراحتن
دوستایی که همیشه پر از انرژی خوب بودن و باعث خوشحالی همدیگه می‌شدن، الان ذهنشون درگیره و واقعاً اذیت می‌شن.

به نظرم اصلاً کار انسانی و درستی نیست که بخوایم با حرف‌ها یا رفتارمون باعث ناراحتی بقیه بشیم. هیچ‌وقت عصبانی کردن و اذیت کردن دیگران حس خوبی به کسی نمی‌ده و مطمئنم هر کاری که با دل کسی می‌کنیم، یه روزی به خودمون برمی‌گرده.

حتی اگر از کسی خوشتون نمیاد یا دوستش ندارین، حداقل ناراحتش نکنین. گاهی سکوت کردن خیلی بهتر از حرفیه که ممکنه دل کسی رو بشکنه. سعی کنیم با کلمات خوب، به همدیگه آرامش و حس خوب بدیم، نه اینکه باعث ناراحتی و دلگیری هم بشیم.

این مزاحمت‌ها و ناراحتی‌ها باعث می‌شن خیلی‌ها نتونن روی درس‌هاشون تمرکز کنن، ذهنشون درگیر بشه و حتی به رفتن از نماشا فکر کنن. واقعاً ارزش نداره که فضای بینمون به جایی برسه که کسی احساس تنهایی یا ناراحتی کنه.

از طرف دیگه، واقعاً تشویق می‌کنم دوستایی رو که همیشه کنار هم می‌مونن، دوستی‌شون رو با عمل ثابت می‌کنن و نمی‌ذارن دوستشون احساس تنهایی کنه. همین که بتونیم حتی برای چند لحظه باعث لبخند و حال خوب یک نفر بشیم، خیلی ارزشمنده.

و صادقانه بگم، اصلاً از رفتارهایی که باعث ناراحتی یا عصبانیت بقیه می‌شن خوشم نمیاد. کاش بیشتر حواسمون به دل همدیگه باشه و قبل از هر حرف یا کاری، یک لحظه به این فکر کنیم که ممکنه چه اثری روی طرف مقابل بذاره و چه اثری روی خودمون می ذاره .