بچها من بلاخره
دیگه از تنهایی نمیترسم
چون یاد گرفتم تنهاییمو بسازم میدونی چی میگم
فکر نمیکردم هیچوقت که واقعا بتونم یروز اینکارو انجام بدم
من آدمی بودم هنوزم هستم که بابت اینکه توی مدرسه تو هیچ اکیپی نبودم
گریه میکردم!!!
اما الان که فک میکنم
واقعا وقتی توی هیچ اکیپی نباشی اوضاع بهتره
اونم بچهای تو سن ما تو مدرسه با فکر و ذکر عجیب غریبشون
کاکو
من فهمیدم وقتی تو اکیپی نباشی
مجبور نیستی با فکر جمع پیش بری
طرز فکر خودتو داری
کتاب خوندن خیلی به من کمک کرد تا طرز فکر خودمو بسازم
این باز یه نعمت بود از نظرم
حالا فقط مونده
درست کردنع این خستگی بیش از حد
گه ایشالا از پس اونم برمیام
احساس میکنم
کم کم زندگیم داره درست میشه
شاید ؟
نمیدونم (: