سوره المدثر
سوره المدثر یکی از نخستین سورههای نازلشده بر پیامبر اسلام است. آغاز آن تصویری زنده و درخشان از لحظهای است که انسانی در خود فرو رفته، جامه بر خویش پیچیده، و از آنچه در آستانهاش قرار گرفته، هراسان است:
«یَـٰٓأَیُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ، قُمْ فَأَنذِرْ»
در نگاه روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ، این لحظه نهفقط آغاز رسالت پیامبرانه، بلکه نماد آغاز رویارویی انسان با رسالت روانی خویش است. سوره المدثر، فراخوانی است به انسان برای رها کردن پنهانکاری، برخاستن از خواب روانی، و روبهرو شدن با آنچه باید دیده و گفته شود—even اگر دردناک باشد.
«مدثر» یعنی جامهپوشیده—کسی که خود را در لفاف پیچیده، از آشکار شدن میترسد، و شاید هنوز آمادگی ایستادن در برابر دگرگونی را ندارد. اما سوره بدون مکث میگوید: برخیز. هشدار بده. راه بیفت. پاک شو. از خودبینی پرهیز کن. و صبر داشته باش.
نظرات