خب ببینین تصمیم دارم که از نماشا برم..
بخاطر فضاش نیست..
راستش هروقت اکانتشو میبینم از خودم بیشتر متنفر میشم و یجورایی خیلیییی کم پنیک میشم..
یکی از دوستام گفت اگه بری برای خودت بهتره..
هنوزم دو دلم ولی خببب
احساس میکنم اگه نباشم برای هــمـه بهتره..
میخواستم اول از دنی تشکر کنم که اومد توی زندگیم و بهم خیلی چیزا یاد داد..
واقعاا دوست دارم و امیدوارم زندگی خیلی خوبی داشته باشی , زندگی ای که واقعا لایقشی..
و ممنونم از همتون که تا اینجا منو حمایت کردین
و متاسفم.. به خیلیا بدی کردم میدونم.. واقعا امیدوارم منو ببخشین..
ممکنه بعضی وقتا سر بزنم ولی در کل نیستم..
فقط یه ترسی کوچیکی دارم..
اینکه وقتی رفتم خیلی زود غریبه شم براتون بشم کسی که انگار هیچوقت نبوده التماستون میکنم منو فراموش نکنین حتی اگه دیگه نیستم حتی اگه دور شدم گوشه ی ذهنتون منو نگه دارین..
منو به یاد بیارید..
چون اگه شما هم فراموشم کنین انگار من واقعا از بین رفتم و دیگه هیچ‌جایی تو دنیا ندارم..
این اخرین خواهشمه..
به امید دیدار تا تولدی دوباره؛
تنها چیزی که میمونه اینه که امیدوارم اون روز دیگه از خودم متنفر نباشم خداحافظ..


00:04
-رایان